pl enua pomnik historii
filmfilmpiszą o nas film
banner

Aktualności

foto

W niedzielę 21 lutego 2021 roku ks. biskup Piotr Libera zarządził zbiórkę w kościołach diecezji płockiej na trwającą rozbudowę płockiego Sanktuarium Bożego Miłosierdzia. W nowej świątyni obecnie trwają prace wykończeniowe wewnątrz budynku.
Parafianie czerwińscy odpowiedzieli na apel ks. biskupa z ochotnym sercem, przekazując na ten cel podczas kolekty kwotę 3. 700 zł. Ofiary zebrane na tacę zostały w całości przekazane dla Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia, które prowadzą rozbudowę. Wyrażając wdzięczność wszystkim ofiarodawcom składamy staropolskie Bóg zapłać.


Podziękowanie za ofiary na rozbudowę Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Płocku

Trwamy w dziękczynieniu za ogrom łask, jakie Bóg zlał na nas w czasie przygotowań i obchodów 90. rocznicy objawienia Jezusa Miłosiernego w Płocku. Te dni były dla wszystkich doświadczeniem jedności w miłosiernym Bogu, który łączy nas ze sobą, nawet jeśli była to, wyjątkowo w czasie pandemii, łączność duchowa poprzez transmisje medialne. Dziękujemy wszystkim, którzy w czasie Triduum i 22 lutego 2021 roku wsparli nas duchowo i materialnie.

Wspólnota Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia w Płocku kieruje szczególne podziękowania do Księży Proboszczów i wszystkich wiernych, którzy dzięki inicjatywie pasterza diecezji Księdza Biskupa Piotra Libery, 21 lutego br. złożyli ofiarę na tacę przeznaczoną na rozbudowę budującego się Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Płocku. Do 10 marca br. udało się zebrać 116 tys. 571 zł, które napłynęły do nas ze 117 spośród 249 parafii diecezji płockiej. Jesteśmy wdzięczne za Waszą hojność i otwartość, dzięki której będą mogły być prowadzone zaawansowane prace wykończeniowe wewnątrz nowego kościoła i domu pielgrzyma. W najbliższym czasie prześlemy pisemne potwierdzenie otrzymanej wpłaty.

Każdego 22. dnia miesiąca ofiarujemy w Waszej intencji Mszę św., a codziennie w Godzinie Miłosierdzia o 15.00, również słowami Koronki do Bożego Miłosierdzia, zawierzamy naszych dobroczyńców i ofiarodawców miłosiernemu Bogu. Ufamy mocno, że Boże dzieło jakim jest rozbudowa naszego sanktuarium przyczyni się do tego, że Płock i cała nasza diecezja stanie się kolebką orędzia o Bożym Miłosierdziu, którego teraz tak bardzo potrzebuje współczesny człowiek. Niech Św. Siostra Faustyna, Sekretarka Bożego Miłosierdzia uzdalnia nas do bycia apostołami miłosiernej miłości Boga w codziennym życiu.

Z darem wdzięcznej modlitwy

s. M. Diana Kuczek ZMBM
ze Wspólnotą Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia w Płock



Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Płocku wznoszone jest przez Zgromadzenie Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia dzięki ofiarom, jakie na ten cel składają czciciele Bożego Miłosierdzia i ludzie dobrej woli. Siostry dziękują za każdy dar serca, który sprawia, że w miejscu pierwszego objawienia Jezusa Miłosiernego św. Siostrze Faustynie rośnie świątynia, i proszą o dalsze wsparcie. Za wszystkich, którzy duchowo i materialnie wspierają budowę Sanktuarium, siostry modlą się razem z wiernymi w Godzinie Miłosierdzia i słowami Koronki do Miłosierdzia Bożego siostry, a każdego 22 dnia miesiąca za wszystkich dobroczyńców odprawiana jest Msza Święta.

Ofiary na rozbudowę Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Płocku można nadal wpłacać na konto:
Zgromadzenie Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia
Stary Rynek 14/18
09-404 Płock

Bank PEKAO SA
I O w Płocku
ul. Kolegialna 14a

Nr KONTA 72 1240 3174 1111 0000 2890 0836

************************************

https://ekai.pl/wierni-diecezji-plockiej-wsparli-rozbudowe-sanktuarium-bozego-milosierdzia/

Wierni diecezji płockiej wsparli rozbudowę Sanktuarium Bożego Miłosierdzia

Zbiórka na rozbudowę Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Płocku odbyła się w pierwszą niedzielę Wielkiego Postu we wszystkich kościołach diecezji płockiej. Po raz kolejny Kościół płocki wsparł miejsce, w którym 90 lat temu św. s. Faustyna Kowalska po raz pierwszy miała objawienie Jezusa Miłosiernego w obrazie „Jezu ufam Tobie”.
Decyzję o zbiórce pieniędzy na trwającą rozbudowę Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Płocku podjął biskup płocki Piotr Libera. To w tym miejscu 22 lutego 1931 r. św. siostra Faustyna Kowalska ze Zgromadzenia Matki Bożej Miłosierdzia, po raz pierwszy miała objawienie Jezusa Miłosiernego. Obecnie trwa jego rozbudowa.

W apelu do diecezjan bp Libera napisał, że „Płockie Betlejem Miłosierdzia” powinno stać się miejscem, w którym wierni z całego świata będą mogli z ufnością zawierzać się Bożemu miłosierdziu i doświadczać wielu łask.

„Niech zaangażowanie materialne w dzieło rozbudowy sanktuarium będzie wyrazem naszej wdzięczności za to, że Jezus Miłosierny wybrał sobie Płock jako miejsce objawienia światu orędzia o nieskończonym Bożym miłosierdziu, oraz znakiem naszej wielkoduszności. Obyśmy jak najszybciej z Bożą pomocą mogli uczestniczyć w poświęceniu nowej świątyni” – życzył bp Libera płocczanom i diecezjanom.

Rozbudowa Sanktuarium Bożego Miłosierdzia przy Starym Rynku 14/18 w Płocku, kościoła i domu pielgrzyma, trwa od roku 2015. Obecnie prowadzone są prace wykończeniowe wewnątrz budynku, są to prace przy tynkach i instalacjach, w tym grzewczej. Projektant budowli położonej w samym centrum Starego Miasta, postarał się stworzyć funkcjonalny i klasyczny obiekt. Sąsiaduj ona i koresponduje architektonicznie z zabytkowym budynkiem Liceum Ogólnokształcącego im. Marsz. Stanisława Małachowskiego.

W nowej, dobudowanej części znajduje się kościół, który pomieści dużą liczbę wiernych. W miejscu celi klasztornej św. s. Faustyny, gdzie zobaczyła Jezusa Miłosiernego, powstaje kaplica adoracji Najświętszego Sakramentu. Nad miejscem pierwszego objawienia znajduje się 26-metrowa wieża z krzyżem, podświetlonym kolorami błękitnym i czerwonym, które przypominają dwa promienie, oznaczające krew i wodę wypływające z boku Zbawiciela na obrazie „Jezu ufam Tobie”.

Zaprojektowano również odpowiednie miejsca dla sprawowania sakramentu pokuty. W podziemiach sanktuarium zrekonstruowane zostało pomieszczenie przedwojennej zakonnej piekarni, gdzie m.in. pracowała św. s. Faustyna. Będzie tam też muzeum poświęcone kultowi Bożego miłosierdzia.

Do rozbudowanego sanktuarium wierni będą przede wszystkim wchodzić głównym wejściem od ul. Piekarskiej, czyli od strony Wisły. Później przejdą do domu pielgrzyma, do sali spotkań, do muzeum albo bezpośrednio do kościoła czy kaplicy adoracji. Nie zabraknie miejsc do indywidualnej modlitwy. Na wewnętrznym placu przed kościołem znajdzie się miejsce na celebry z licznym udziałem wiernych. Wierni będą mogli jednak w dalszym ciągu wchodzić do budynku dotychczasowym wejściem – od Starego Rynku.

*************************************************

»Płockie Betlejem Miłosierdzia«

W miejscu, gdzie św. s. Faustyna widziała Pana w swojej celi, powstają nowy kościół, kaplica adoracji i dom pielgrzyma.

Mając na uwadze troskę o to, aby »Płockie Betlejem Miłosierdzia« było miejscem, gdzie wierni z całego świata będą mogli z ufnością zawierzać się Bożemu miłosierdziu i doświadczać wielu łask, zwracam się z prośbą do wszystkich diecezjan, kapłanów i wiernych świeckich, o wielkoduszne wsparcie dzieła rozbudowy diecezjalnego Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Płocku. W nowej świątyni obecnie trwają prace wykończeniowe wewnątrz budynku" – napisał biskup Piotr Libera w komunikacie do wiernych diecezji. W niedzielę 21 lutego ofiary zbierane na tacę we wszystkich parafiach w całości będą przekazane dla sióstr Matki Bożej Miłosierdzia w Płocku na rozbudowę sanktuarium.

Biskup napisał także:

Niech zaangażowanie materialne w dzieło rozbudowy sanktuarium będzie wyrazem naszej wdzięczności za to, że Jezus Miłosierny wybrał sobie Płock jako miejsce objawienia światu orędzia o nieskończonym Bożym miłosierdziu, oraz znakiem naszej wielkoduszności. Obyśmy jak najszybciej z Bożą pomocą mogli uczestniczyć w poświęceniu nowej świątyni.

Rozbudowa trwa od 2015 roku. – Obecnie trwają prace przy tynkach i instalacji, m.in. grzewczej – informuje Jacek Dobrzyński, kierownik budowy. – Wszystko jest realizowane według koncepcji dialogu dwóch wież – 26-metrowa wieża sanktuarium ma podobny kształt i proporcje jak wieża dawnej kolegiaty – mówi architekt Jacek Jaśkowiec z Ciechanowa.

Trudne i wymagające były zwłaszcza początki tej budowy, bo w tej chwili jest realizowany trzeci projekt. Jego autorem jest właśnie J. Jaśkowiec, odpowiedzialny m.in. za projekty kilku kościołów w diecezji płockiej. Odwołując się do "Dzienniczka" św. s. Faustyny, trzeba było – i wciąż potrzeba – wielkiej pokory w realizowaniu tego dzieła, wszak wszelkie ofiary na ten cel pochodzą od dobroczyńców. "Prawdziwe dzieła Boże zawsze napotykają na trudności i nacechowane są cierpieniem. Jeżeli Bóg będzie chciał coś przeprowadzić, czy wcześniej, czy później przeprowadzi, pomimo trudności przeprowadzi, a ty tymczasem uzbrój się w wielką cierpliwość" (nr 270).

– Chodziło mi o prostotę, funkcjonalność i klasyczny rys budowli. Uważam, że architektura nie może wyprzedzać ducha, a indywidualizm artysty wychodzić przed sacrum, dlatego w klasycznej formie chciałem też wyrazić moją powściągliwość – wyjaśnia architekt Jacek Jaśkowiec.

– To projekt, który szanuje historyczną przestrzeń płockiego Starego Miasta, a zwłaszcza Małachowianki – podkreśla atuty tego pomysłu architektonicznego dla sanktuarium ks. Stefan Cegłowski, historyk sztuki i proboszcz płockiej katedry. Zwraca uwagę, że gotyckiej wieży liceum Małachowskiego będzie odpowiadała wieża sanktuarium. Również mury nowej świątyni i wieży kolorem czerwonej cegły nawiązuje do sąsiadującego historycznego kompleksu. – Taki był zamysł architekta, aby obok istniejącej XV-wiecznej wieży, którą można nazwać "wieżą wiedzy", wyrosła druga – "wieża wiary" zwieńczona krzyżem – opowiada o projekcie i jego realizacji ks. Cegłowski.

W nowej, dobudowanej części znajduje się przede wszystkim kościół, który pomieści większą liczbę wiernych, w miejscu celi św. s. Faustyny i objawień Pana Jezusa Miłosiernego powstanie kaplica adoracji Najświętszego Sakramentu. Zaprojektowano również odpowiednią przestrzeń dla sprawowania sakramentu pokuty. W podziemiach sanktuarium zostało zrekonstruowane pomieszczenie przedwojennej zakonnej piekarni, w której pracowała św. s. Faustyna.

Odwiedzający w przyszłości rozbudowane sanktuarium będą wchodzić głównym wejściem od ul. Piekarskiej, czyli od strony Wisły, do recepcji w domu pielgrzyma, a następnie do sali spotkań, do muzeum albo bezpośrednio do kościoła czy kaplicy adoracji. W nowej przestrzeni zaprojektowano wiele mniejszych pomieszczeń, antresoli – po prostu miejsc, gdzie będzie można się pomodlić, wyspowiadać, spotkać. Warto zwrócić uwagę, że pozostanie również stare wejście do sanktuarium od strony Starego Rynku. Na placu wewnętrznym przed kościołem będzie przestrzeń na większe celebry i modlitewne spotkania.

KS. WŁODZIMIERZ PIĘTKA

https://plock.gosc.pl/doc/6736662.Cela-i-wieza


Dodano:  28.02.2021 r.  
linia
foto

Nabożeństwa pasyjne w Sanktuarium Matki Bożej Pocieszenia w Czerwińsku nad Wisłą z zachowaniem reżimu sanitarnego, w okresie pandemii koronowirusa:

Droga Krzyżowa w piątek o godz. 8.30. i 17.30 dla dorosłych oraz o godz. 17.00. dla dzieci i młodzieży

Droga Krzyżowa ulicami Czerwińska nad Wisłą planowana jest w piątek przed Niedzielą Palmową po Mszy Św. o godz. 18.00

Gorzkie Żale przed wystawionym Jezusem Eucharystycznym w niedzielę po Mszy św. o godz. 10.00. oraz podczas nabożeństwa o godz. 16.30

Za udział w Gorzkich Żalach lub Drodze krzyżowej można uzyskać odpust zupełny pod zwykłymi warunkami.

Rekolekcje wielkopostne w naszym Sanktuarium Maryjnym od 14 - 16 marca 2021 roku wygłosi ks. Marek Borysiak SDB, Dyrektor i Proboszcz Parafii św. Jana Bosko w Ostródzie-Wałdowo.

Serdecznie zapraszamy do Wspólnej wielkopostnej modlitwy!


**********************************************************
ODPUST ZUPEŁNY - GORZKIE ŻALE, DROGA KRZYŻOWA

Do uzyskania odpustu zupełnego wymaga się, oprócz wykluczenia wszelkiego przywiązania do jakiegokolwiek grzechu, nawet powszedniego, wykonania dzieła obdarzonego odpustem oraz wypełnienia trzech następujących warunków: spowiedź sakramentalna, Komunia eucharystyczna i modlitwa w intencjach Ojca Świętego.
GORZKIE ŻALE

PENITENCJARIA APOSTOLSKA udziela chętnie odpustu zupełnego, który mogą uzyskać wszyscy wierni jeden raz w ciągu każdego - jak wyżej - tygodnia Wielkiego Postu, o ile wezmą pobożny udział w nabożeństwie zwanym „Gorzkie żale” w jakimkolwiek kościele na terenie Polski, po odbyciu spowiedzi św. i przyjęciu Komunii św. oraz odmówieniu w intencji Ojca Świętego jednego „Ojcze nasz” i „Zdrowaś” względnie też jakiejkolwiek innej modlitwy według własnego uznania. Poza tym rozciąga się prawomocność powyższego indultu w miarę potrzeby, na czas miniony od dnia 1 grudnia 1955 r. aż do obecnej chwili. Powyższy indult posiada wieczystą ważność, bez ogłoszenia odrębnego Listu Apostolskiego w formie skróconej. Bez względu na wszelkie przeciwne przepisy.
+ Józef Kard. Ferretto Penitencjarz Większy
(Wykaz Odpustów wydanie 4 bis z 2004 r. WO s. 98-99)

DROGA KRZYŻOWA

 Co do uzyskania odpustu zupełnego postanawia się, co następuje:
1. Pobożne ćwiczenie należy odprawić przed stacjami Drogi krzyżowej prawnie erygowanymi.
2. Do erygowania zaś Drogi krzyżowej wymaga się 14 krzyży, przy których zwykło się zamieszczać z pożytkiem duchowym tyleż obrazów, przedstawiających stacje jerozolimskie.
3. Zgodnie z powszechniejszym zwyczajem pobożna praktyka składa się z czternastu właściwych czytań, do których dodaje się pewne wezwania modlitewne. Do odprawienia jednak Drogi krzyżowej wymaga się tylko pobożnego rozważania Męki i Śmierci Chrystusa. Nie jest zatem konieczne rozmyślanie poszczególnych tajemnic każdej stacji.
4. Wymaga się przechodzenia od jednej stacji do drugiej. Jeżeli jednak to nabożeństwo odprawia się publicznie i wszyscy biorący udział nie mogą bez zamieszania przechodzić od stacji do stacji, wystarczy, jeżeli do poszczególnych stacji przechodzi prowadzący Drogę krzyżową, podczas gdy inni pozostają na swoim miejscu.
(...)
(Wykaz Odpustów wydanie 4 bis z 2004 r. WO nad. 13 nr 2)

*********************************
Apel Przewodniczącego Konferencji Episkopatu Polski na Wielki Post Roku 2021

W środę popielcową rozpoczniemy Wielki Post. Po raz kolejny będziemy przeżywać ten czas w nadzwyczajnej sytuacji pandemii oraz ograniczeń sanitarnych, które – choć trudne – są wyrazem odpowiedzialnej troski o zdrowie i życie nas wszystkich.

Wielki Post to czas nawrócenia i przygotowania na obchody Świąt Wielkiej Nocy – Świąt zwycięstwa Chrystusa nad grzechem i śmiercią. Nadzieja płynąca z wiary w zmartwychwstanie pomaga nam przetrwać najsmutniejsze dni i największe tragedie, czas lęku i beznadziei, a jednocześnie zachęca nas do poszukiwania i realizacji woli Bożej w naszym życiu.

To, jak głęboko przeżyjemy nadchodzące Święta Wielkanocne, zależy m.in. od dyspozycji naszego serca i właściwego przygotowania się na nie w czasie Wielkiego Postu. Zwracam się zatem do wszystkich wiernych oraz ich duszpasterzy z apelem o szczególne pogłębienie życia duchowego w nadchodzącym czasie.

Pomimo trudnej sytuacji pandemicznej i obowiązujących rygorów sanitarnych, nikt nie może zostać pozbawiony dostępu do Eucharystii i innych sakramentów, czyli największego skarbu Kościoła, przez które Chrystus daje samego siebie wspólnocie wierzących i zapewnia nam udział w owocach swojej zbawczej męki.

Dla nikogo nie powinno zabraknąć odpowiedniej opieki duchowej. Zachęcam duszpasterzy do gorliwej posługi w konfesjonale; do dostosowania rytmu spowiedzi do aktualnych możliwości i potrzeb wiernych oraz przepisów sanitarnych; do tworzenia wiernym możliwości uczestniczenia w rekolekcjach parafialnych i wspólnotowych, czy to w formie zdalnej, czy stacjonarnej.

Wszystkich wiernych proszę o jak najobfitsze czerpanie z wielkopostnych praktyk tj. postu, modlitwy i jałmużny oraz innych form pobożności, w tym nabożeństw Drogi Krzyżowej, Gorzkich Żali i innych.

Niech trudny czas – jaki przeżywamy już od ponad roku – nie osłabi naszej gorliwości, ale stanie się impulsem do rozwoju naszej ufności i wiary w Zmartwychwstałego Pana.

+ Stanisław Gądecki
Arcybiskup Metropolita Poznański
Przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski
Wiceprzewodniczący Rady Konferencji Episkopatów Europy (CCEE)

Warszawa, dnia 10 lutego 2021


************************************************

Orędzie papieża Franciszka na Wielki Post 2021 „Oto idziemy do Jerozolimy…” (Mt 20, 18)

Wielki Post: czas na odnowę wiary, nadziei i miłości


Drodzy bracia i siostry, zapowiadając uczniom swoją mękę, śmierć i zmartwychwstanie, aby wypełnić wolę Ojca, Jezus ukazuje im głęboki sens swojej misji i wzywa ich do zjednoczenia się z nią dla zbawienia świata.

Podążając wielkopostną drogą, która prowadzi nas do uroczystości wielkanocnych, pamiętajmy o Tym, który „uniżył samego siebie, czyniąc się posłusznym aż do śmierci i to śmierci krzyżowej” (Flp 2, 8). W tym czasie nawrócenia odnówmy naszą wiarę, zaczerpnijmy „żywej wody nadziei” i przyjmijmy z otwartym sercem miłość Boga, która przemienia nas w braci i siostry w Chrystusie. W Noc Paschalną odnowimy przyrzeczenia naszego Chrztu, aby odrodzić się jako nowi mężczyźni i nowe kobiety, dzięki działaniu Ducha Świętego. Jednak sama wielkopostna wędrówka, podobnie jak cała chrześcijańska droga, jest już w całości oświetlona światłem Zmartwychwstania, które ożywia uczucia, postawy i wybory tych, którzy chcą naśladować Chrystusa.

Post, modlitwa i jałmużna, przedstawione przez Jezusa w Jego kazaniu (por. Mt 6, 1 – 18), są warunkami i znakami naszego nawrócenia. Droga ubóstwa i wyrzeczenia (post), spojrzenie i gesty miłości wobec zranionego człowieka (jałmużna) oraz synowski dialog z Ojcem (modlitwa) pozwalają nam wcielić w życie szczerą wiarę, żywą nadzieję i czynną miłość.


1. Wiara wzywa nas do przyjęcia Prawdy i do stania się jej świadkami przed Bogiem i przed wszystkimi naszymi braćmi i siostrami.

W tym czasie Wielkiego Postu przyjęcie i przeżywanie Prawdy objawionej w Chrystusie oznacza przede wszystkim zgodę na dotknięcie słowem Bożym, które Kościół przekazuje nam z pokolenia na pokolenie. Prawda ta nie jest konstrukcją intelektualną, zarezerwowaną dla nielicznej grupy wybranych, wyższych lub wyróżniających się umysłów, ale jest przesłaniem, które otrzymujemy i możemy zrozumieć dzięki mądrości serca otwartego na wielkość Boga, który nas kocha, zanim sami staniemy się tego świadomi. Tą Prawdą jest sam Chrystus, który przyjmując całkowicie nasze człowieczeństwo uczynił siebie Drogą – wymagającą, ale otwartą dla wszystkich – prowadzącą do pełni życia.

Post przeżywany jako doświadczenie wyrzeczenia prowadzi tych, którzy go praktykują w prostocie serca, do ponownego odkrycia daru Bożego i do zrozumienia prawdy o nas, jako stworzonych na Jego obraz i podobieństwo, i znajdujących w Nim spełnienie. Zgadzając się na ubóstwo i doświadczając go, ten kto pości, czyni siebie ubogim z ubogimi i „gromadzi” skarb otrzymanej i dzielonej z innymi miłości. Tak rozumiany i praktykowany post pomaga kochać Boga i bliźniego, ponieważ – jak uczy św. Tomasz z Akwinu – miłość jest poruszeniem, które skupia uwagę na drugim, uważając go „za jedno z samym sobą” (por. Enc. Fratelli tutti, 93).

Wielki Post to czas wiary, to znaczy: przyjęcia Boga w naszym życiu i umożliwienia Mu „zamieszkiwania” z nami (por. J 14, 23). Post oznacza uwolnienie naszej egzystencji od wszystkiego, co ją przytłacza, także od przesytu informacji – prawdziwych czy fałszywych – i od dóbr konsumpcyjnych, aby otworzyć drzwi naszego serca dla Tego, który przychodzi do nas ogołocony ze wszystkiego, ale „pełen łaski i prawdy” (J 1, 14): Syna Bożego, Zbawiciela.


2. Nadzieja jako “żywa woda”, która pozwala nam kontynuować naszą podróż.

Samarytanka, którą Jezus prosi, aby dała Mu się napić przy studni, nie pojmuje, kiedy mówi On, iż może ofiarować jej „żywą wodę” (J 4, 11). Na początku myśli ona naturalnie o zwykłej wodzie, Jezus natomiast ma na myśli Ducha Świętego, którego da w obfitości w Tajemnicy Paschalnej i który obdarowuje nas niezawodną nadzieją. Już w zapowiedzi swojej męki i śmierci Jezus zwiastuje nadzieję, gdy mówi: „a trzeciego dnia zmartwychwstanie” (Mt 20, 19). Jezus mówi nam o przyszłości otwartej na oścież przez miłosierdzie Ojca. Mieć nadzieję z Nim i dzięki Niemu, to wierzyć, że historia nie kończy się na naszych błędach, na naszej przemocy i niesprawiedliwości oraz na grzechu, który Miłość przybija do krzyża. Oznacza to czerpanie ojcowskiego przebaczenia z Jego otwartego serca.

W obecnym kontekście niepokoju, w którym żyjemy i w którym wszystko wydaje się kruche i niepewne, mówienie o nadziei może wydawać się prowokacją. Czas Wielkiego Postu jest jednak po to, aby z nadzieją zwrócić nasze spojrzenie ku cierpliwości Boga, który nadal troszczy się o swoje stworzenie, podczas gdy my często traktowaliśmy je źle (por. Enc. Laudato si’, 32 – 33.43 – 44). Jest to nadzieja na pojednanie, do którego św. Paweł gorąco nas wzywa: „pojednajcie się z Bogiem” (2 Kor 5, 20). Otrzymując przebaczenie w Sakramencie, który znajduje się w samym centrum naszego procesu nawrócenia, stajemy się z kolei krzewicielami przebaczenia: otrzymawszy je sami, możemy je ofiarować innym poprzez zdolność do prowadzenia troskliwego dialogu i przyjmowania postawy, która daje pociechę poranionym. Boże przebaczenie, także poprzez nasze słowa i gesty, pozwala nam przeżywać Wielkanoc braterstwa.

W Wielkim Poście bądźmy bardziej czujni, aby używać „słów otuchy, które koją, umacniają, dają pociechę, które pobudzają, a nie słów, które poniżają, zasmucają, drażnią, gardzą” (Enc. Fratelli tutti, 223). Czasami, by dać nadzieję, wystarczy być „człowiekiem uprzejmym, który odkłada na bok swoje lęki i pośpiech, aby zwrócić na kogoś uwagę, aby podarować uśmiech, aby powiedzieć słowo, które by dodało otuchy, aby umożliwić przestrzeń słuchania pośród wielkiej obojętności” (tamże, 224).

W skupieniu i cichej modlitwie, nadzieja jest nam dana jako natchnienie i wewnętrzne światło, które oświeca wyzwania i wybory związane z naszym powołaniem: dlatego istotne jest, aby zebrać się w sobie do modlitwy (por. Mt 6, 6) i spotkać w ukryciu Ojca czułości.

Przeżywać Wielki Post z nadzieją oznacza mieć świadomość, że w Jezusie Chrystusie jesteśmy świadkami nowego czasu, w którym Bóg „czyni wszystko nowym” (por. Ap 21, 1 – 6). Oznacza, że mamy udział w nadziei Chrystusa, który oddaje swoje życie na krzyżu i którego Bóg wskrzesza trzeciego dnia, „zawsze gotowi do obrony wobec każdego, kto domaga się od nas uzasadnienia tej nadziei, która w nas jest” (1 P 3, 15).


3. Miłość, przeżywana jako naśladowanie Chrystusa, z uwagą i współczuciem dla każdego, jest najwyższym wyrazem naszej wiary i nadziei.

Miłość cieszy się, widząc kiedy inny wzrasta. Oto, dlaczego cierpi, gdy bliźni jest w udręce: samotny, chory, bezdomny, pogardzany, w potrzebie… Miłość jest porywem serca, który sprawia, że przekraczamy samych siebie i który stwarza więź wzajemnego dzielenia się i komunii.

„Zaczynając od «miłości społecznej», można podążać w kierunku cywilizacji miłości, do której wszyscy możemy czuć się powołani. Miłość, z jej uniwersalnym dynamizmem, może budować nowy świat, ponieważ nie jest uczuciem jałowym, ale najlepszym sposobem na osiągnięcie skutecznych dróg rozwoju dla wszystkich” (Enc. Fratelli tutti, 183).

Miłość jest darem, który nadaje sens naszemu życiu i dzięki któremu ludzi pozbawionych środków do życia uważamy za członków naszej rodziny, przyjaciół i braci. Niewiele, jeśli jest dzielone z miłością, nigdy się nie kończy, ale staje się rezerwą życia i szczęścia. Tak było z mąką i oliwą wdowy w Sarepcie, która ofiarowuje podpłomyk prorokowi Eliaszowi (por. 1 Krl 17, 7 – 16); oraz z bochenkami, które Jezus błogosławi, łamie i daje uczniom, aby rozdawali tłumom (por. Mk 6, 34 – 44). Tak dzieje się z naszą jałmużną, małą czy dużą, ofiarowaną z radością i prostotą.

Przeżywanie Wielkiego Postu miłości oznacza opiekę nad tymi, którzy cierpią, są opuszczeni lub udręczeni z powodu pandemii Covid-19. W kontekście wielkiej niepewności jutra, pamiętając o słowie skierowanym przez Boga do swego Sługi: „Nie lękaj się, bo cię wykupiłem” (Iz 43, 1), ofiarujmy wraz z naszym gestem miłości słowo ufności, i sprawmy, by bliźni poczuł się kochany przez Boga jak dziecko.

„Tylko spojrzenie, którego perspektywa została przekształcona miłością, prowadzi do pojęcia godności drugiego człowieka; ubodzy są uznani i docenieni w ich niezmiernej godności, poszanowani w swoim własnym stylu i kulturze, a zatem prawdziwie włączeni w społeczeństwo” (Enc. Fratelli tutti, 187).

Drodzy bracia i siostry, każdy etap życia jest czasem wiary, nadziei i miłości. To wezwanie do przeżywania Wielkiego Postu jako drogi nawrócenia, modlitwy i dzielenia się naszymi dobrami, niech nam pomoże powrócić naszą osobistą i wspólnotową pamięcią do tej wiary, która pochodzi od żywego Chrystusa, do nadziei ożywionej tchnieniem Ducha Świętego i do miłości, której niewyczerpanym źródłem jest miłosierne serce Ojca.

Niech Maryja, Matka Zbawiciela, trwająca wiernie u stóp krzyża i w sercu Kościoła, wspiera nas swoją troskliwą obecnością, a błogosławieństwo Zmartwychwstałego niech towarzyszy nam w naszej wędrówce ku światłu Wielkiej Nocy.

+ Papież Franciszek

Rzym, u Świętego Jana na Lateranie, 11 listopada 2020 r., we wspomnienie św. Marcina z Tours

Papież Franciszek

********************************************

10 rad św. o. Pio jak dobrze przeżyć Wielki Post!!!


Wielki Post to czas nawrócenia i przygotowania na przyjście zmartwychwstałego Chrystusa. Staramy się wtedy zrobić coś, aby stać się lepszym człowiekiem. Często nie mamy jednak na to pomysłu. O. Pio podpowiada, jak dobrze przeżyć ten wyjątkowy okres.

1. Postaraj się o cierpliwość

Jak czytamy w Listach o. Pio, “Z prostotą kroczcie drogą Pana i nie zadręczajcie waszego ducha. Trzeba, abyście znienawidziły wasze wady, ale czyńcie to z umiarkowaną nienawiścią, a nie gniewnie i nerwowo. (…) Z braku cierpliwości, moje dobre córki, wasze niedoskonałości zamiast zanikać, rozrastają się coraz bardziej, gdyż niepokój i zatroskanie o pozbycie się ich, powoduje ich umocnienie” (Epist. 111, s. 579).
“Zachowaj dobrze wypisane w duszy to, co mówi Boski Mistrz: w cierpliwości naszej posiądziemy naszą duszę” (AdFP, s. 560).

2. Skup się na miłości, a nie grzechu

“Nie zamęczaj się tym, co rodzi zmartwienia, niepokoje i zgryzoty. Potrzeba tylko jednego: wznieść ducha i kochać Pana Boga” (CE, s. 10).

3. Zadbaj o innych

“Niech twoje pojawienie się gdziekolwiek będzie zawsze tak taktowne i delikatne, jakby było uśmiechem Boga” (PM, s. 165).

4. Myśl o swoich celach i pragnieniach

“Twój wysiłek i twa uwaga niech zawsze będą zwrócone na to, abyś miała właściwą intencję. Powinnaś ją mieć w pracy i w walce zawsze mężnej i wspaniałomyślnej z podstępami złego ducha” (Epist. 111, s. 622).

5. Nie zapominaj, że Chrystus jest z Tobą cały czas

“Niech cię nie przerażają liczne zasadzki tej piekielnej bestii. Pan Jezus, który zawsze jest z tobą, będzie walczył razem z tobą. Nie dopuści nigdy, abyś upadła i została pokonana” (Epist. III, s. 49).
“Nie zdawaj się nigdy na siebie samą. Wszelką ufność pokładaj tylko w samym Bogu” (Epist. II, s. 64).

6. Pamiętaj o Bożym miłosierdziu

“Przerażająca jest sprawiedliwość Boża. Ale nie zapominajmy, że również Jego miłosierdzie jest nieskończone” (GP, s. 138).

7. Nie trać nadziei

“Nie osiąga się zbawienia bez przejścia przez burzliwe morze, które ustawicznie grozi utonięciem. Górą świętych jest Kalwaria. To z niej przechodzi się na inną górę, która nazywa się Tabor” (Epist. I, s. 829).

8. Módl się

“Módl się i ufaj! Nie denerwuj się! Niepokój nie służy niczemu. Bóg jest miłosierny i wysłucha twoją modlitwę” (CE, s. 39).

9. Nie zapominaj, że modlitwa to najlepsza metoda na pocieszenie

„Najlepszym pocieszeniem ducha jest umocnienie pochodzące z modlitwy” (GC, s.38).

10. Ciągle miej miłość przed oczami

“Gardź pokusami, a utrapienia obejmuj z miłością. Nie, nie, moja córko, pozwól wiać wiatrowi i nie myśl, że szelest liści jest zgrzytem broni” (Epist. III, s. 632n).
 
/Artykuł pochodzi z portalu Misyjne.pl/

Dodano:  18.02.2021 r.  
linia
foto
















Nota Kongregacji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów na temat Środy Popielcowej dotyczącą nałożenia popiołu w okresie pandemii.

Prot. N. 17/21

Po odmówieniu modlitwy błogosławieństwa popiołu i po pokropieniu go w milczeniu wodą święconą, kapłan zwróciwszy się do obecnych, wypowiada jeden tylko raz do wszystkich formułę z Mszału Rzymskiego: „Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię” lub „Pamiętaj, że jesteś prochem i w proch się obrócisz”.

Następnie kapłan wyciera ręce i nakłada maseczkę ochronną na nos i usta, potem nakłada popiół na tych, którzy do niego podchodzą, albo – stosownie do okoliczności – sam podchodzi do tych, którzy stoją na swoich miejscach. Kapłan bierze popiół i posypuje głowę każdego, nic nie mówiąc.

Z siedziby Kongregacji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów, 12 stycznia 2021.

Robert Kard. Sarah

Prefekt

+ Artur Roche
Arcybiskup Sekretarz


Wyjaśnienie Noty przez Biuro Prasowe Konferencji Episkopatu Polski


W Nocie wskazano, że kapłan po odmówieniu modlitwy błogosławieństwa popiołu i po pokropieniu go w milczeniu wodą święconą, „zwróciwszy się do obecnych, wypowiada jeden tylko raz do wszystkich formułę z Mszału Rzymskiego: +Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię+ lub +Pamiętaj, że jesteś prochem i w proch się obrócisz+”.

Nota podaje, że następnie kapłan wyciera ręce i nakłada maseczkę ochronną na nos i usta. „Potem nakłada popiół na tych, którzy do niego podchodzą, albo – stosownie do okoliczności – sam podchodzi do tych, którzy stoją na swoich miejscach. Kapłan bierze popiół i posypuje głowę każdego, nic nie mówiąc” – czytamy w Nocie.


W Środę Popielcową 17.02.2021 r. Msze Święte w Bazylice p.w. Zwiastowania NMP w Czerwińsku nad Wisłą o godz. 7:00; 10:00; 18:00; (17.30 różaniec)

Tego dnia zapraszamy na specjalne nabożeństwo dla dzieci i młodzieży o godz. 17.00 po nim spotkanie dla dzieci przygotowujących się do odnowienia przyrzeczeń chrzcielnych.

Dodano:  13.02.2021 r.  
linia
foto

W dniach 14-20 lutego 2021 r. w Kościele w Polsce przeżywać będziemy 54. Tydzień Modlitw o Trzeźwość Narodu. Tegoroczny czas modlitwy i refleksji przebiegał będzie pod hasłem: „Trzeźwością pokonywać kryzys”.

Ogólnopolski Tydzień Modlitw o Trzeźwość Narodu rozpoczyna się w ostatnią niedzielę karnawału i trwa do soboty przed I Niedzielą Wielkiego Postu włącznie. Celem wydarzenia jest zwrócenie uwagi na problem, skalę i konsekwencje alkoholizmu oraz na wartość trzeźwości i wewnętrzną wolność, jaką niesie abstynencja. Jest to czas szczególnej modlitwy za osoby uwikłane w nałogi, za osoby, które wspierają alkoholików w wyjściu z choroby. To czas inicjatyw mających na celu poszukiwanie rozwiązań problemu, a także inicjatyw promujących abstynencję.


Pragniemy duchowo włączyć się w Tydzień Modlitw o Trzeźwość Narodu poprzez codzienną modlitwę różańcową odmawianą przed cudownym wizerunkiem Matki Bożej Pocieszenia o godz. 17.30. w intencji osób uzależnionych i ich rodzin.

Również pragniemy przypomnieć, iż w naszej czerwińskiej wspólnocie parafialnej działa Wspólnota AA . Zapraszamy na coniedzielne spotkania grupy wsparcia o godzinie 15 30 - sala parafialna w klasztorze. Serdecznie zapraszamy!



DRAMATYCZNE DANE !!!


* W 2020 roku Polacy wydali na książki 1 mld zł, zaś na alkohol aż 40 miliardów złotych. To ponad 1000 zł na głowę statystycznego Polaka. Można za to kupić ponad 100 tys. mieszkań średniej wartości.

* Z powodu nadużywania alkoholu traci życie nie mniej niż 57 osób dziennie, co tygodniowo daje 399 osób a rocznie ponad 20 tys. ofiar.

* W latach 1990 – 2002 w Polsce wzrost średniej długości życia należał do najszybszych w Europie. Po 2003 r. nastąpiło jednak zahamowanie tej tendencji a w ostatnich latach średnia długość życia zaczęła maleć. Jak podkreślił, z analiz wynika, że jest to rezultat dramatycznego wzrostu konsumpcji alkoholu. W latach 2002 – 2017 roczne spożycie czystego alkoholu zwiększyło się z 6,5 l do ponad 10 l. na mieszkańca (bez uwzględnienia alkoholu nielegalnego).

 * Połowę całego spożywanego w Polsce alkoholu wypija grupa ok. 16 proc. Polaków. Są to ludzie, którzy upijają się codziennie.


„Troska o trzeźwość to nasz wielki obowiązek – obowiązek religijny, ale także patriotyczny”. Zbliża się 54. Tydzień Modlitw o Trzeźwość Narodu. Tegoroczne hasło brzmi: „Trzeźwością pokonywać kryzys”.
 
– Jesteśmy świadomi, że nadmierna akceptacja alkoholu, proalkoholowa mentalność, która wytworzyła się w naszej Ojczyźnie, to jedna z najpoważniejszych narodowych wad, z którą musimy się odważnie mierzyć i walczyć. Tam gdzie brakuje trzeźwości w nadmiarze tworzą się problemy, dramaty całych rodzin i wspólnot, a także całych środowisk – mówi bp Tadeusz Bronakowski - Przewodniczący Zespołu KEP ds. Apostolstwa Trzeźwości i Osób Uzależnionych
 
Biskup zaznaczył, że odpowiedź: „Dziękuję, nie piję, bo bardzo kocham” powinna wejść na stałe do użytku, natomiast odmowa kieliszka przy stole nie powinna dziwić lub spotykać się z namową.
 
Z kolei członek Zespołu KEP ds. Apostolstwa Trzeźwości i Osób Uzależnionych ks. Marek Dziewiecki, zwrócił uwagę na społeczne konsekwencje pandemii, wśród których znajdują się również uzależnienia. Dodał, że trzeźwość to wolność.
 
– Kiedy się modlimy to sami sobie uświadamiamy, jakiej pomocy potrzebujemy i wtedy łatwiej mobilizujemy się. Chodzi nie tylko o problemy alkoholowe, ale o wszelkie uzależnienia. Modlitwa jest nam potrzeba, bo uwrażliwia nas na problemy, które mamy, i mobilizuje nas samych do korzystania z pomocy Boga. (…) Tam, gdzie jest miłość, wychowanie, praca nad sobą, wspólna modlitwa, tam rośnie nasza wolność i tam radzimy sobie zdecydowanie lepiej z pokusą wpadania w uzależnienia – mówi ks. Marek Dziewiecki.
 
Tydzień Modlitw o Trzeźwość Narodu rozpoczyna się w ostatnią niedzielę karnawału i trwa do soboty przed I Niedzielą Wielkiego Postu włącznie. Jego celem jest podkreślenie znaczenia trzeźwości w życiu duchowym człowieka i zachęcanie do podejmowania postanowień o abstynencji. Materiały, w tym plakat na 54. Tydzień Modlitw o Trzeźwość Narodu, można pobrać ze strony www.wolnitrzezwi.pl w zakładce „Materiały do pobrania”.
 
opr. Karolina Stachacz
 



MODLITWY O TRZEŹWOŚĆ

MODLITWA DO MATKI BOŻEJ O TRZEŹWOŚĆ W OJCZYŹNIE

Maryjo, Królowo Polski i Wspomożycielko wiernych! Wejrzyj, prosimy, na nasz Naród i broń jego synów i córki przed nałogami, a zwłaszcza nałogiem pijaństwa. Spójrz, Matko, na spustoszenie spowodowane klęską alkoholizmu. Otocz opieką nieszczęśliwe rodziny, zrujnowane alkoholizmem i udziel im radości wyzwolenia z tego nałogu i jego następstw. Prosimy, byś zakrólowała w Narodzie trzeźwym i zdrowym, wiernym Bogu, Krzyżowi, Ewangelii i Kościołowi Świętemu.


MODLITWA O TRZEŹWOŚĆ NARODU

Święty Stanisławie, który w ciągu całej historii Polski ratowałeś Naród przed różnymi niebezpieczeństwami i zagrożeniami moralnymi, uproś tę łaskę dla naszej katolickiej Ojczyzny, by nie zalewał ją potok alkoholizmu. Niech trzeźwe będą nasze rodziny, ojcowie i matki, młodzież i dzieci. Niech zniknie z naszych domów przymus alkoholowy, zeświecczone zwyczaje wypaczające powagę nawet różnych przeżyć religijnych. Wzbudź w naszym Narodzie apostołów trzeźwości i umiarkowania, w każdym stanie i zawodzie. Ty, który ratowałeś nasz Naród w najbardziej tragicznych chwilach, przyjdź nam z pomocą w tej ciężkiej walce o właściwe oblicze moralne drogiej nam Ojczyzny. W trosce o trzeźwość, widzimy troskę o nasz byt narodowy przyszłych pokoleń. Święty Stanisławie, prosimy cię o szczególne wstawiennictwo w tej ważnej i bolesnej sprawie.

ZA UZALEŻNIONYCH

Panie, modlę się za alkoholików. Zobacz, Panie, jakie spustoszenie czyni w człowieku ten grzech. Zdeptali życie, miłość, szczęście swoje i innych, ale nie mają siły wrócić do Ciebie. Niech mi pomogą dobrzy ludzie. Daj im choć odrobinę dobrej woli. Boję się, Panie tego, co powiedziałeś przez apostoła: jeśli ktoś zniszczy tę świątynię Boga, tego zniszczy sam Bóg. Okaż im miłosierdzie, niech się nawrócą, aby nie umarli w grzechu – Boże po trzykroć Święty i Miłosierny. Amen.


ZA TYCH, KTÓRZY LEKCEWAŻĄ PROBLEM ALKOHOLIZMU

Panie Jezu Chryste, który umarłeś dla zbawienia człowieka. Pomóż nam, Twoim zaślepionym dzieciom, zrozumieć istotne niebezpieczeństwo wynikające z alkoholizmu: duchowe i fizyczne szkody wyrządzone sobie i innym. Pomóż nam, zrozumieć wartość trzeźwości i wprowadzać ja w życie ku Twojej chwale i ku własnemu zbawieniu.

ZA NIEWINNE OFIARY ALKOHOLIZMU

Panie Jezu Chryste, spójrz z miłością na tych, którzy uginają się pod ciężarem alkoholizmu najbliższych. Bądź im pomocą i pokrzepieniem. Ulżyj w tych cierpieniach. Wejrzyj szczególnie na dzieci żyjące w rodzinie alkoholików. Ulituj się, Panie nad ich cierpieniem i nędzą. Prosimy, wysłuchaj ich prośby, by przez całkowite wyleczenie się z alkoholizmu bliskich by domy ich znów stały się ośrodkami dobra, nadziei, pokoju i miłości.

ZA ALKOHOLIKÓW ANONIMOWYCH

O Panie, prowadź i broń członków grup Anonimowych Alkoholików. Daj każdemu z nich pogodną i wytrwałą trzeźwość w tym życiu i szczęście wieczne po śmierci.

PROŚBA ALKOHOLIKA


Panie, kiedy wisiałeś na krzyżu, powiedziałeś „pragnę". Chciałeś wypić kielich cierpienia do ostatniej kropli. Gdy cierpiałeś z pragnienia, podano Ci ocet do picia. Niech Twoje okrutne męki przypomną mi się w chwili, gdy chcę przyłożyć kieliszek alkoholu do ust. Niechaj sobie uświadomię Twoje gorzkie pragnienie na krzyżu. Niech myśl o Twoim zwycięstwie na krzyżu da mi łaskę przezwyciężenia mojej słabości i wiarę w całkowite zwycięstwo nad nałogiem.



MODLITWA DLA ALKOHOLIKÓW


(którą można też odmawiać w ich imieniu)

Ojcze Niebieski, jestem chory. Dałeś mi życie i zdrowie, ale przez nadużywanie alkoholu zniszczyłem Twoje dary i straciłem swoją wolność. Dużo ludzi cierpi przeze mnie, a inni dają mi odczuć, że nie jestem w porządku. Chciałbym być zdrowy, ale każde nowe postanowienie daje mi dodatkowe doświadczenie mojej słabości i niemocy. Wiem, że potrzebuję leczenia, a jednak boję się jego wymagań. Dużo ludzi mną pogardza i tak samo boli obojętność innych. Nie widzę ratunku, jeżeli Ty nie pomożesz. Dziękuję Ci, Panie Jezu, za Twoją Najdroższą Krew. Wiele razy plamiłem moje sumienie, straciłem zdrowie, pieniądze, przyjaciół i honor - a jednak przez Twoją Krew zawsze pozostawała mi godność człowieka, za którego umarł Syn Boży. Jedynie Twoja Krew daje mi nadzieję i odwagę nowego rozpoczęcia. Panie, ratuj moje życie, ratuj moją rodzinę, moich przyjaciół. Przyjmij moją słabość i nicość i wypełnij ją do końca swoją Najdroższą Krwią. Przebaczając tym, którzy Ciebie przybili do krzyża, dałeś nadzieję także mnie. Pragnę zmartwychwstać z Tobą i przyjąć Twojego Ducha, aby stać się nowym człowiekiem. Duchu Święty, wypełnij moje serce, abym był pokorny. Własnymi siłami nie mogę się leczyć. Potrzebuję pomocy od innych, potrzebuję prawdy, wspólnoty i wytrwałości, potrzebuję nowej radości życia i wiary, która jest Twoim darem. Umacniaj mnie we wszystkich pokusach i kryzysach i pomóż mi pomagać innym, którzy również walczą o prawdziwe życie. Maryjo, Nadziejo pokutujących i Matko Dobrej Rady, bądź zawsze blisko nas! Amen.


MODLITWA DLA CZŁONKÓW RODZINY ALKOHOLIKA


Panie Jezu Chryste, dziękuję Ci przede wszystkim za wiarę, ponieważ bez niej już nie wiedziałbym, jak żyć, jak wytrzymać pod krzyżem naszej rodziny. Razem z ojcem chorego chłopca z Ewangelii wołam: „Wierzę, Panie, zaradź memu niedowiarstwu!" Nieraz zadaję sobie pytanie: jak długo musimy jeszcze wytrzymać pod tym krzyżem? Wtedy zapominam o tym, że nasz krzyż to przecież również Twój krzyż. Dlatego chcę już nie tyle patrzeć na nasze cierpienie, co raczej rozważać Krew Twoich ran przelaną dla zbawienia całego świata. Jezu, nasz Zbawicielu, tak bardzo pragniemy zdrowia i leczenia dla naszego /naszej... . Chcemy wszystko uczynić, aby znaleźć pomoc u specjalistów choroby alkoholizmu. Chcemy z cierpliwością stworzyć warunki, które pozwolą na przyjęcie leczenia ciała i duszy. Chcemy z miłości wymagać tego, co potrzebne, oraz unikać litości, która bardziej niszczy niż buduje. Niech moc Twojej Krwi wspiera nas w walce z własną słabością i daje nam mądrość, abyśmy wiedzieli, kiedy mamy stawiać warunki, a kiedy darować i przebaczać. Daj nam szacunek wobec tych, którzy są chorzy, ochroń nas od wszelkich wyrazów osądzania i potępiania. Błagając o leczenie i nowe zdrowie dla naszego/naszej... , pragniemy żyć w jedności i pokoju rodziny chrześcijańskiej. Jeżeli jednak krzyż naszej rodziny służy bardziej Twoim celom zbawienia, daj nam wiarę i wytrwałość do końca, aby nasza krew razem z Twoją przyczyniła się do ratowania wielu ludzi. Amen.


MODLITWA PO OTRZYMANIU DARU TRZEŹWOŚCI


Boże mój, tak bardzo pragnę Ci dziękować za Twoją Opatrzność. Dzięki pomocy Twojej łaski i wielu ludzi potrafiłem przyjąć dar trzeźwości. Czuję się nowym człowiekiem. Mogę jeszcze raz zacząć swoje życie. Odzyskałem straconą wolność, ale jednocześnie zdaję sobie sprawę, że tylko w konsekwentnej i pełnej trzeźwości potrafię zachować to nowe życie. Jestem dalej alkoholikiem i tylko przez pokorę, czuwanie oraz jedność z moimi braćmi i siostrami, którzy przeżywają taką samą sytuację, mogę zachowywać i rozwijać owoce leczenia. Ze wstydem i żalem patrzę wstecz na smutne okresy mojego życia,a zarazem z wdzięcznością zauważam, że uzyskałem przez moje leczenie więcej, niż przedtem straciłem przez słabość i grzechy. Uwielbiam Ciebie, Panie Boże, za cud Twojej miłości, za „błogosławioną winę" w moim życiu! Podobnie jak Krew Chrystusa dała światu więcej, niż zniszczył grzech pierworodny, ja też mogę dzisiaj stwierdzić, że przez zwycięstwo nad chorobą i grzechem stałem się bardziej dojrzały i bogatszy niż przedtem. Wiem, że ten dar Twojej łaski zobowiązuje mnie: mam nie tylko czuwać nad własnymi słabościami i pokusami z zewnątrz, ale ponadto czuję obowiązek pomocy tym, którzy męczą się jeszcze w chorobie alkoholizmu lub podobnych uzależnień. Oczyszczony i umocniony przez Krew Chrystusa i Ewangelię, pragnę w jedności z moją wspólnotą walczyć o godność i wolność wszystkich. Amen.


/źródła internetowe/

Dodano:  13.02.2021 r.  
linia
foto

























W 150. rocznicę ustanowienia św. Józefa Patronem Kościoła Powszechnego, papież Franciszek opublikował list apostolski “Patris corde” i ogłosił rok 2021 rokiem św. Józefa. Publikacji listu apostolskiego „Patris corde” towarzyszy Dekret Penitencjarii Apostolskiej łączący „Rok św. Józefa” ogłoszony przez Papieża z darem specjalnych odpustów.

W liście apostolskim „Patris corde”, opublikowany z tej okazji, papież Franciszek określił św. Józefa m.in. tytułami „ukochany ojciec; ojciec czułości, w posłuszeństwie i w gościnności; ojciec twórczej odwagi”, nawiązując do dekretu bł. Piusa IX ogłaszającego św. Józefa patronem Kościoła powszechnego. Przy tej okazji papież Franciszek ujawnił swoje osobiste nabożeństwo ku czci Oblubieńca NMP, podkreślając, że od ponad czterdziestu lat, codziennie odmawia modlitwę do św. Józefa.

„Chwalebny patriarcho, święty Józefie, w którego mocy jest uczynienie możliwym tego, co niemożliwe, spiesz mi na pomoc w chwilach niepokoju i trudności. Weź pod swoją obronę sytuacje bardzo poważne i trudne, które ci powierzam, by miały szczęśliwe rozwiązanie. Mój ukochany Ojcze, w tobie pokładam całą ufność moją. Niech nie mówią, że przyzywałem ciebie na próżno, a skoro z Jezusem i Maryją możesz wszystko uczynić, ukaż mi, że twoja dobroć jest tak wielka jak twoja moc. Amen”.

Publikacji listu apostolskiego „Patris corde” towarzyszy Dekret Penitencjarii Apostolskiej łączący „Rok św. Józefa” ogłoszony przez Papieża z darem specjalnych odpustów. Szczególne wskazania dotyczą dni tradycyjnie poświęconych pamięci Oblubieńca Maryi, takich jak 19 marca i 1 maja, oraz osób chorych i starszych „w aktualnym kontekście zagrożenia zdrowia”.

Udziela się Odpustu zupełnego pod zwykłymi warunkami (tzn. sakramentalna spowiedź, Komunia eucharystyczna oraz modlitwa zgodna z intencjami Ojca Świętego) wiernym, którzy odrywając się w duchu od wszelkiego grzechu, uczestniczyć będą w Roku Świętego Józefa w okolicznościach i na sposoby określone przez tę Penitencjarię Apostolską.

Odpust zupełny można zyskać (po wypełnieniu zwykłych warunków):

Za rozważanie słów modlitwy Ojcze nasz przez pół godziny, bądź za udział w dniu skupienia poświęconemu św. Józefowi.

Za spełnienie Uczynku miłosierdzia względem ciała bądź duszy.

Za wspólną modlitwę różańcową w rodzinie bądź pomiędzy narzeczonymi

Za powierzenie w modlitwie za przyczyną św. Józefa swojej pracy, bądź modlitwa w intencji osób bezrobotnych.

Za odmówienie Litanii do Świętego Józefa w intencji Kościoła prześladowanego oraz w intencji ulżenia wszystkim chrześcijanom, którzy cierpią prześladowania wszelkiego rodzaju.

Za odmówienie dowolnej zatwierdzonej modlitwy (np. z książeczki do modlitwy) do św. Józefa; szczególnie 19 marca, 1 maja, w Niedziele św. Rodziny, 19. dnia każdego miesiąca oraz w każdą środę.

Możliwość zyskania odpustu zupełnego została ponad to rozszerzona dla wszystkich, którzy nie mogą wypełnić  zwykłych warunków zyskania odpustu: chorzy, osoby w podeszłym wieku, pozostające w izolacji, a którzy odrywając się w duchu od wszelkiego grzechu oraz z intencją wypełnienia, gdy tylko to będzie możliwe, zwykłych warunków, odmówią w domu lub tam, gdzie zatrzymuje ich przeszkoda, akt pobożności na cześć Świętego Józefa, pocieszyciela chorych i Patrona Dobrej Śmierci, ofiarując z ufnością Bogu boleści i niedogodności własnego życia. Św. Józef, pokorny opiekun Maryi i Jezusa. Mówi do nas przez swoje czyny i przez uważność na działanie Najwyższego. On jest świętym bardzo dyskretnym, nie narzuca się nikomu. Warto lepiej Go poznać w tym roku.



PENITENCJARIA APOSTOLSKA - DEKRET daru specjalnych Odpustów z okazji Roku Jubileuszowego na cześć Świętego Józefa

Prot. n. 866/20/I

Udziela się daru specjalnych Odpustów z okazji Roku Jubileuszowego na cześć Świętego Józefa, zarządzonego przez Papieża Franciszka dla godnego uczczenia 150. rocznicy dnia, w którym Święty Józef został ogłoszony Patronem Kościoła Katolickiego.

Dziś upływa 150 lat, od kiedy Dekretem „Quemadmodum Deus” Błogosławiony Papież Pius IX, poruszony ciężką i bolesną goryczą czasów, w których znajdował się Kościół prześladowany przez wrogów, ogłosił Świętego Józefa Patronem Kościoła Katolickiego.

Celem utrwalenia ufności całego Kościoła w szczególny patronat Opiekuna Jezusa, Jego Świątobliwość Papież Franciszek postanowił, że od dnia dzisiejszego aż do dnia 8 grudnia 2021, dnia rocznicy ogłoszenia owego Dekretu oraz dnia poświęconego Najświętszej Maryi Panny Niepokalanej i Oblubienicy najczystszego Józefa, będzie obchodzony specjalny Rok Świętego Józefa, w którym wszyscy wierni będą mogli na jego wzór wzmacniać codziennie własne życie wiary, w pełni realizując wolę Bożą.

A zatem niech wszyscy wierni, poprzez modlitwy i dobre czyny, z pomocą Świętego Józefa, Opiekuna Świętej Rodziny z Nazaretu, starają się uzyskać pociechę i ulgę w ciężkich ludzkich utrapieniach, które dręczą współczesny świat.

Pobożność względem Opiekuna Odkupiciela rozwinęła się bujnie w historii Kościoła, który nie tylko przyznaje mu wyjątkowy kult zaraz po Matce Bożej i jego Oblubienicy, ale także powierzył mu liczne patronaty.

Magisterium Kościoła z upodobaniem i wytrwale odnajduje w osobie Świętego Józefa, jak w skarbcu, dawne i nowe doskonałości, podobnie jak ojciec rodziny z Ewangelii Św. Mateusza, który „ze swego skarbca wydobywa rzeczy nowe i stare” (Mt 13,52).

Aby wypełnić ten upragniony cel, najwyższą pomocą będzie dar Świętych Odpustów, które Penitencjaria Apostolska chętnie rozszerza na Rok Świętego Józefa poprzez niniejszy Dekret, wydany zgodnie z wolą Jego Świątobliwości Papieża Franciszka.

Udziela się Odpustu zupełnego pod zwykłymi warunkami (tzn. sakramentalna spowiedź, Komunia eucharystyczna oraz modlitwa zgodna z intencjami Ojca Świętego) wiernym, którzy odrywając się w duchu od wszelkiego grzechu, uczestniczyć będą w Roku Świętego Józefa w okolicznościach i na sposoby określone przez tę Penitencjarię Apostolską.

1. Święty Józef, prawdziwy człowiek wiary, zaprasza nas ze swej strony, abyśmy odkrywali synowską więź z Bogiem Ojcem, odnawiali naszą wierność modlitwie, przyjmowali postawę słuchania i odpowiadali z głębokim rozeznaniem woli Bożej. Udziela się zatem odpustu zupełnego wszystkim, którzy przez co najmniej pół godziny będą rozważać Modlitwę Pańską lub wezmą udział w jednym pełnym dniu skupienia, zawierającym rozważanie o Świętym Józefie.

2. W Ewangelii przyznaje się Świętemu Józefowi tytuł „człowiek sprawiedliwy” (Mt 1, 19): on to, stróż „wewnętrznej tajemnicy, która znajduje się w głębi serca i duszy”1, czyli uczestnik tajemnicy Boga i przez to szczególny patron forum wewnętrznego, zachęca nas do odkrywania wartości ciszy, roztropności i uczciwości w wypełnianiu naszych obowiązków. Cnota sprawiedliwości praktykowana w sposób wzorowy przez Józefa jest pełnym przylgnięciem do prawa Bożego, będącego prawem Miłosierdzia, „bowiem to właśnie miłosierdzie Boga prowadzi do pełni prawdziwej sprawiedliwości”2. Dlatego ci, którzy na wzór Świętego Józefa spełnią uczynek miłosierdzia względem ciała lub względem duszy, będą mogli otrzymać dar odpustu zupełnego.

3. W powołaniu Józefa najważniejsze stało się jego bycie opiekunem Świętej Rodziny z Nazaretu, oblubieńcem Najświętszej Maryi Panny i prawnym ojcem Jezusa. Aby wezwać rodziny chrześcijańskie do odtwarzania tego przykładu wewnętrznej jedności, miłości i modlitwy, którym jest Święta Rodzina, udziela się odpustu zupełnego wiernym, którzy odmawiać będą Różaniec Święty w rodzinach i pomiędzy narzeczonymi.

4. Sługa Boży Pius XII, w dn. 1 maja 1955 r. ustanowił święto Świętego Józefa Rzemieślnika, „w tym celu, aby godność pracy została uznana przez wszystkich ludzi i aby ta godność natchnęła życie społeczne i prawodawstwo, stanowione zgodnie z równym podziałem uprawnień i obowiązków”3. Dlatego udziela się odpustu zupełnego każdemu, kto powierzać będzie codziennie swoją działalność opiece Świętego Józefa, a także każdemu wiernemu, wzywającemu Rzemieślnika z Nazaretu w modlitwach wstawienniczych za tych, którzy szukają pracy, aby mogli znaleźć zajęcie, oraz aby praca wszystkich ludzi była bardziej godna.

5. Ucieczka Świętej Rodziny do Egiptu „pokazuje nam, że Bóg jest tam, gdzie człowiek znajduje się w niebezpieczeństwie, tam gdzie człowiek cierpi, tam gdzie ucieka, gdzie doświadcza odrzucenia i opuszczenia”4. Udziela się zatem odpustu zupełnego wiernym, którzy odmawiać będą Litanię do Świętego Józefa (w tradycji łacińskiej) lub Akatyst do Świętego Józefa, w całości lub przynajmniej w odpowiedniej części (w tradycji bizantyjskiej), lub też jakąś inną modlitwę do Świętego Józefa, przypisaną jako własna w różnych tradycjach liturgicznych, w intencji Kościoła prześladowanego od wewnątrz i od zewnątrz oraz w intencji ulżenia wszystkim chrześcijanom, którzy cierpią prześladowania wszelkiego rodzaju.

Święta Teresa z Avila uznała w Świętym Józefie patrona we wszystkich okolicznościach życia: „Innym Świętym, rzec można, dał Bóg łaskę wspomagania nas w tej lub innej potrzebie, temu zaś chwalebnemu Świętemu, jak o tym wiem z własnego doświadczenia, dał władzę wspomagania nas we wszystkich”5. W niedawnych czasach Święty Jan Paweł II potwierdził ze swojej strony, że przykład Świętego Józefa nabiera „dla Kościoła naszych czasów szczególnej aktualności w związku z nowym Tysiącleciem chrześcijaństwa”6.

Ponadto, celem potwierdzenia powszechności patronatu Świętego Józefa w Kościele, poza wspomnianymi wyżej okolicznościami, Penitencjaria Apostolska udziela odpustu zupełnego wiernym, którzy odmówią dowolną prawnie zatwierdzoną modlitwę lub akt pobożności na cześć Świętego Józefa, np. „Do Ciebie, Święty Józefie”, szczególnie w dniach 19 marca i 1 maja, w Święto Świętej Rodziny Jezusa, Maryi i Józefa, w Niedzielę Świętego Józefa (w tradycji bizantyjskiej), 19 dnia każdego miesiąca i w każdą środę, będącą dniem poświęconym wspomnieniu tego Świętego w tradycji łacińskiej.

W obecnej sytuacji publicznego zagrożenia zdrowia, rozszerza się dar odpustu zupełnego w sposób szczególny na osoby w podeszłym wieku, na chorych, umierających i wszystkich tych, którzy z usprawiedliwionych racji nie mogą wyjść z domu, a którzy odrywając się w duchu od wszelkiego grzechu oraz z intencją wypełnienia, gdy tylko to będzie możliwe, zwykłych warunków, odmówią w domu lub tam, gdzie zatrzymuje ich przeszkoda, akt pobożności na cześć Świętego Józefa, pocieszyciela chorych i Patrona Dobrej Śmierci, ofiarując z ufnością Bogu boleści i niedogodności własnego życia.

Dla duszpasterskiego ułatwienia w otrzymaniu łaski Bożej poprzez władzę kluczy Kościoła, Penitencjaria Apostolska prosi zatem usilnie, aby wszyscy kapłani wyposażeni we właściwe uprawnienia, ofiarnie i wielkodusznie poświęcali się sprawowaniu sakramentu pokuty oraz często zanosili Komunię Świętą do chorych.

Niniejszy Dekret jest ważny na Rok Świętego Józefa, bez względu na jakiekolwiek inne zarządzenia.

Sporządzono w Rzymie, w siedzibie Penitencjarii Apostolskiej, dnia 8 grudnia 2020.

Mauro Kard. Piacenza
Penitencjarz Większy

Krzysztof Nykiel
Regens

1 Pius XI, Kazanie z okazji ogłoszenia heroiczności cnót Sługi Bożej Emilii de Vialar: L’Osservatore Romano, 20-21.03.1935.
2 Papież Franciszek, Przemówienie podczas Audiencji Generalnej dn. 03.03.2016.
3 Pius XII, Kazanie z okazji uroczystości Świętego Józefa Robotnika (1.051955).
4 Papież Franciszek, Anioł Pański (29.12.2013).
5 Teresa od Jezusa, Księga życia, VI.
6 Jan Paweł II, Adhortacja Apostolska “Redemptoris Custos” (15.081989), 32.


WSKAZANIA NA ROK ŚW. JÓZEFA W DIECEZJI PŁOCKIEJ


1. Papież Franciszek 8 grudnia 2020 r. ogłosił Rok Świętego Józefa, który potrwa w Kościele powszechnym do 8 grudnia 2021 r. W Liście apostolskim „Patris corde – Z ojcowskim sercem”, opublikowanym z okazji 150. rocznicy ogłoszenia przez bł. Piusa IX Oblubieńca Maryi patronem Kościoła katolickiego, Papież Franciszek napisał: „Syn Wszechmogącego przyszedł na nasz świat w stanie wielkiej bezbronności. Józef musiał go bronić, chronić, opiekować się nim i wychowywać. Bóg zaufał Józefowi, podobnie jak Maryja, która znalazła w nim kogoś, kto nie tylko uratuje jej życie, ale zawsze będzie utrzymywał ją i jej dziecko. W tym sensie święty Józef nie mógł być kimś innym, jak tylko Stróżem Kościoła, ponieważ Kościół jest kontynuacją Ciała Chrystusa w historii, tak jak macierzyństwo Maryi znajduje odzwierciedlenie w macierzyństwie Kościoła”. Dlatego chcemy, w tym trudnym roku pandemii koronawirusa, powierzyć Dobremu Bogu nasz Kościół Diecezjalny, prosząc św. Józefa o wstawiennictwo.

2. W związku z obchodzonym Rokiem św. Józefa zalecam, aby we wszystkich kościołach i kaplicach Diecezji Płockiej duszpasterze celebrowali, kiedy to możliwe, Msze wotywne ku czci św. Józefa, liturgie słowa lub inne nabożeństwa, czuwania, adoracje i formy modlitwy ku czci św. Józefa. Proszę także kapłanów, aby podczas ww. celebracji sprawowali również sakrament pokuty i pojednania. Ponadto zalecam, aby w poniższych wspólnotach parafialnych, którym patronuje i w których szczególnie czczony jest św. Józef, podjęto stosowne inicjatywy mające na celu propagowanie kultu Oblubieńca Najświętszej Maryi Panny:

• Kościół parafii pw. św. Józefa w Ciechanowie,
• Kościół parafii pw. św. Józefa w Makowie Mazowieckim,
• Kościół parafii pw. św. Józefa w Płocku,
• Kościół parafii pw. św. Józefa w Pokrzywnicy,
• Kościół parafii pw. św. Józefa w Pułtusku,
• Kościół parafii pw. św. Józefa w Rościszewie,
• Kościół parafii pw. św. Józefa w Sarnowo,
• Kościół parafii pw. św. Józefa w Siecieniu,
• Kościół parafii pw. św. Józefa w Syberii,
• Kościół parafii pw. św. Józefa w Zakroczymiu,
• Kościół parafii pw. Świętej Rodziny w Mławie,
• Sanktuarium Matki Bożej Bolesnej w Oborach,
• Inne kościoły / kaplice mające za patrona św. Józefa.

3. Zgodnie z Dekretem Penitencjarii Apostolskiej, udzielającym daru specjalnych odpustów z okazji Roku Jubileuszowego na cześć Świętego Józefa z dnia 8 grudnia 2020 r. (por. Okólnik 42/2020), odpustu zupełnego udziela się „pod zwykłymi warunkami (tzn. sakramentalna spowiedź, Komunia eucharystyczna oraz modlitwa zgodna z intencjami Ojca Świętego) wiernym, którzy odrywając się w duchu od wszelkiego grzechu, uczestniczyć będą w Roku Świętego Józefa w okolicznościach i na sposoby określone przez tę Penitencjarię Apostolską”:

• „Udziela się (…) odpustu zupełnego wszystkim, którzy przez co najmniej pół godziny będą rozważać Modlitwę Pańską lub wezmą udział w jednym pełnym dniu skupienia, zawierającym rozważanie o Świętym Józefie”;

• „Ci, którzy na wzór Świętego Józefa spełnią uczynek miłosierdzia względem ciała lub względem duszy, będą mogli otrzymać dar odpustu zupełnego”;

• „Udziela się odpustu zupełnego wiernym, którzy odmawiać będą Różaniec Święty w rodzinach i pomiędzy narzeczonymi”;

• „Udziela się odpustu zupełnego każdemu, kto powierzać będzie codziennie swoją działalność opiece Świętego Józefa, a także każdemu wiernemu, wzywającemu Rzemieślnika z Nazaretu w modlitwach wstawienniczych za tych, którzy szukają pracy, aby mogli znaleźć zajęcie, oraz aby praca wszystkich ludzi była bardziej godna”;

• „Udziela się (…) odpustu zupełnego wiernym, którzy odmawiać będą Litanię do Świętego Józefa (w tradycji łacińskiej) lub Akatyst do Świętego Józefa, w całości lub przynajmniej w odpowiedniej części (w tradycji bizantyjskiej), lub też jakąś inną modlitwę do Świętego Józefa, przypisaną jako własna w różnych tradycjach liturgicznych, w intencji Kościoła prześladowanego od wewnątrz i od zewnątrz oraz w intencji ulżenia wszystkim chrześcijanom, którzy cierpią prześladowania wszelkiego rodzaju;

• „Udziela się odpustu zupełnego wiernym, którzy odmówią dowolną prawnie zatwierdzoną modlitwę lub akt pobożności na cześć Świętego Józefa, np. „Do Ciebie, Święty Józefie”, szczególnie w dniach 19 marca i 1 maja, w Święto Świętej Rodziny Jezusa, Maryi i Józefa, w Niedzielę Świętego Józefa (w tradycji bizantyjskiej), 19 dnia każdego miesiąca i w każdą środę, będącą dniem poświęconym wspomnieniu tego Świętego w tradycji łacińskiej”;

• „W obecnej sytuacji publicznego zagrożenia zdrowia, rozszerza się dar odpustu zupełnego w sposób szczególny na osoby w podeszłym wieku, na chorych, umierających i wszystkich tych, którzy z usprawiedliwionych racji nie mogą wyjść z domu, a którzy odrywając się w duchu od wszelkiego grzechu oraz z intencją wypełnienia, gdy tylko to będzie możliwe, zwykłych warunków, odmówią w domu lub tam, gdzie zatrzymuje ich przeszkoda, akt pobożności na cześć Świętego Józefa, pocieszyciela chorych i Patrona Dobrej Śmierci, ofiarując z ufnością Bogu boleści i niedogodności
własnego życia”.

4. Ruchy i stowarzyszenia katolickie zachęcam do czytania i rozważania nauczania papieskiego na temat św. Józefa, zawartego m.in. w adhortacji św. Jana Pawła II „Redemptoris Custos” oraz liście apostolskim papieża Franciszka „Patris corde”. W promocję nauczania na temat osoby św. Józefa warto wykorzystać także te możliwości, które stwarza powszechny dostęp wiernych do Internetu.

5. W przepowiadaniu zachęcam do:
• Nawiązywania w homiliach i kazaniach do osoby św. Józefa;
• Przeprowadzania okolicznościowych katechez dla dzieci, młodzieży i dorosłych, ukazujących rolę męża i ojca w rodzinie, na wzór św. Józefa;
• Przeprowadzania katechezy dla różnych grup duszpasterskich, którym patronuje św. Józef (np. o Kościele, rodzinie, pracy, ojcostwie itp.);
• Propagowania na parafialnych stronach www. i innych kanałach internetowych konferencji, artykułów i świadectw poświęconych św. Józefowi.

6. W celebracjach liturgii w parafiach i wspólnotach zachęcam do:
• Wyznaczenia jednego dnia w miesiącu (np. 19. dzień każdego miesiąca), w którym będzie sprawowana Msza św. wotywna o św. Józefie;
• Odprawiania comiesięcznego nabożeństwa ku czci św. Józefa w kościołach (np. 19. dnia każdego miesiąca) w intencji osób chorych, umierających, prześladowanych i ludzi pracy;
• Uczynienia miesiąca marca 2021 r. czasem codziennej modlitwy do św. Józefa (poprzez odmówienie przykładowo przed lub po każdej Mszy św. modlitwy „Do Ciebie Święty Józefie” lub Litanii do św. Józefa);
• Podjęcia modlitwy indywidualnej i wspólnotowej w intencji dzieł, którym patronuje św. Józef lub w intencji ludzi pracy (np. w każdą środę – dzień poświęcony Oblubieńcowi NMP);
• Wprowadzenia cotygodniowego nabożeństwa w intencji rodzin;
• Wyakcentowania postaci św. Józefa w uroczystości z Nim związane (19 marca i 1 maja);
• Zorganizowania peregrynacji obrazu św. Józefa w rodzinach parafii (uwzględniając obostrzenia sanitarne);
• Odnowienia i wyeksponowania wizerunków św. Józefa i Świętej Rodziny.

7. W posłudze caritas (dzieła miłosierdzia) zachęcam do:
• Ożywienia działalności parafialnego zespołu charytatywnego – ponownego rozeznania potrzeb najbardziej potrzebujących;
• Aktywizowania parafialnych grup, wspólnot i dzieł, którym patronuje św. Józef;
• Przekazania starszym i chorym parafianom tekstu listu apostolskiego „Patris corde” papieża Franciszka;
• Promowania w parafiach poradni życia rodzinnego prowadzonych przez Centrum Psychologiczno-Pastoralne METANOIA;
• Rozwijania w parafii duszpasterstwa mężczyzn na bazie ruchów, stowarzyszeń i wspólnot promujących chrześcijańską formację tego stanu.

8. Do Ciebie, święty Józefie, uciekamy się w naszej niedoli. Wezwawszy pomocy Twej Najświętszej Oblubienicy z ufnością również błagamy o Twoją opiekę. Przez miłość, która Cię łączyła z Niepokalaną Dziewicą Bogarodzicą i przez ojcowską Twą troskliwość, którą otaczałeś Dziecię Jezus, pokornie błagamy: wejrzyj łaskawie na dziedzictwo, które Jezus Chrystus nabył Krwią swoją i swoim potężnym wstawiennictwem dopomóż nam w naszych potrzebach. Opatrznościowy Stróżu Bożej Rodziny, czuwaj
nad wybranym potomstwem Jezusa Chrystusa. Oddal od nas, ukochany Ojcze, wszelką zarazę błędów i zepsucia. Potężny nasz Wybawco, przybądź nam łaskawie z niebiańską pomocą w tej walce z mocami
ciemności. A jak niegdyś uratowałeś Dziecię Jezus z niebezpieczeństwa, które groziło Jego życiu, tak teraz broń świętego Kościoła Bożego od wrogich zasadzek i od wszelkich przeciwności. Otaczaj każdego
z nas nieustanną opieką, abyśmy za Twoim przykładem i Twoją pomocą wsparci mogli żyć świątobliwie, umrzeć pobożnie i osiągnąć wieczną szczęśliwość w niebie. Amen.

† Piotr Libera Biskup Płocki

Płock, dnia 1 lutego 2021 r.



MODLITWA DO ŚWIĘTEGO JÓZEFA, PATRONA KOŚCIOŁA KATOLICKIEGO

O najpotężniejszy Patriarcho, święty Józefie, Patronie Kościoła katolickiego, który zawsze wzywał Twej pomocy we wszystkich uciskach i utrapieniach, zwróć swe miłosierne oczy z tronu Twej chwały na świat katolicki. Niech Twe ojcowskie serce wzruszy się na widok Kościoła - duchowej Oblubienicy Chrystusa i Jego Namiestnika, prześladowanych przez nieprzyjaciół. Przez bolesne strapienia, jakich doświadczyłeś na ziemi, pociesz naszego Papieża, ochraniaj go i przyczyń się za nim u Dawcy pokoju i miłości, aby po oddaleniu wszelkich doświadczeń i po przezwyciężeniu wszystkich błędów cały Kościół mógł służyć Najwyższemu Bogu w pełnej wolności. Amen.


MODLITWA DO ŚW. JÓZEFA

Do ciebie, św. Józefie, uciekamy się w naszej niedoli. Wezwawszy pomocy Twej Najświętszej Oblubienicy, z ufnością również błagamy o twoją opiekę. Przez miłość, która cię łączyła z Niepokalaną Dziewicą Bogarodzicą, i przez ojcowską twą troskliwość, którą otaczałeś Dziecię Jezus, pokornie błagamy: wejrzyj łaskawie na dziedzictwo, które Jezus Chrystus nabył Krwią swoją i swoim potężnym wstawiennictwem, i dopomóż nam w potrzebach naszych. Opatrznościowy Stróżu Bożej Rodziny, czuwaj nad wybranym potomstwem Jezusa Chrystusa. Oddal od nas, ukochany Ojcze, wszelką zarazę błędu i zepsucia. Potężny Wybawco nasz, przybądź nam łaskawie z niebiańską pomocą w tej walce z mocami ciemności, a jak niegdyś uratowałeś Dziecię Jezus z niebezpieczeństwa, które groziło Jego życiu, tak teraz broń świętego Kościoła Bożego od wrogich zasadzek i od wszelkiej przeciwności. Otaczaj każdego z nas nieustanną opieką, abyśmy za twoim przykładem i twoją pomocą wsparci – mogli żyć świątobliwie, umrzeć pobożnie i osiągnąć wieczną szczęśliwość w niebie. Amen.





Modlitwa papieża Franciszka do Św. Józefa o ustanie epidemii koronawirusa na świecie

Strzeż, święty Opiekunie, naszego kraju.

Oświecaj odpowiedzialnych za dobro wspólne, aby wiedzieli – jak Ty – jak zatroszczyć się o osoby powierzone ich odpowiedzialności.

Udziel mądrości naukowcom i tym, którzy poszukują odpowiednich środków służących zdrowiu i dobru fizycznemu braci. Podtrzymuj tych, którzy dbają o potrzebujących: wolontariuszy, pielęgniarki i pielęgniarzy, lekarzy, którzy pozostają na pierwszej linii troski o chorych, także za cenę własnego bezpieczeństwa.

Błogosław, św. Józefie, Kościół, począwszy od jego szafarzy, uczyń go znakiem i narzędziem Twojego światła i Twojej dobroci.

Towarzysz, św. Józefie, rodzinom: swoją cichą modlitwą buduj harmonię pomiędzy rodzicami i dziećmi, szczególnie pamiętaj o najmłodszych.

Zachowaj starszych od samotności: spraw, aby nikt nie był pozostawiony w rozpaczy opuszczenia i zniechęcenia.

Pociesz tego, kto jest najsłabszy, dodaj odwagi temu, kto się chwieje, wstawiaj się za ubogimi.

Razem z Dziewicą Maryją błagaj Pana, aby uwolnił świat z wszelkiej formy pandemii. Amen.


AKT POŚWIĘCENIA SIĘ ŚWIĘTEMU JÓZEFOWI

Święty Józefie, mój najmilszy Ojcze, po Jezusie i Maryi najdroższy mojemu sercu, Tobie się powierzam i oddaję, jak powierzyli się Twej opiece Boży Syn i Jego Przeczysta Matka. Przyjmij mnie za swoje dziecko, bo ja na całe życie obieram Cię za Ojca, Opiekuna, Obrońcę i Przewodnika mej duszy. O mój najlepszy Ojcze, święty Józefie, prowadź mnie prostą drogą do Jezusa i Maryi. Naucz mnie kochać wszystkich czystą miłością i być gotowym do poświęceń dla bliźnich. Naucz walczyć z pokusami ciała, świata i szatana i znosić w cichości każdy krzyż, jaki mnie spotka. Naucz pokory i posłuszeństwa woli Bożej. O najdroższy święty Józefie, bądź Piastunem mej duszy, odkupionej Krwią Chrystusa. Czuwaj nade mną, jak strzegłeś Dzieciątka Jezus, a ja Ci przyrzekam wierność, miłość i całkowite posłuszeństwo, bo ufam, że za Twym wstawiennictwem będę zbawiony. Nie patrz na moją nędzę, ale dla miłości Jezusa i Maryi przyjmij mnie pod swą Ojcowską opiekę. Amen.

OFIAROWANIE SWEGO SERCA ŚW. JÓZEFOWI

Święty Józefie, najmilszy Bożemu Sercu, Ty złożyłeś Bogu najdoskonalszą ofiarę z samego siebie i najgoręcej pragniesz pozyskać wszystkie serca dla Chrystusa. Z głęboką pokorą przynoszę do Ciebie moje nędzne i grzeszne serce i składam je w Twoje błogosławione ręce, w objęciu których tak miłośnie biło Boskie Serce Dzieciątka Jezus. O święty Józefie, najukochańszy mój Ojcze, weź moje biedne serce, uproś mu całkowite oczyszczenie z grzechów i doskonałe oderwanie się od wszystkich marności tej ziemi. Niech za Twą przyczyną rozpali je ogień miłości Bożej, zmiękczy, przemieni i ukształtuje na wzór Twego serca, aby znalazło w nim upodobanie Boskie Serce Jezusa. Złóż je na ofiarę Najsłodszemu Zbawicielowi i Jego Przeczystej Matce, aby będąc ich wyłączną własnością na tej ziemi, w niebie także wielbiło i kochało Jezusa i Niepokalaną Maryję i z Tobą, święty Józefie, chwaliło Boga w Trójcy Jedynego na wieki wieków. Amen.


Akt poświęcenia się świętemu Józefowi

Święty Józefie, mój najmilszy Ojcze, po Jezusie i Maryi najdroższy mojemu sercu, Tobie się powierzam i oddaję, jak powierzyli się Twej opiece Boży Syn i Jego Przeczysta Matka. Przyjmij mnie za swoje dziecko, bo ja na całe życie obieram Cię za Ojca, Opiekuna, Obrońcę i Przewodnika mej duszy.
O mój najlepszy Ojcze, święty Józefie, prowadź mnie prostą drogą do Jezusa i Maryi. Naucz mnie kochać wszystkich czystą miłością i być gotowym do poświęceń dla bliźnich. Naucz walczyć z pokusami ciała, świata i szatana i znosić w cichości każdy krzyż, jaki mnie spotka. Naucz pokory i posłuszeństwa woli Bożej.
O najdroższy święty Józefie, bądź Piastunem mej duszy, odkupionej Krwią Chrystusa. Czuwaj nade mną, jak strzegłeś Dzieciątka Jezus, a ja Ci przyrzekam wierność, miłość i całkowite posłuszeństwo, bo ufam, że za Twym wstawiennictwem będę zbawiony. Nie patrz na moją nędzę, ale dla miłości Jezusa i Maryi przyjmij mnie pod swą Ojcowską opiekę. Amen.

Modlitwa do św. Józefa, patrona Kościoła Katolickiego

Witaj, opiekunie Odkupiciela
i oblubieńcze Maryi Dziewicy.
Tobie Bóg powierzył swojego Syna;
tobie zaufała Maryja;
z tobą Chrystus stał się człowiekiem.
O święty Józefie, okaż się ojcem także i nam,
i prowadź nas na drodze życia.
Wyjednaj nam łaskę, miłosierdzie i odwagę
i broń nas od wszelkiego zła. Amen.


Modlitwa Papieża Franciszka z listu apostolskiego „Patris corde”

„Chwalebny patriarcho, święty Józefie, w którego mocy jest uczynienie możliwym tego, co niemożliwe, spiesz mi na pomoc w chwilach niepokoju i trudności. Weź pod swoją obronę sytuacje bardzo poważne i trudne, które ci powierzam, by miały szczęśliwe rozwiązanie. Mój ukochany Ojcze, w tobie pokładam całą ufność moją. Niech nie mówią, że przyzywałem ciebie na próżno, a skoro z Jezusem i Maryją możesz wszystko uczynić, ukaż mi, że twoja dobroć jest tak wielka jak twoja moc. Amen”.

(Modlitwa odmawiana codziennie, od ponad 40 lat, po Jutrzni przez papieża Franciszka)


Litania do św. Józefa

Kyrie eleison, -- Chryste eleison, Kyrie eleison.
Chryste, usłysz nas. -- Chryste, wysłuchaj nas.
Ojcze z nieba, Boże, -- zmiłuj się nad nami.
Synu Odkupicielu świata, Boże, --
Duchu Święty, Boże, --
Święta Trójco, jedyny Boże, --
Święta Maryjo, -- módl się za nami.
Święty Józefie, --
Przesławny Potomku Dawida, --
Światło Patriarchów, --
Oblubieńcze Bogarodzicy, --
Przeczysty Stróżu Dziewicy, --
Żywicielu Syna Bożego, --
Troskliwy Obrońco Chrystusa, --
Głowo Najświętszej Rodziny, --
Józefie najsprawiedliwszy, --
Józefie najczystszy, --
Józefie najroztropniejszy, --
Józefie najmężniejszy, --
Józefie najposłuszniejszy, --
Józefie najwierniejszy, --
Zwierciadło cierpliwości, --
Miłośniku ubóstwa, --
Wzorze pracujących, --
Ozdobo życia rodzinnego, --
Opiekunie dziewic, --
Podporo rodzin, --
Pociecho nieszczęśliwych, -- Nadziejo chorych, --
Patronie umierających, --
Postrachu duchów piekielnych, --
Opiekunie Kościoła Świętego, --

Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, -- przepuść nam, Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, -- wysłuchaj nas, Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, -- zmiłuj się nad nami.

P: Ustanowił go panem domu swego.
W: I zarządcą wszystkich posiadłości swoich.
Módlmy się:
Boże, Ty w niewysłowionej Opatrzności wybrałeś świętego Józefa na Oblubieńca Najświętszej Rodzicielki Twojego Syna, spraw, abyśmy oddając Mu na ziemi cześć jako Opiekunowi, zasłużyli na jego orędownictwo w niebie. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.

Dodano:  09.02.2021 r.  
linia
foto

W czwartek we wspomnienie Matki Bożej z Lourdes , obchodzić będziemy 29 Światowy Dzień Chorego pod hasłem „Jeden jest wasz Nauczyciel a wy wszyscy braćmi jesteście (Mt 23, 8). Relacja zaufania u podstaw opieki nad chorymi”.
Tego dnia zapraszamy na Mszę Świętą w intencji chorych i starszych o godz. 10.00 z zachowaniem reżimu sanitarnego, w okresie pandemii koronowirusa.
W swoim przesłaniu do chorych Papież Franciszek wypowiedział znamienne słowa: "Powierzam wszystkich chorych, pracowników służby zdrowia i tych, którzy troszczą się o cierpiących, Maryi, Matce Miłosierdzia i Uzdrowieniu Chorych. Niech z Groty w Lourdes i z Jej niezliczonych sanktuariów na całym świecie wspiera naszą wiarę, naszą nadzieję i pomaga nam troszczyć się o siebie nawzajem z bratnią miłością".



Światowy Dzień Chorego, obchodzony jest w dniu wspomnienia liturgicznego Matki Bożej z Lourdes – 11 lutego. Ustanowiony został przez Św. Jana Pawła II w dniu 13 maja 1992 roku. Celem obchodów jest objęcie modlitwą wszystkich cierpiących, zarówno duchowo, jak i fizycznie, i zwrócenie uwagi świata na ich potrzeby oraz dostrzeżenie tych, którzy zawodowo, bądź z potrzeby serca jak rodziny czy wolontariusze towarzyszą chorym i cierpiącym.


Litania do Matki Bożej Uzdrowienia Chorych

Kyrie elejson, Chryste elejson, Kyrie elejson.
Chryste usłysz nas, Chryste wysłuchaj nas.
Ojcze z nieba Boże - zmiłuj się nad nami.
Synu Odkupicielu świata Boże - zmiłuj się nad nami.
Duchu Święty Boże - zmiłuj się nad nami.
Święta Trójco, Jedyny Boże - zmiłuj się nad nami.
Święta Maryjo, módl się za nami.
Matko Boża z Lourdes,
Matko pod krzyżem stojąca,
Matko miłosierna,
Niebieska Lekarko dusz naszych,
Uzdrowienie chorych,
Orędowniczko nasza u Syna,
Pani łagodna i bardzo łaskawa,
Nadziejo chorych i strapionych,
Męstwo cierpiących i prześladowanych,
Pocieszycielko zasmuconych,
Oparcie niewinnych i pokrzywdzonych,
Ostojo cichych i pokornych,
Opiekunko rodzin dotkniętych cierpieniem,
Zwiastunko Bożego pokoju,
Wspomożycielko uciekających się do Ciebie,
Wzorze cierpliwości,
Ratunku ginących grzeszników,
Abyśmy wiernie Synowi Twemu służyli, przyczyń się za nami.
Abyśmy we wszystkim pełnili Jego świętą wolę,
Abyśmy grzechami ciężkimi Go nie zasmucali,
Abyśmy cierpienia nasze przyjmowali z pokorą,
Abyśmy w rozpacz nie popadli,
Abyśmy chorym z miłością służyli,
Abyśmy w chorobie ducha nie tracili,
Abyśmy od niebezpieczeństw duszy i ciała zostali zachowani,
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, przepuść nam, Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, wysłuchaj nas, Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, zmiłuj się nad nami.

K: Módl się za nami, święta Boża Rodzicielko
W: Abyśmy się stali godnymi obietnic Chrystusowych.

Módlmy się: Boże, Ty okazujesz nam nieskończone miłosierdzie swoje poprzez znaki i cuda, dokonane przez wstawiennictwo naszej Matki Niebieskiej Lekarki. Pokornie Cię prosimy, abyśmy za Jej przyczyną cieszyli się łaską zdrowia duszy i ciała oraz osiągnęli chwalę przygotowaną dla Twoich dzieci w Królestwie niebieskim. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.


Modlitwa o uzdrowienie kogoś

Boże Ojcze, Stwórco nieba i ziemi, przez Twą nieskończoną miłość do człowieka, proszę Ciebie o łaskę uzdrowienia dla (wymieniamy imię). Ty widzisz jego(jej) cierpienie i trudy, które musi ponosić. Pragnę prosić Ciebie, w imię Syna Twojego Jezusa Chrystusa, abyś uwolnił go(ją) od tego, jeśli taka jest Twoja święta wola.

Dobry Ojcze Ty wiesz, że celem naszego życia jest wieczność, a życie ziemskie jest drogą ku wiecznemu radowaniu się Tobą. Ukaż swoją wielką chwałę i przyjdź z łaską zdrowia dla (wymieniamy imię), jeśli tylko nie będzie zagrażać to jego(jej) drodze ku życiu wiecznemu z Tobą w niebie.

Błagam Ciebie z pokorą, przyjdź ze swoimi darami, szczególnie z łaską zdrowia, ale nade wszystko za Twoim Synem chcę powtórzyć: „Ojcze, nie moja wola, lecz Twoja niech się stanie”. Amen.


Modlitwa chorego o cud uzdrowienia

Panie Jezu, staję przed Tobą taki jaki jestem. Przepraszam za moje grzechy, żałuję za nie, proszę przebacz mi. W Twoje Imię przebaczam wszystkim cokolwiek uczynili przeciwko mnie. Wyrzekam się szatana, złych duchów i ich dzieł. Oddaję się Tobie Panie Jezu całkowicie teraz i na wieki. Zapraszam Cię do mojego życia, przyjmuję Cię jako mojego Pana, Boga i Odkupiciela. Uzdrów mnie, odmień mnie, wzmocnij na ciele, duszy i umyśle. Przybądź Panie Jezu, osłoń mnie Najdroższą Krwią Twoją
i napełnij Swoim Duchem Świętym. Kocham Ciebie Panie Jezu. Dzięki Ci składam. Pragnę podążać za Tobą każdego dnia w moim życiu. Amen.


Modlitwa o cud uzdrowienia

Wszechmogący Boże, widzisz jak, patrząc po ludzku, gaśnie nadzieja na odzyskanie zdrowia. Jednak dla Ciebie wszystko jest możliwe. Ty stworzyłeś świat cały i podtrzymujesz go w istnieniu. Proszę Cię, przez Twą nieskończoną miłość do człowieka za którego oddałeś swoje życie, przyjdź z łaską uzdrowienia dla (wymieniamy imię). Niech ukaże się Twoja Chwała, aby wszyscy poznali, że Ty jesteś Bogiem.

Jednak, razem z Jezusem w Ogrójcu, pragnę zawierzyć wszystko Tobie, „Ojcze, nie moja wola, lecz Twoja niech się stanie”. Ty wiesz, co jest najpotrzebniejsze dla naszego życia wiecznego i na Ciebie się zdaję. Jeśli jednak jest Twoją wolą, aby (wymieniamy imię) odzyskał(a) zdrowie, proszę, niech tak się stanie. Proszę o To w imię Twojego Syna, Jezusa Chrystusa. Amen.


Modlitwa o uzdrowienie za wstawiennictwem św. Jana Pawła II

Święty Janie Pawle II, za Twoim pośrednictwem proszę o łaskę uzdrowienia dla (wymieniamy osobę). Wierzę w moc mej Modlitwy i w Twoją zbawienną pomoc. Wyproś mi u Boga Wszechmogącego łaskę zdrowia. Uproś mi dar umocnienia mej wiary, nadziei i miłości.

Pan Jezus obiecał, że o cokolwiek w Jego imię poprosimy, to otrzymamy. Dlatego i ja, Panie, pełen ufności, proszę Cię o potrzebne mi łaski, za wstawiennictwem świętego Jana Pawła II. Wysłuchaj mnie, Panie. Amen.


Modlitwa za opiekujących się chorymi

Panie i Ojcze nasz, natchnij opiekujących się chorymi miłością i dobrocią dla cierpiących. Daj im cierpliwość i wytrwałość. Chroń ich od wszystkiego złego we wszelkich ich pracach. Daj im siły, aby sumiennie spełniali swe posłannictwo w imię Boga, który jest najwyższym lekarzem i uzdrowicielem. Amen.


Modlitwy dla chorych

Chory może użyć poniższych modlitw prosząc o zdrowie i wypełnienie woli Bożej. Można te modlitwy dowolnie łączyć i dostosować do sytuacji chorego.


Prośba o pomoc

Ojcze niebieski, tak nas umiłowałeś, że dla nas zesłałeś Jednorodzonego Syna swojego, aby nas zbawił. Udziel mi pomocy, abym naśladował Zbawiciela mojego w cierpliwości i dźwigał krzyż choroby z poddaniem się Twojej woli i z korzyścią dla mojej duszy. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.


Prośba o wypełnienie woli Bożej w chorobie

Panie Jezu, odkupiłeś świat przez doskonałe poddanie się woli Ojca niebieskiego. Dzięki Ci składam za Twoją bolesną mękę i proszę o pomoc w wiernym wypełnianiu świętej woli Bożej. Spraw, abym dźwigał mój krzyż razem z Tobą i zasłużył na udział w Twojej chwale. Który żyjesz i królujesz na wieki wieków. Amen.


Prośba o przyjęcie cierpień i miłosierdzie

Ojcze niebieski, przez zasługi swojego Syna oczyściłeś nas z grzechu i pozwalasz nam dopełniać w naszym ciele to, czego nie dostaje cierpieniom Chrystusowym dla zbawienia naszych współbraci. Przyjmij moje cierpienia i okaż miłosierdzie swoje mnie i wszystkim grzesznikom. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.


Prośba o światło Ducha Świętego w chorobie

Panie Jezu Chryste, Ty widzisz, że nie umiem cierpliwie znosić swojej choroby. Oświeć mnie światłem Ducha Świętego, abym mocno wierzył, że Ty sam cierpisz w członkach swojego Kościoła, i abym znosił moją chorobę w zjednoczeniu z Twoją bolesną męką. Który żyjesz i królujesz na wieki wieków. Amen.


Prośba o zjednoczenie cierpienia z cierpieniami Chrystusa

Jezu Chryste, najwyższy i wieczny Kapłanie, codziennie ofiarujesz się w naszych kościołach za nasze zbawienie. Chcę się zjednoczyć z Twoją ofiarą, chociaż nie mogę w niej uczestniczyć. Przyjmij moje cierpienia i połącz moją ofiarę z Twoją. Spraw, aby moja choroba przyniosła pożytek mnie i całemu Kościołowi świętemu. Który żyjesz i królujesz na wieki wieków. Amen.


Prośba za rodzinę, która znosi trud choroby

Wszechmogący Boże, Twoja Opatrzność czuwa nad całym światem. Wejrzyj na mnie i na moją rodzinę, której nie mogę zapewnić środków do życia. Racz mi przywrócić upragnione zdrowie i siły, a jeżeli inna jest Twoja wola, udziel mi siły do dźwigania krzyża w łączności z moim Zbawicielem, a rodzinę moją wspieraj w ciężkiej doli. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.


Ofiarowanie cierpień

Panie Jezu, niech moje cierpienia złączone z Twoimi przyczynią się do zbawienia świata. Amen.

/opracowanie ks. Krzysztof Śniadoch SAC /


ORĘDZIE PAPIEŻA FRANCISZKA NA XXIX ŚWIATOWY DZIEŃ CHOREGO 11.02.2021 r.

Jeden jest wasz Nauczyciel, a wy wszyscy braćmi jesteście (Mt 23, 8). Relacja zaufania u podstaw opieki nad chorymi
 
Drodzy Bracia i Siostry!

Obchody XXIX Światowego Dnia Chorego, które odbędą się 11 lutego 2021 r., we wspomnienie Najświętszej Maryi Panny z Lourdes, to odpowiedni moment, by zwrócić szczególną uwagę na chorych i na tych, którzy się nimi opiekują, zarówno w miejscach przeznaczonych na ich pielęgnację, jak i na łonie rodziny czy wspólnot. Nasze myśli kierujemy w szczególności do tych, którzy na całym świecie cierpią z powodu skutków pandemii koronawirusa. Wszystkim, zwłaszcza najuboższym i usuniętym na margines wyrażam moją duchową bliskość, zapewniając o trosce i miłości Kościoła.

1. Temat tego dnia czerpie inspirację z fragmentu Ewangelii, w którym Jezus krytykuje obłudę tych, którzy mówią, ale nie czynią (por. Mt 23, 1-12). Kiedy wiara sprowadza się do pustej retoryki, nie angażując się w historię i potrzeby drugiego, wówczas brakuje spójności między wyznawaną wiarą a prawdziwym życiem. Jest to poważne zagrożenie. Dlatego Jezus używa mocnych wyrażeń, aby ostrzec przed niebezpieczeństwem popadnięcia w bałwochwalstwo samego siebie i stwierdza: „Jeden jest wasz Nauczyciel, a wy wszyscy braćmi jesteście” (w. 8).
Krytyka, którą Jezus kieruje do tych, którzy „mówią, a nie czynią” (w. 3) jest zbawienna zawsze i dla wszystkich, ponieważ nikt nie jest odporny na zło obłudy, zło bardzo poważne, które uniemożliwia nam rozwój jako dzieci jedynego Ojca, powołane do życia powszechnym braterstwem.
Wobec sytuacji potrzeby brata i siostry, Jezus przedstawia wzór zachowania całkowicie przeciwny obłudzie. Proponuje, by zatrzymać się, wysłuchać, nawiązać bezpośrednią i osobistą relację z drugim człowiekiem, poczuć dla niego czy dla niej empatię i wzruszenie, zaangażować się w jego cierpienie do tego stopnia, by zatroszczyć się o niego w posłudze (por. Łk 10, 30-35).


2. Doświadczenie choroby sprawia, że odczuwamy naszą bezradność, a jednocześnie wrodzoną potrzebę drugiego człowieka. Jeszcze wyraźniejszym staje się fakt, iż jesteśmy stworzeniem i w sposób oczywisty odczuwamy naszą zależność od Boga. Gdy jesteśmy chorzy, niepewność, strach a niekiedy przerażenie przenikają bowiem nasze umysły i serca. Znajdujemy się w sytuacji bezsilności, ponieważ nasze zdrowie nie zależy od naszych zdolności ani od naszego „zatroskania” (por. Mt 6, 27).
Choroba narzuca pytanie o sens, które w wierze skierowane jest do Boga: pytanie, które szuka nowego znaczenia i nowego kierunku dla egzystencji, a które niekiedy nie od razu może znaleźć odpowiedź. W tych żmudnych poszukiwaniach nie zawsze są w stanie nam pomóc przyjaciele i krewni.
Symboliczna pod tym względem jest biblijna postać Hioba. Jego żona i przyjaciele nie potrafią towarzyszyć mu w nieszczęściu, wręcz przeciwnie, oskarżają go, potęgując jego samotność i zagubienie. Hiob wpada w stan opuszczenia i niezrozumienia. Ale właśnie poprzez tę skrajną kruchość, odrzucając wszelką obłudę i obierając drogę szczerości wobec Boga i wobec innych, sprawia, że jego uporczywe wołanie dociera do Boga, który w końcu odpowiada, otwierając przed nim nową perspektywę. Potwierdza, że jego cierpienie nie jest naganą ani karą, nie jest też stanem oddalenia od Boga ani oznaką Jego obojętności. Zatem z poranionego i uzdrowionego serca Hioba wypływa ta tętniąca życiem i wzruszająca wypowiedź, skierowana do Pana: „Dotąd Cię znałem ze słyszenia, obecnie ujrzałem Cię wzrokiem” (42, 5).


3. Choroba ma zawsze oblicze, i to nie tylko jedno: ma oblicze każdego chorego i każdej chorej, także tych osób, które czują się lekceważone, wykluczone, ofiar niesprawiedliwości społecznej, która odmawia im praw podstawowych (por. Fratelli tutti, 22). Obecna pandemia ujawniła wiele nieprawidłowości w systemach opieki zdrowotnej oraz braki w zakresie pomocy udzielanej chorym. Osoby starsze, najsłabsze i najbardziej bezbronne nie zawsze mają zapewniony dostęp do opieki i nie zawsze odbywa się to w sposób sprawiedliwy. Zależy to od decyzji politycznych, sposobu zarządzania zasobami i zaangażowania osób zajmujących odpowiedzialne stanowiska. Inwestowanie środków w leczenie i opiekę nad chorymi jest priorytetem związanym z zasadą, że zdrowie jest podstawowym dobrem wspólnym. Jednocześnie pandemia uwydatniła poświęcenie i wielkoduszność pracowników służby zdrowia, wolontariuszy, pracowników i pracownic, księży, zakonników i zakonnic, którzy dzięki profesjonalizmowi, ofiarności, poczuciu odpowiedzialności i miłości bliźniego pomagali, pielęgnowali, pocieszali i służyli wielu osobom chorym i ich rodzinom. To milcząca rzesza mężczyzn i kobiet, którzy postanowili spojrzeć na te oblicza, troszcząc się o rany pacjentów, których  odczuwali jako bliskich z racji wspólnej przynależności do rodziny ludzkiej.
Bliskość jest tak naprawdę cennym balsamem, który daje wsparcie i pocieszenie tym, którzy cierpią w chorobie. Jako chrześcijanie, przeżywamy bliskość jako wyraz miłości Jezusa Chrystusa, Dobrego Samarytanina, który ze współczuciem stał się bliskim każdego człowieka zranionego przez grzech. Zjednoczeni z Nim przez działanie Ducha Świętego jesteśmy powołani, by być miłosierni jak Ojciec i miłować zwłaszcza naszych braci chorych, słabych i cierpiących (por. J 13, 34-35). Przeżywamy tę bliskość nie tyko osobiście, ale także w formie wspólnotowej. Braterska miłość w Chrystusie rodzi bowiem wspólnotę, która potrafi leczyć, która nikogo nie opuszcza, która włącza i przyjmuje przede wszystkim najsłabszych.
W związku z tym chciałbym przypomnieć o znaczeniu solidarności braterskiej, która wyraża się konkretnie w służbie i może przybierać różne formy, które wszystkie są ukierunkowane na wspieranie naszego bliźniego. „Służenie oznacza troszczenie się o osoby słabe w naszych rodzinach, w naszym społeczeństwie, w naszym narodzie” (Homilia na placu Rewolucji w Hawanie, 20 września 2015 r.: L’Osservatore Romano, wyd. polskie, n. 10 (376)/2015, s. 23). W tym zaangażowaniu każdy jest w stanie „zostawić na boku swoje dążenia, oczekiwania, swoje pragnienia bycia wszechmocnym w obliczu konkretnego spojrzenia najsłabszych. Służba zawsze patrzy w twarz brata, dotyka jego ciała, czuje jego bliskość, a nawet w pewnych przypadkach «znosi» ją i zabiega o rozwój brata. Dlatego służba nigdy nie jest ideologiczna, ponieważ nie służy się ideom, ale służy się osobom” (por. tamże).


4. Dla dobrej terapii decydujące znaczenie ma aspekt relacyjny, dzięki któremu można mieć podejście całościowe do chorego. Docenianie tego aspektu pomaga również lekarzom, pielęgniarkom, specjalistom i wolontariuszom, aby otoczyć opieką osoby cierpiące, aby im towarzyszyć w procesie uzdrowienia, dzięki relacji międzyosobowej, opartej na zaufaniu (por. Nowa Karta Pracowników Służby Zdrowia 2016, 4). Chodzi zatem o ustanowienie paktu między osobami potrzebującymi opieki a tymi, którzy się nimi opiekują; paktu opartego na wzajemnym zaufaniu i szacunku, szczerości i dyspozycyjności, aby przezwyciężyć wszelkie bariery obronne, umieścić w centrum godność chorego, chronić profesjonalizm pracowników służby zdrowia i utrzymywać dobre relacje z rodzinami pacjentów.
To właśnie ta relacja z osobą chorą znajduje niewyczerpane źródło motywacji i mocy w miłości Chrystusa, jak pokazuje tysiącletnie świadectwo mężczyzn i kobiet, którzy stali się świętymi służąc chorym. Z tajemnicy śmierci i zmartwychwstania Chrystusa wypływa bowiem ta miłość, która potrafi nadać pełen sens zarówno sytuacji pacjenta, jak i tego, kto się o niego troszczy. Zaświadcza o tym wielokrotnie Ewangelia, ukazując, że uzdrowienia dokonane przez Jezusa nigdy nie są gestami magicznymi, lecz zawsze są owocem spotkania, relacji międzyosobowej, w której dar Boży, ofiarowany przez Jezusa, odpowiada na wiarę osoby, która go przyjmuje, co podsumowują słowa, które Jezus często powtarza: „twoja wiara cię ocaliła”.

5. Drodzy bracia i siostry, przykazanie miłości, które Jezus pozostawił swoim uczniom, znajduje konkretną realizację także w relacji z chorymi. Społeczeństwo jest bardziej ludzkie, jeśli potrafi bardziej zatroszczyć się o swoich słabych i cierpiących członków, a zdoła czynić to skutecznie będąc ożywione miłością braterską. Dążmy do tego celu i sprawmy, aby nikt nie został pozostawiony sam sobie, aby nikt nie czuł się wykluczony lub opuszczony.
Powierzam wszystkich chorych, pracowników służby zdrowia i tych, którzy troszczą się o cierpiących, Maryi, Matce Miłosierdzia i Uzdrowieniu Chorych. Niech z Groty w Lourdes i z Jej niezliczonych sanktuariów na całym świecie wspiera naszą wiarę i naszą nadzieję, i pomaga nam troszczyć się o siebie nawzajem z bratnią miłością. Wszystkim i każdemu z was z serca udzielam mojego błogosławieństwa.

Rzym, u św. Jana na Lateranie, dnia 20 grudnia 2020 r., w IV Niedzielę Adwentu.

+ Papież Franciszek


/źródła internetowe/

Dodano:  06.02.2021 r.  
linia
foto
















06 lutego 2021 r. w pierwszą sobotę miesiąca w godzinach od 10:30 - do 13:30 serdecznie zapraszamy do Sanktuarium Matki Bożej Pocieszenia w Czerwińsku nad Wisłą na „Wieczernik Modlitwy” z zachowaniem reżimu sanitarnego, w okresie pandemii koronowirusa.
Jest to nabożeństwo dziękczynno - błagalne.

Msza Św. w intencjach Pielgrzymów i Uczestników Wieczernika Modlitwy o godz. 12.00. Msza Św. transmitowana na kanale: Opactwo Romańskie Czerwińsk nad Wisłą

https://www.youtube.com/channel/UC_F5hTL0f8xwIJdGiaxETgw/featured

Wieczernik Modlitwy poprowadzi kapelan Stowarzyszenia im. Sługi Bożej s. Konsolaty Betrone, ks. Sławomir Brewczyński.

Zobacz i posłuchaj klikając tutaj

PROGRAM WIECZERNIKA :
Program spotkania:
- Różaniec i Adoracja Najświętszego Sakramentu
- Msza św. w intencji Pielgrzymów
- Modlitwa pod Krzyżem i Koronka do Bożego Miłosierdzia


O WIECZERNIKACH

Prowadzone są w duchu:

- uwielbienia Boga bogatego w Miłosierdzie,
- wynagradzania Bogu i Matce Najświętszej za wszelkie zło popełniane na świecie.

W intencjach:

- pielgrzymów przybywających do Sanktuarium w Czerwińsku
- ludzi chorych, z prośbą o uzdrowienie duszy
i ciała,
- w intencji rodzin, z prośbą o miłość, jedność
i pokój w rodzinie,
- w intencji Ojczyzny i świata, z prośbą
o miłosierdzie i pokój między narodami.

Uczestnikiem Wieczernika może być każdy wierny, kto:

- ma pragnienie żywej modlitwy we wspólnocie,
- szuka doświadczenia prawdziwej miłości i pokoju Bożego,
- chce wyrazić miłość ku Bogu poprzez ofiarowanie Mu siebie, swojego cierpienia i wynagradzanie za grzechy ludzkości popełniane w dzisiejszym świecie,
- gotów jest okazać miłość bliźniemu poprzez wyproszenie potrzebnych łask

JUBILEUSZOWY ODPUST ZUPEŁNY W CZERWIŃSKIM SANKTUARIUM MARYJNYM

Penitencjaria Apostolska dla powiększenia pobożności wiernych i dla zbawienia dusz mocą władzy udzielonej specjalnie przez Jego Świątobliwość, Ojca w Chrystusie i Pana naszego Franciszka, z Bożej Opatrzności papieża, przychyliwszy się do niedawno wniesionych, gorących próśb Najdostojniejszego Biskupa Piotra Libery, Biskupa Płockiego udziela łaskawie z niebiańskich skarbców Kościoła odpustu zupełnego pod zwykłymi warunkami (Spowiedź św., Komunia św. oraz modlitwa w intencjach Ojca św.) z okazji jubileuszu pięćdziesięciolecia koronacji obrazu Najświętszej Maryi Panny Pocieszycielki Wiernych, najpobożniej strzeżonego w sanktuarium Naszej Pani Pocieszycielki Wiernych, w bazylice pod wezwaniem Zwiastowania Najświętszej Maryi Pannie w Czerwińsku.

Wierni, szczerze pokutujący i poruszeni miłością mogą uzyskać ten odpust od dnia 6 września 2020 roku aż do dnia 6 września 2021 roku. Mogą ofiarować go z własnego wyboru także za wiernych zmarłych pokutujących w czyśćcu.

Wierni otrzymują odpust, jeśli pielgrzymując nawiedzą czerwińskie sanktuarium maryjne i tam będą pobożnie uczestniczyć w nabożeństwach jubileuszowych lub przynajmniej przez odpowiedni czas poświęcą się pobożnym rozmyślaniom przed ukazanym dla publicznej czci obrazem Najświętszej Maryi Panny i zakończą je Modlitwą Pańską, Wyznaniem Wiary oraz wezwaniem Najświętszej Maryi Panny.

Wierni, którzy z powodu starości, choroby lub innej poważnej przyczyny nie mogą opuścić domów, mogą dostąpić odpustu zupełnego, jeśli, wzbudziwszy odrazę do jakiegokolwiek grzechu i zachowując intencję wypełnienia trzech zwyczajowych warunków, gdy tylko będzie to możliwe, będą łączyć się duchowo z odprawianymi nabożeństwami, a swoje modlitwy, cierpienia i trudy życia ofiarują miłosiernemu Bogu.

Aby zaś przystęp do łaski Bożej, której można dostąpić przez pośrednictwo władzy kluczy Kościoła, był prostszy, dla racji duszpasterskich Penitencjaria usilnie prosi, żeby ojcowie ze Zgromadzenia św. Franciszka Salezego, którym powierzono to sanktuarium maryjne, chętnie i z gotowością poświęcali się sprawowaniu sakramentu pokuty.
Dekret pozostanie ważny tylko na tę okoliczność i bez względu na jakiekolwiek przeciwstawne postanowienia.

Dan w Rzymie, w siedzibie Penitencjarii Apostolskiej dnia 31 sierpnia, roku Pańskiego 2020.
Mauro kardynał Piacenza /Penitencjarz Większy/
Ks. Krzysztof Nykiel /Regens/

Dodano:  05.02.2021 r.  
linia
foto

2 lutego 2021 r. /wtorek/ przypada święto Ofiarowania Pańskiego. W naszej polskiej tradycji nazywane jest świętem Matki Bożej Gromnicznej.
Msze Święte w sanktuarium Matki Bożej Pocieszenia będą sprawowane o godz.: 7.00, 10.00 i 18.00
Na początku każdej Mszy Świętej będzie miał miejsce obrzęd błogosławieństwa świec. Przynieśmy zatem ze sobą gromnice. Niech staną się one znakiem obecności Chrystusa – światłości świata. Zapalajmy je, jak mówi stara polska tradycja, w chwilach trwogi i zagrożenia, aby o tej Bożej obecności i Opatrzności sobie nieustannie przypominać.

W tym dniu. będziemy obchodzić Światowy Dzień Życia Konsekrowanego. Otoczmy więc naszą modlitwą tych, którzy przez składane śluby zakonne czy inne zobowiązania pragną całkowicie ofiarować swoje życie Panu Bogu, żyjąc według rad ewangelicznych czystości, ubóstwa i posłuszeństwa. Składane w to święto ofiary zostaną przeznaczone na wsparcie kontemplacyjnych wspólnot zakonnych w naszej Ojczyźnie.

Święto Ofiarowania Pańskiego (Łk 2, 22-38)

Ofiarowanie Pana Jezusa w Świątyni Czterdziestego dnia po Bożym Narodzeniu: 2 lutego obchodzimy święto Ofiarowania Pańskiego, zwane popularnie świętem Matki Bożej Gromnicznej. Jest to pamiątka ofiarowania małego Chrystusa w świątyni jerozolimskiej.
Zgodnie z Prawem Mojżeszowym rodzice musieli poświęcić każdego pierworodnego chłopca Panu ("Każde pierworodne dziecko płci męskiej będzie poświęcone Panu" Łk 2, 23 por. Kpł 5, 7 i 12, 6). Był to symboliczny gest poświęcenia Bogu pierwszego potomstwa, a nie, jak się niepoprawnie sądzi; poświęcenie chłopca na służbę kapłańską. Aby móc z powrotem zabrać syna do domu, wykonywano tzw. obrzęd "wykupienia" łączony z oczyszczeniem matki dziecka. Polegał on na ofiarowaniu baranka lub pary synogarlic albo dwóch młodych gołębi (czyt. Łk 2, 24). Ubóstwo Świętej Rodziny nie pozwalało na pozostawienie baranka, toteż rodzice Jezusa złożyli parę gołębi (por. Kpł 5, 7 tzw. ofiara ubogich).
Maryja i Józef przynieśli zatem swego Syna, jak wszyscy rodzice w Izraelu, do Świątyni Jerozolimskiej (tej samej, której zburzenie przepowiedział ich Syn prawie 30 lat później), by oddać Go Panu. Spotkali tam starca Symeona i prorokinię Annę córkę Fanuela. Pierwszemu Bóg obiecał, że nie zazna śmierci, zanim nie ujrzy Syna Człowieczego (Mesjasza). Można zatem przypuszczać, iż Symeon był pierwszym, który słowami wyznał wiarę w Jezusa, jako Boga. Wypowiedział on bowiem słowa:

"Teraz o Panie pozwól odejść swemu słudze w pokoju,
według słowa Twojego,
bo moje oczy ujrzały Twoje zbawienie,
któreś przygotował wobec wszystkich narodów,
Światło na oświecenie pogan i chwałę Ludu Twego, Izraela".

Słowa te wypowiada Kościół codziennie jako kantyk Symeona w modlitwie na zakończenie dnia (Kompleta), jako wyraz przygotowania na odejście z tego świata w nadziei zbawienia. Symeon wygłasza także proroctwo o przyszłym odrzuceniu i upadku Jezusa.
Pierwsze wzmianki o święcie Ofiarowania Pańskiego pochodzą z IV wieku. W pewnych zapiskach z pielgrzymki do Ziemi Świętej (ok 386 r.), znajdujemy następującą notatkę: "Czterdziesty dzień po Epifanii jest tu obchodzony naprawdę bardzo uroczyście. Tego dnia odczytuje się fragment Ewangelii, w którym wspomina się, jak Józef i Maryja w czterdziestym dniu zanieśli Pana do świątyni i jak Symeon i prorokini Anna Go zobaczyli, wspomina się także słowa, które oni wypowiedzieli podczas tej wizyty i dar który rodzice złożyli".
W Rzymie papież Sergiusz I (687-701) postanawia wprowadzić w dniu 2 lutego, zwanym dniem św. Symeona, procesję, która miałaby się odbywać o brzasku. Jej uczestnicy trzymali w ręku zapalone świece. Procesja miała charakter pokutny, o czym świadczyły zakładane przez kapłanów szaty liturgiczne koloru czarnego. Od ok. X w. upowszechniło się poświęcanie płonących świec, które symbolizują Chrystusa: Światłość świata.
Charakter święta ustalił ostatecznie Mszał Rzymski z 1970 r. opowiadając się za nazwą "Ofiarowanie Pańskie" (łac. In praesentatione Domini), zamiast "Oczyszczenie" (łac. In purificatione B. Mariae Virgine), podkreślając nie tylko aspekt ofiarowania zamiast pokuty, ale także uwypuklając chrystologiczny wymiar tego święta. Święto to obchodzi cały świat chrześcijański, a więc także prawosławie i protestantyzm.

Ofiarowanie Pana Jezusa w Świątyni Ofiarowanie Pańskie zwane jest także świętem MB Gromnicznej. Związane jest to z poświęcaniem w tym dniu świec; gromnic, nazywanych tak, gdyż miały one ochraniać domostwa i ich mieszkańców od gromów w czasie burz. W tym celu w czasie nawałnic świece zapalano i stawiano w oknach, modląc się do Maryi. Gromnice wkładano także w dłonie umierających, by światło świecy prowadziło duszę konającego do Chrystusa.
Obecnie święto Ofiarowania Pańskiego kończy w Polsce czas śpiewania kolęd, wystawiania stajenek i ubierania choinek, mimo, iż okres Bożego Narodzenia zakończył się już po Święcie Chrztu Pańskiego. Jest to związane z silną tradycją śpiewania kolęd w naszym kraju; a na ten wyjątek zgodziła się Stolica Apostolska.

Można zadać pytanie: po co Święci Rodzice ofiarowali Jezusa Bogu, skoro On sam nim był? I jest to dobre pytanie, gdyż pozornie wydawać by się mogło, iż był to gest niepotrzebny lub nawet zaprzeczający boskiej naturze (physis) Chrystusa. Tymczasem symbol ten oznaczał trwałe oddanie Chrystusa na służbę swemu Ojcu i niejako wyrażenie zgody na spełnianie jego Woli, aż po największy wyraz posłuszeństwa i gest ofiary, jakim był krzyż. Dlatego też świętu temu należy się zdecydowanie charakter chrystologiczny, a nie maryjny.
/Piotr Lewandowski/


Litania na Ofiarowanie Pańskie
(do prywatnego odmawiania)

Kyrie, elejson; Chryste, elejson; Kyrie, elejson.
Chryste, usłysz nas. Chryste, wysłuchaj nas.
Ojcze z nieba, Boże, zmiłuj się z nami.
Synu, Odkupicielu Świata, Boże, zmiłuj się z nami.
Duchu Święty, Boże, zmiłuj się z nami.
Święta Trójco, Jedyny Boże, zmiłuj się z nami.

O Maryjo, która poddałaś się prawu oczyszczenia przepisanemu w Prawie, módl się za nami.
O Maryjo, która z Twoim Synem i Józefem udałaś się w drogę do Jeruzalem
O Maryjo, któraś Syna Twego przedstawiła i ofiarowała w świątyni.
O Maryjo, któraś parę gołąbków na ofiarę przyniosła.
O Maryjo, któraś Syna wykupiła.
O Maryjo, którą Symeon pozdrowił i błogosławił.
O Maryjo, któraś Dziecię Twoje na ręce Symeona złożyła.
O Maryjo, któraś przysłuchiwała się słowom Symeona.
O Maryjo, któraś słyszała bolesne przepowiadania sprawiedliwego starca.
O Maryjo, którą ucieszyły słowa pochwalne prorokini Anny.
O Maryjo, najczystsza Dziewico.
O Maryjo, niepokalana Panno oraz Matko.

Od ducha pychy i wyniosłości, wybaw nas wstawieniem się Twoim.
Od sprzeciwiania się przykazaniom Bożym,
Przez Twoje całego życia posłuszeństwo,
Przez Twoją pokorę.

My grzeszni – prosimy Cię, wysłuchaj nas.
Abyśmy zawsze pamiątkę Syna Twego Boskiego w sercu zachowywali
Abyśmy w szczęściu zuchwałości, a w nieszczęściu rozpaczy się nie poddawali
Abyśmy także w godzinę śmierci, jak Symeon, w pokoju z tego świata zejść mogli
Abyśmy po śmierci, w Kościele wiecznej chwały przedstawieni być mogli.

Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, przepuść nam, Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, wysłuchaj nas, Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, zmiłuj się nad nami.

Módlmy się: Wszechmogący, wieczny Boże, Twój Jednorodzony Syn, który przyjął nasze ludzkie ciało, został w dniu dzisiejszym przedstawiony w świątyni, pokornie Cię błagamy, spraw, abyśmy mogli stanąć przed Tobą z czystymi sercami. Przez Chrystusa, Pana naszego.

W: Amen.

Litania (łac. 'litania' pochodzi z gr. słowa 'λιταυεία' błaganie od 'litē' prośba, modlitwa) jest jedna z form modlitwy, używanej w liturgii kościołów chrześcijańskich. Przede wszystkim wyraża błaganie, bądź prośbę o pomoc osób boskich lub świętych.

BŁOGOSŁAWIEŃSTWO I PROCESJA ZE ŚWIECAMI

PIERWSZA FORMA: PROCESJA

W odpowiedniej porze wierni gromadzą się w mniejszym kościele lub w innym odpowiednim miejscu poza kościołem, do którego ma się udać procesja. Wierni trzymają w rękach świece, nie zapalone. Kapłan w towarzystwie usługujących udaje się na miejsce zgromadzenia, ubrany w szaty mszalne koloru białego. Zamiast ornatu może włożyć kapę, którą zdejmuje po procesji. Wszyscy zapalają świece. W tym czasie śpiewa się:

ANTYFONA
Por. Iz 35,4-5

Oto nasz Pan przyjdzie z mocą i oświeci serca sług swoich. Alleluja.

albo:

Gdy się Chrystus rodzi i na świat przychodzi,
Ciemna noc w jasności promienistej brodzi.
Aniołowie się radują, pod niebiosy wyśpiewują:
Gloria, gloria, gloria in excelsis Deo.

Można śpiewać inną odpowiednią pieśń.

Kapłan pozdrawia wiernych jak w Mszy świętej, a następnie wprowadza ich do świadomego i czynnego udziału w obrzędach tego święta. Może się posłużyć słowami niżej podanymi lub podobnymi:

Drodzy bracia i siostry, przed czterdziestoma dniami obchodziliśmy święto Narodzenia Chrystusa. Dzisiaj wspominamy dzień, w którym Jezus został przedstawiony w świątyni. W ten sposób nie tylko wypełnił przepis prawa Starego Testamentu, lecz spotkał się ze swoim ludem, który z wiarą Go oczekiwał. Symeon i Anna prowadzeni i oświeceni przez Ducha Świętego przybyli do świątyni, poznali Chrystusa i z radością wyznali wiarę w Niego. Podobnie i my, zgromadzeni przez Ducha Świętego, dążmy na spotkanie z Chrystusem. Znajdziemy Go i poznamy przy łamaniu chleba, a kiedyś spotkamy się z Nim, gdy przyjdzie w chwale.

Po wprowadzeniu, kapłan mając ręce złożone, błogosławi świece, mówiąc:

Módlmy się.
Boże, źródło wszelkiego światła. Ty dzisiaj ukazałeś sprawiedliwemu Symeonowi światło na oświecenie pogan, + pokornie Cię błagamy: pobłogosław + te świece i przyjmij prośby swojego ludu, który się zgromadził, aby je nieść ku Twojej chwale; * spraw, niech drogą cnót dojdzie do światłości bez końca. Przez Chrystusa, Pana naszego.

albo:

Boże, światłości prawdziwa, źródło światła wiecznego, + oświeć serca wiernych, aby wszyscy, którzy zgromadzili się w tej świątyni, z płonącymi świecami, * mogli kiedyś oglądać blask Twojej chwały. Przez Chrystusa, Pana naszego.

Kapłan kropi świece wodą święconą, nic nie mówiąc. Następnie bierze świecę przygotowaną dla niego i wzywa do rozpoczęcia procesji, mówiąc:

Idźmy w pokoju na spotkanie z Chrystusem.

W czasie procesji śpiewa się antyfonę z Pieśnią Symeona, albo inną odpowiednią pieśń.

ANTYFONA

Światło na oświecenie pogan
i chwałę ludu Twego, Izraela.
Teraz, o Panie, pozwól odejść swemu słudze w pokoju,
według słowa Twojego.
Światło na oświecenie pogan
i chwałę ludu Twego, Izraela.
Bo moje oczy ujrzały Twoje zbawienie.
Światło na oświecenie pogan
i chwałę ludu Twego, Izraela.
Któreś przygotował wobec wszystkich narodów.
Światło na oświecenie pogan
i chwałę ludu Twego, Izraela.

Gdy procesja wchodzi do kościoła, śpiewa się mszalną antyfonę na wejście. Po wejściu do prezbiterium kapłan oddaje świecę ministrantowi, zbliża się do ołtarza i całuje go. Jeżeli okoliczności za tym przemawiają, można ołtarz okadzić. Następnie kapłan udaje się do krzesła. Jeżeli w czasie procesji używał kapy, zdejmuje ją i wkłada ornat. Po hymnie Chwała na wysokości kapłan odmawia kolektę. Dalej Mszę świętą odprawia się w zwykły sposób.

DRUGA FORMA: UROCZYSTE WEJŚCIE

Wierni gromadzą się w kościele ze świecami w rękach. Kapłan ubrany w białe szaty udaje się z ministrantami i delegacją wiernych na odpowiednie miejsce, gdzie większa część wiernych może uczestniczyć w obrzędach. Miejsce to można wyznaczyć przed bramą kościoła albo w samym kościele. Gdy kapłan przyjdzie na wyznaczone miejsce, zapala się świece w czasie śpiewu antyfony Oto nasz Pan, albo innej odpowiedniej pieśni. Kapłan pozdrawia wiernych, wygłasza pouczenie i błogosławi świece, następuje procesja do ołtarza ze śpiewem. Jeśli, ze względu na okoliczności, błogosławieństwo świec musi się odbyć w prezbiterium, kapłan po wejściu staje na miejscu przewodniczenia. Wierni zapalają świece w czasie śpiewu antyfony Oto nasz Pan, po czym kapłan pozdrawia wiernych, wygłasza pouczenie i błogosławi świece. Następnie kapłan z usługującymi i przedstawicielami wiernych przechodzi uroczyście między ludem ze śpiewem.

W wyjątkowych sytuacjach, gdy nawet przejście między ludem jest niemożliwe, po zapaleniu świec w czasie śpiewu, kapłan pozdrawia wiernych, wygłasza pouczenie i błogosławi świece. Następnie śpiewa się Pieśń Symeona lub inną odpowiednią pieśń; w tym czasie wszyscy stoją. Kapłan całuje ołtarz, śpiewa się hymn Chwała na wysokości i kapłan odmawia kolektę. Dalej Mszę świętą odprawia się w zwykły sposób.



List Przewodniczącego Komisji ds. Instytutów Życia Konsekrowanego i Stowarzyszeń Życia Apostolskiego na Dzień Życia Konsekrowanego, 2 lutego 20201 r.


Zgromadzeni na Świętej Wieczerzy, by odnowić w sobie łaskę wiary
Umiłowani w Chrystusie Panu Bracia i Siostry!

Każdy z nas został obdarzony łaską wiary, o którą – aby jej nie utracić – musimy się troszczyć. Odpowiednie narzędzia ku temu otrzymaliśmy od Boga na Chrzcie Świętym. Czy jednak zdajemy sobie sprawę z tego, jak wielkie rzeczy dzieją się podczas tego sakramentu? Św. Ludwik M. Grignion de Montfort, autor Traktatu o prawdziwym nabożeństwie do Matki Bożej pisze, że ślubowanie chrzcielne to największe i najbardziej podstawowe zobowiązanie naszego życia wiary. Dlaczego? Dlatego, że wyrzekamy się wtedy szatana i jego pychy oraz wyznajemy wiarę w Trójjedynego Boga, w którym żyjemy, poruszamy się i jesteśmy. On, jako jedyny, ma moc skutecznie wspomagać nas w walce z otaczającym złem, tak by dojść do pełni życia w miłości. Św. Ludwik zaznacza także, że głównej przyczyny zepsucia ludzkich serc należy doszukiwać się w zapominaniu zobowiązań chrzcielnych, przy czym jedynym środkiem zaradczym wobec szerzącego się zła jest odnawianie i wypełnianie chrzcielnych obietnic.

Siostry i Bracia, Bóg pragnie, abyśmy Go bardziej znali, kochali i dzielili się Nim z innymi. Od nas jednak zależy to, w jaki sposób i kiedy otworzymy się na Jego Boskie uzdrawiające działanie, pamiętając nade wszystko o Chrzcie Świętym, podczas którego – najczęściej dzięki naszym rodzicom – oddaliśmy się pod opiekę Miłosiernego Boga. Na drodze wiary Bóg nigdy nie zostawia nas samych, daje nam przykłady świętych, pośród których szczególne miejsce zajmuje Najświętsza Maryja Dziewica i św. Józef, Jej Oblubieniec. Oni to dzisiaj zapraszają nas do wspólnego przeżycia Święta Ofiarowania Pańskiego.

Przychodzić do Światła

Święto to, zwane potocznie Świętem Matki Bożej Gromnicznej, wiąże się ściśle ze świecą, symbolem światła, które rozprasza mroki naszego życia. To Jezus jest owym ŚWIATŁEM, a Maryją Tą, która z woli Bożej przynosi JE światu. Czyż wydarzenie to nie przypomina nam znowu o naszym Chrzcie Świętym, kiedy to od Paschału – znaku Zmartwychwstałego Chrystusa – zapala się świecę, której światło, nie tylko symbolicznie, ma towarzyszyć naszemu życiu? Maryja z Józefem zapraszają nas dziś, byśmy troszczyli się o to światło i przez wytrwałą modlitwę we wspólnocie Kościoła pielęgnowali swoją więź z Jezusem. Źródłem i szczytem naszej modlitwy jest Eucharystia – Święta Wieczerza, która uzdalnia nas do trwania w jedności z Bogiem. Tylko mocą płynącą z Eucharystii możemy pokonać każdą ciemność naszego życia i przebywać nieustannie w kręgu Bożego światła.

Swoje święto obchodzą osoby konsekrowane, które – jak przypomina nam św. Jan Paweł II – są znakiem i zapowiedzią świata przyszłego, w którym Jezus Chrystus, Pan uniżony i uwielbiony, ubogi i wywyższony, stanie się pełną i nieprzemijającą radością dla nas i dla naszych braci i sióstr, wraz z Ojcem i Duchem Świętym (VC 110).

Bóg wybrał niektórych z nas, by na drodze życia według ślubowanych rad ewangelicznych byli dla wszystkich znakiem przyszłego życia. Obchodząc kolejny Światowy Dzień Życia Konsekrowanego, dziękujemy Bogu za wszystkie osoby, które podjęły to powołanie.

Słuchać, by tworzyć wspólnotę

Wydarzenie, które wspominamy – Ofiarowanie Pana Jezusa – dokonuje się w Świątyni, miejscu, które Bóg wybrał, aby być bliżej każdego z nas. Ona jest Jego Domem, w którym pragnie spotykać się z nami, i w ten sposób łączyć nas w jedną Bożą Rodzinę.

Przychodząc do Świątyni na Eucharystię – Świętą Wieczerzę, przychodzimy tworzyć wspólnotę wiary, nadziei i miłości. Na podobieństwo stołu, z którego spożywamy posiłki dla ciała, podczas Eucharystii Bóg staje się Pokarmem dla naszego ducha, umacnia nas od wewnątrz. To tu słuchamy słowa Bożego i spożywamy Ciało i Krew Chrystusa. Słowo ma moc rozjaśnić ciemności naszego serca, Ciało Chrystusa umacnia nas w codziennym pielgrzymowaniu do domu Ojca, stając się Pokarmem na życie wieczne. Nie jest jednak łatwo zrozumieć tajemnicę Eucharystii i Wspólnoty Kościoła, w której Ona się dokonuje. W tym względzie – w każdym z nas – toczy się walka duchowa, która pokazuje, jak trudno wytrwać przy słowie Bożym.

Niestety, w codzienności życia zapominamy, że Bóg chce nam towarzyszyć i chronić przed oszustwem grzechu, który zniekształca nam obraz Boga i Jego Wspólnoty. Jakże często zastępujemy słowo Boże pustymi nowinkami czy zewnętrznymi informacjami, które zagłuszają głębię Bożego słowa. Wtedy, gdy człowiek ulegnie pokusie zatopienia się w słowie ludzkim, zaczyna myśleć, działać i żyć wyłącznie tym, co zewnętrzne, narażając się ostatecznie na wielkie rozczarowanie i zniechęcenie życiem. Słowo Boże zaprasza nas do wejścia w przestrzeń Bożego życia. Ono sprawia, że każde wydarzenie, nawet to trudne, nabiera sensu i może nas przybliżyć do Boga i drugiego człowieka. W przestrzeni słowa Bożego nie ma sytuacji po ludzku straconych.

Widzieć człowieka i dzielić się wiarą

Wiara, która rodzi się ze słuchania słowa Bożego, może dojrzewać tylko we wspólnocie. Wspólnota jest przestrzenią jej wzrostu i rozwoju. To we wspólnocie, wśród ludzi można doświadczać miłości i uczyć się prawdziwie kochać. Wspólnota jest także naszą siłą, gdy słabniemy, podporą, gdy upadamy, pomaga iść do celu, gdy tracimy nadzieję. Jednym słowem, jest ona wsparciem w każdej naszej potrzebie. Począwszy od Chrztu Świętego jesteśmy włączeni we wspólnotę Kościoła i otoczeni jego modlitwą. Kościół to wspólnota Boga i ludzi, której – pomimo słabości tych drugich, bramy piekielne nie przemogą. Siłą Kościoła jest bowiem sam Bóg, to On go buduje i gdy trzeba, przeprowadza przez każdą ciemną dolinę. Dlatego we wspólnocie Kościoła wraz z psalmistą możemy wołać: zła się nie ulęknę, bo Ty jesteś ze mną.

Znakiem sensu życia wspólnotowego są osoby konsekrowane. We wspólnocie swojego zgromadzenia, instytutu, we wspólnocie Kościoła czy po prostu tam, gdzie posługują, nie rozstając się ze Świątynią, przypominają nam o nieustannej obecności Boga w naszym życiu. Ich wierne trwanie na modlitwie i w pracy, w świecie doświadczonym osłabieniem więzi małżeńskich, rodzinnych i społecznych nabiera szczególnego znaczenia. Dziś wiele osób doświadcza głębokiego kryzysu wiary, inni porzucają wspólnotę Kościoła. W tej sytuacji wspólnoty zakonne stają się swego rodzaju źródłami światła w świecie pogrążonym w ciemności rozproszenia. Dzięki ich wytrwałej modlitwie możemy uczestniczyć w radosnym okrzyku Symeona: Teraz, o Panie, pozwól odejść swemu słudze w pokoju, bo moje oczy ujrzały Twoje zbawienie, któreś przygotował wobec wszystkich narodów. Światło na oświecenie pogan i chwałę ludu Twego, Izraela. I my chciejmy wytrwale oczekiwać obietnicy Bożej i wierzyć, że każda ciemność prędzej czy później zostanie rozproszona światłem płynącym z zaufania Bogu i Jego Słowu.

Żyć Bożą obecnością

Osoby konsekrowane są w sposób szczególny powołane do przeżywania tajemnicy Bożej obecności na drodze wiary. W ten sposób pomagają nam właściwie rozeznawać wolę Boga w naszym życiu i przyjmować ją z przekonaniem, że Bóg pragnie dla nas wyłącznie DOBRA. Dobra, którego ostateczny kształt poznamy w wieczności.

Dziękujemy dziś za siostry i braci, za dziewice konsekrowane i pustelników, za osoby żyjące w instytutach świeckich. To ich obecność sprawia, że nie czujemy się sami, towarzyszą nam oni w wielu przestrzeniach naszego życia i pomimo tego, że sami doświadczają ludzkich ułomności, chcą nam służyć i być dla nas wsparciem.

Ostatni czas, naznaczony dramatem pandemii, stał się dla wielu z nas próbą wiary, a zarazem sprawdzianem wzajemnej odpowiedzialności za siebie. W tej przestrzeni nie zabrakło obecności osób konsekrowanych, którzy spieszyli i spieszą z pomocą potrzebującym, chorym, cierpiącym, osamotnionym, ubogim i zapomnianym. Ich obecność jakże często pomaga nam odzyskać utraconą nadzieję i wiarę w to, że Bóg jest naszym Ojcem.

Zakończenie

Dziękujemy wszystkim konsekrowanym, którzy w tak różnorodny sposób towarzyszą naszej codzienności. Wiemy doskonale, jak wiele dzieł, których nie sposób tu wymienić, podejmują oni w Kościele i świecie. Niech dobry Bóg wynagradza Wasze po-święcenie i Wasz trud codziennym błogosławieństwem. Prośmy także – jak zawsze – o wierne powołania do tej szczególnej służby Bożej.

Niech św. Józef – Opiekun Jezusa, ukochany ojciec, ojciec czułości, w posłuszeństwie i w gościnności; ojciec twórczej odwagi, robotnik, zawsze w cieniu – jak nazwał Go Ojciec Święty Franciszek, ogłaszając tak niedawno Rok św. Józefa, otacza nas wszystkich swą szczególną opieką i umacnia w wierności na drodze powołania, które każdy z nas otrzymał. Bądźmy wierni Bogu, słuchając i wypełniając Jego słowo, w czym niech nas wspomaga Maryja, Matka Boga, Matka Kościoła oraz nasza Matka.

+ Jacek Kiciński CMF
Przewodniczący Komisji ds. Instytutów Życia Konsekrowanego
i Stowarzyszeń Życia Apostolskiego KEP

Dodano:  31.01.2021 r.  
linia
foto

1 lutego, dzień po Uroczystości Świętego Jana Bosko, w Rodzinie Salezjańskiej obchodzimy wspomnienie Zmarłych Współbraci Salezjanów.
W naszej Bazylice w Czerwińsku nad Wisłą, Msze Święte w intencji Zmarłych Salezjanów, szczególnie tych co posługiwali w naszej czerwińskiej wspólnocie parafialnej i zakonnej w poniedziałek 1 lutego o godzinie 7.00 i 18.00.
Dziękując Bogu za ich życie, powołanie i salezjańską konsekrację, modlimy się o łaskę wiecznej radości dla nich. Zapraszamy i zachęcamy do wspólnej modlitwy.
Dobry Jezu a nasz Panie, daj Im wieczne spoczywanie!

Wszechmogący Boże, nasi zmarli współbracia Salezjanie dążyli do Ciebie drogą doskonałego naśladowania Jezusa Chrystusa, którego umiłowali. Spraw, aby się radowali, gdy się ukażesz w chwale i razem ze swoimi współbraćmi mieli udział w szczęściu wiecznym. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.

„Modlitwa za zmarłych jest ważną powinnością, bowiem nawet jeśli odeszli w łasce i przyjaźni z Bogiem, być może potrzebują jeszcze ostatniego oczyszczenia, by dostąpić radości Nieba”.
/Św. Jan Paweł II/

WSPÓŁBRACIA SALEZJANIE /SDB/ SPOCZYWAJĄCY NA CMENTARZU PARAFIALNYM W CZERWINSKU NAD WISŁĄ

Kl. Jan Gawlik †1925
Ko. Franciszek Możejko †1976
Ks. Jan Bednarz †1987
Ks. Roman Pomianowski †2002
Kl. Józef Jędras †1929
Ks. Edward Jarliński †1976
Ks. Eugeniusz Sroczyński †1987
Ks. Marian Żuk †2002
Kl. Adolf Kwiatkowski †1938
Ks. Zygmunt Maciak †1976
Ks. Henryk Szydlik †1987
Ks. Jan Bieńkowski †2002
Ks. Franciszek Pradella †1944
Ko. Franciszek Pabiańczyk †1944
Ks. Alfred Piotrowicz †1977
Kl. Jan Rymar †1988
Ks. Jerzy Gasik †2004
Ko. Jan Różycki †1953
Ks. Stanisław Wilkosz †1982
Ks. Eugeniusz Cesarz †1988
Ks. Eugeniusz Salamonowicz †2004
Ko. Ksawery Skwarowski †1953
Ks. Mirosław Zajkowski †1982
Ks. Zbigniew Małan †1988
Ks. Marcin Kazimierczak †1961
Ks. Piotr Brzyski †1983
Ks. Kazimierz Dębski †1989
Ks. Antoni Hlond - Chlondowski †1963
Ko. Paweł Prokopowicz †1985
Ks. Artur Słomka †1991
Ks. Józef Gregorkiewicz †2006
Ks. Idzi Ogerman Mański †1966
Ks. Franciszek Pytel †1984
Ko. Witold Piotrowski †1992
Ks. Feliks Cieplik †2013
Ko. Paweł Bagsik †1967
Ks. Stanisław Rokita †1984
Ks. Piotr Kozakiewicz †1992
Ks. Józef Wittbrodt †2014
Ko. Janusz Osomański †1970
Ko. Eugeniusz Boguś †1984
Ko. Józef Kurzyński †1995
Kl. Andrzej Fabianowicz †1970
Ko. Serwacy Kucharski †1985
Ko. Ludwik Mocarski †2001
Ko. Stefan Trzaska †10.01.2016
Ko. Edmund Nowicki †30.09.2019


Skróty:
Ks. - ksiądz
Ko. - koadiutor, brat zakonny
Kl. - kleryk

Dodano:  31.01.2021 r.  
linia
foto


























W najbliższą niedzielę, 31 stycznia 2021 roku, podczas każdej Mszy Św. będziemy obchodzić w Sanktuarium Matki Bożej Pocieszenia liturgiczną uroczystość św. Jana Bosko.
Podziękujemy za Świętego, którego duchowość stała się fundamentem życia duchowego całej Rodziny Salezjańskiej.
Podczas Mszy Świętych niedzielnych będziemy się również w sposób szczególny przez wstawiennictwo św. Jana Bosko modlić się w intencji młodzieży, rodziców i wychowawców.
Serdecznie zapraszamy!



Zobacz i posłuchaj klikając tutaj

Zobacz i posłuchaj klikając tutaj


Zobacz i posłuchaj klikając tutaj



***************************************
Modlitwa do św. Jana Bosko

Święty Janie Bosko,
Ojcze i Nauczycielu młodzieży,
posłuszny darom Ducha i otwarty na rzeczywistość swoich czasów
byłeś dla młodzieży, zwłaszcza tej bezbronnej i ubogiej,
znakiem miłości i troskliwości Boga.
Bądź nam przewodnikiem
na drodze przyjaźni z Panem Jezusem,
abyśmy mogli odkryć w Nim i w Jego Ewangelii
sens naszego życia
i źródło prawdziwego szczęścia.
Dopomóż nam odpowiedzieć hojnie na powołanie,
które otrzymaliśmy od Boga,
abyśmy w codziennym życiu
byli budowniczymi jedności
i współpracowali z entuzjazmem,
w jedności z całym Kościołem,
w tworzeniu cywilizacji miłości.
Wyjednaj nam łaskę wytrwałości
w jak najgłębszym przeżywaniu życia chrześcijańskiego
według ducha błogosławieństw;
i spraw, abyśmy, prowadzeni przez Maryję Wspomożycielkę,
mogli kiedyś znaleźć się z Tobą
w wielkiej niebiańskiej rodzinie.
Amen.
(ks. Pascual Chávez Villanueva, IX przełożony generalny salezjanów)


Modlitwa do św. Jana Bosko

Księże Bosko,
od najmłodszych lat z wiarą odpowiadałeś na Boży głos,
każdego dnia coraz bardziej poznając swoje powołanie
oraz miejsce w społeczeństwie i Kościele.
Chociaż nie obce były Ci trud i przeciwności,
zawsze z dobrocią i życzliwością
podchodziłeś do każdego człowieka,
Uproś nam u Ojca w niebie
łaskę pogodnej i pełnej miłości postawy na co dzień.
Pragniemy, tak jak Ty, nasze życie powierzać Stwórcy.
Wierzymy, że w Jego dłoniach,
doskonałego Garncarza,
nasz wysiłek i zaangażowanie nabiorą pięknych
i niepowtarzalnych kształtów
na Jego chwałę i dla pożytku człowieka.
Prowadź nas drogami twojego Mistrza,
naszego Dobrego Pasterza,
abyśmy i my potrafili odnaleźć nasze powołanie
we wspólnocie Kościoła
i mogli razem uczestniczyć w Uczcie Zbawiciela
na końcu czasów. Amen.

Modlitwa przez wstawiennictwo Św. Jana Bosko

Panie Jezu Chryste,
wpatrując się w oblicze św. Jana Bosko i Matusi Małgorzaty
proszę Cię za wszystkimi w małżeństwie i rodzinie,
w kapłaństwie i życiu konsekrowanym
we wszystkich miejscach pracy.
Ześlij swego Ducha, aby wszyscy byli wierni powołaniu,
do którego ich wezwałeś.
Proszę Cię również za siebie i wszystkich ludzi młodych,
daj nam łaskę rozpoznania Twoich zamiarów wobec naszego życia.
W ciszy modlitwy i mądrości słowa wlewaj we mnie odwagę
do podejmowania decyzji zgodnych z wolą Twoją i Twojego Ojca.

Modlitwa za młodzież

Ojcze nasz, zatroskani o młodzież, prosimy Cię o szczególne dla niej łaski. Pomóż młodym znaleźć prawdę, której pragną i spraw, by nie gorszyli się fałszem i obłudą świata. Zachowaj ich wrażliwe dusze od zła i niemoralności, która odbiera sens życia i nadzieję oraz oddala od Ciebie, Boże, który jesteś dobrem jedynym i celem naszym. Wskaż im, Ojcze, jak przygotować się nauką i pracą do podjęcia czekających ich w życiu obowiązków. Niech cieszą się pięknem świata i radują swoją młodością, niech zaufaniem darzą rodziców i wychowawców. w Twoim Synu, a Panu naszym Jezusie Chrystusie niech znajdą drogę, prawdę i życie. Amen.


Modlitwa w intencji młodzieży

Panie Jezu Chryste, w synagodze w Nazarecie do siebie odniosłeś słowa proroka:
"Duch Pański spoczywa na mnie,
ponieważ Mnie namaścił i posłał,
abym ubogim niósł dobrą nowinę,
więźniom głosił wolność,
a niewidomym przejrzenie,
abym uciśnionych odsyłał wolnych".
Przez posługę dzieła ewangelizacji w świecie
uświęcaj nas swoją świętością i uwalniaj nas od wszelkiego zła.
Młodych Polaków i Polki obdarzaj mocą Ducha Świętego,
by mogli rozpoznać Twoją Boską miłość,
przyjąć do swoich serc i realizować ją w życiu.
Zapalaj dziewczęta i chłopców radosnym entuzjazmem
do życia w prawdzie, miłości i pokoju z siostrami i braćmi.
Uwalniaj młodych od wszelkich form uzależnień i zniewolenia,
niech staną się fundamentem pod budowę cywilizacji miłości na miarę trzeciego tysiąclecia.
Pani Jasnogórska, wypraszaj młodym radość,
czystość serca i odwagę do zwyciężania zła dobrem.


***

O święty Janie Bosko, o sercu szerokim jak wybrzeże morza, płonący niezachwianą wiarą w Opatrzność Bożą, Ty, który nikogo nie ominąłeś obojętnie bez okazania mu pociechy i pomocy, wysłuchaj mojej modlitwy. Swym przemożnym wstawiennictwem wyjednaj mi u Serca Jezusowego, za pośrednictwem Maryi Wspomożycielki Wiernych, tę łaskę, o którą tak gorąco proszę…
O święty Janie Bosko, poratuj mnie w kłopotach, aby moja dusza z tym większym zapałem dążyła po drogach zbawienia. A ja w poczuciu wdzięczności będę pracował w miarę swoich sił dla dobra dusz i dla wspierania Twych dzieł, mając niezłomną nadzieję, że kiedyś już w gronie zbawionych, będę mógł Cię błogosławić za wyjednane mi łaski. Amen.

***
O święty Janie Bosko, widzisz, jak wiele zła nas przygniata i zasmuca. Każdy
dzień jest pełen niepokoju, jeszcze bardziej niepewne jest jutro, a cierpienie i krzywda stały się naszym nieodłącznym towarzyszem. Niechże wzruszy Twoje serce nasza ludzka nędza. Przecież i Ty doznawałeś biedy, ubóstwa, opuszczenia, oszczerstw i prześladowań; dzięki tym doświadczeniom umiałeś smutek zamieniać w pociechę i nieść ją wszystkim, którzy się do Ciebie uciekali.
Teraz już, kiedy jesteś w Niebie, w bezpośredniej bliskości Źródła miłości
z pewnością mocniej przeżywasz nasze niedole. Dlatego i ja z wielką ufnością zwracam się do Ciebie o uproszenie mi tej upragnionej łaski…
O, wielki Święty, Tobie Bóg niczego nie odmawia, albowiem za swego życia ziemskiego tak ofiarnie pracowałeś dla Jego chwały i czci. Wstaw się za mną, wyjednaj mi pożądaną łaskę, o ile będzie to z pożytkiem dla mojej duszy i zgodne z wolą Bożą.
Uproś mi wytrwanie w dobrym, abym i ja mógł kiedyś razem z Tobą chwalić
Pana Najwyższego i dzięki Mu składać w Niebie. Amen.

***
Święty Janie Bosko, uciekam się do Ciebie ze szczególną ufnością, gdyż znajduję się w wyjątkowej potrzebie. Wiem, że bez łaski Bożej nie zdołam oprzeć się grzechom i wytrwać na drodze szlachetnego życia aż do śmierci, ale jestem w bardzo trudnej sytuacji w obecnej chwili i chcę Cię całym sercem prosić o łaskę...
Ty za swego życia miałeś nabożeństwo do Najświętszego Sakramentu i Maryi Wspomożycielki, a jednocześnie umiałeś współczuć ludzkim nieszczęściom, uproś mi u Jezusa i u swojej Matki niebieskiej tę łaskę, o którą Cię błagam. Nie moja jednak, ale Twoja wola niech się stanie.

Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku teraz i zawsze, i na wieki wieków. Amen.
Święty Janie Bosko – módl się za nami.

***
PROŚBY KIEROWANE DO ŚW. JANA BOSKO

1. Święty Janie Bosko, który niczego nie odmówiłeś zwracającym się do Ciebie za wzorem Służebnicy Pańskiej Maryi, uczyń nas godnymi służyć braciom naszym w domu i poza domem. Prosimy Cię pokornie, wstawiaj się za nami u Boga i Bożej Matki: WSTAWIAJ SIĘ ZA NAMI!

2. Święty Janie Bosko, który zatroszczyłeś się wysiłkiem wielu dni i poświęceniem niejednej nocy, aby głodnym zapewnić chleb, potrzebującym okazać miłość, a zaniedbanym i pomijanym przez ludzi ofiarować dobroć, wyproś nam łaskę, byśmy zrozumieli potrzeby materialne i moralne bliźnich, wspierając ich w troskach, darząc zaufaniem i serdecznością. Prosimy Cię pokornie, wstawiaj się za
nami u Boga i Bożej Matki: WSTAWIAJ SIĘ ZA NAMI!

3. Święty Janie Bosko, za przyczyną Matki pięknej miłości i Wspomożycielki ludu, Maryi, Królowej pokoju, naucz nas nieść ducha przebaczenia, gdzie panuje niezgoda; głosić prawdę, gdzie tkwi błąd; pouczać w wierze, gdzie umysł i serce niepokoi wątpliwość; okazywać światło, gdzie panuje mrok; a radość, gdzie unieszczęśliwia smutek. Prosimy Cię pokornie, wstawiaj się za nami u Boga i Bożej Matki: WSTAWIAJ SIĘ ZA NAMI!

4. Święty Janie Bosko, przez przyczynę Matki Najświętszej, którą jak matkę kochałeś, strzeż nasze dzieci od zła wszelkiego, od złych ludzi i złych sytuacji. Prosimy Cię pokornie, wstawiaj się za nami u Boga i Bożej Matki:
WSTAWIAJ SIĘ ZA NAMI!

5. Święty Janie Bosko, przez przyczynę Matki Najświętszej, którą obrałeś sobie za Wspomożycielkę, wspieraj katolickie rodziny w ich twórczej pracy nad utrzymaniem i wychowaniem swoich dzieci. Oręduj za parafią, aby godnie spełniała swoje zadanie głoszenia Chrystusa i uświęcania wiernych. Prosimy Cię pokornie, wstawiaj się za nami u Boga i Bożej Matki: WSTAWIAJ SIĘ ZA NAMI!



ŚW. JAN BOSKO

Ks. Bosko należy do grona świętych, którzy na stałe weszli do historii Kościoła i świata. Zasłynął jako genialny wychowawca, „Ojciec i Nauczyciel” młodzieży, pisarz i publicysta, założyciel zgromadzeń zakonnych. Stworzył styl wychowania nazywany systemem prewencyjnym bądź uprzedzającym.

Urodził się 16 sierpnia 1815 roku w ubogiej wiejskiej rodzinie w Becchi niedaleko Turynu, we włoskim Piemoncie. Jego rodzicami byli Franciszek Bosko i Małgorzata Occhiena, którzy na chrzcie swojemu najmłodszemu synowi dali dwa imiona: Jan Melchior. W rodzinie Bosko było już dwóch starszych synów: Antoni, syn Franciszka Bosko z pierwszego małżeństwa, i Józef, syn Franciszka i Małgorzaty. Kiedy Janek miał dwa lata, umarł ojciec. Wychowaniem dzieci zajęła się wówczas ich mama, Małgorzata.

Z domu rodzinnego Jan wyniósł pobożność i chęć do nauki. Jednak aby móc zdobywać wiedzę, musiał ciężko pracować. Dzięki inteligencji i wytrwałości oraz przy pomocy życzliwych ludzi ukończył szkołę, a następnie w 1835 roku wstąpił do seminarium duchownego w Chieri i sześć lat później otrzymał święcenia kapłańskie. Hasło, które wybrał z okazji święceń: „Da mihi animas cætera tolle” („Daj mi dusze, resztę zabierz”), stało się potem hasłem wszystkich salezjanów.
Po święceniach ks. Bosko poznawał sytuację młodzieży żyjącej w Turynie. Był przerażony tym, co zobaczył. Młodzi włóczyli się po ulicach bez pracy i wykształcenia. Wielu z nich, nie mając za co żyć, schodziło na drogę przestępstwa. Ks. Bosko postanowił stworzyć warunki, które pomogą przygotować chłopców do godnego dorosłego życia. W dzielnicy Valdocco założył więc oratorium, miejsce, w którym chłopcy mogli się uczyć pisać i czytać, gdzie mogli coś zjeść i bawić się, gdzie mogli czuć się jak w domu.

Z czasem ks. Bosko dostrzegł, że młodzież potrzebuje miejsca do nauki zawodu. Założył więc pracownię krawiecką i szewską, potem stolarnię, introligatornię, a w końcu bardzo nowoczesną drukarnię.

Ks. Bosko, mając głębokie przeświadczenie, że został posłany przez Boga po to, by prowadzić młodych do świętości, pomagał jej nie tylko w wymiarze materialnym, ale również duchowym. Uczył ich modlitwy i zachęcał do częstego przystępowania do sakramentów spowiedzi i Komunii świętej. Wpajał im zasady postępowania oparte na Bożych przykazaniach i Ewangelii. Ukazywał, że ich powołaniem jest służba Bogu i bliźniemu w społeczeństwie i w Kościele.

Ks. Jan Bosko miał jednak świadomość, że sam niewiele może dokonać. Potrzebował współpracowników, którzy pomogliby mu w pracy z młodzieżą, a po jego śmierci kontynuowaliby rozpoczęte dzieło. Chętnych do współpracy znalazł wśród swoich wychowanków z oratorium. W 1859 roku powołał do życia Towarzystwo św. Franciszka Salezego - nowe zgromadzenie zakonne nazywane potocznie Salezjanami Księdza Bosko - SDB.

„Przyrzekłem Bogu, że nawet moje ostatnie tchnienie będzie dla moich ubogich chłopców” - temu przyrzeczeniu Ksiądz Bosko pozostał wierny do końca swego życia. Odszedł do wieczności 31 stycznia 1888 roku w wieku 73 lat. Ostatnie polecenie skierowane tuż przed śmiercią do salezjanów dotyczyło tego, co stanowiło sens i posłanie jego życia: „Waszej trosce polecam wszystkie dzieła, jakie Bóg zechciał mi powierzyć (...); jednakże w sposób szczególny polecam wam troskę o młodzież biedną i opuszczoną, która zawsze stanowiła najdroższą cząstkę mego serca na ziemi".
W 1929 roku Jan Bosko został beatyfikowany przez Piusa XI, a pięć lat później 1 kwietnia 1934 kanonizowany. /www.salezjanie.pl/


Litania do św. Jana Bosko

Kyrie elejson, Chryste elejson, Kyrie elejson.
Chryste, usłysz nas, Chryste wysłuchaj nas.
Ojcze z nieba, Boże - zmiłuj się nad nami.
Synu, Odkupicielu świata, Boże -
Duchu Święty, Boże -
Św. Trójco jedyny Boże -
Święty Janie Bosko - módl się za nami.
Żywy obrazie Boskiego Przyjaciela młodzieży -
Ukochany Synu Maryi Wspomożycielki -
Wierny Naśladowco umiłowanego ucznia Jezusa -
Pasterzu wybrany przez Boga dla licznych zastępów młodzieży -
Niezrównany Uczniu Dziewicy najmędrszej w sztuce wychowania -
Apostole płonący gorliwością o zbawienie dusz -
Przewodniku święty młodzieży -
Wzorze wychowawców i nauczycieli -
Założycielu zgromadzeń zakonnych, powołanych do wychowania i zbawiania młodzieży -
Ojcze sierot i opuszczonych -
Kapłanie według Serca Bożego -
Budowniczy Bożych świątyń materialnych i duchowych -
Gorejący Głosicielu Ewangelii -
Wielki Nauczycielu bojaźni Bożej -
Bezwzględny nieprzyjacielu wszelkiego zła i grzechu -
Entuzjastyczny Piewco potęgi i dobroci Maryi Wspomożycielki -
Apostole niezmierzonej Opatrzności Bożej -
Niezmordowany i roztropny Kierowniku dusz w Sakramencie Pokuty -
Apostole częstej Komunii świętej -
Bojowniku nieustraszony w zwalczaniu herezji -
Obrońco wiary katolickiej żywym słowem i drukiem -
Wielki i gorliwy Twórco dzieł misyjnych -
Przewodniku apostolatu świeckich -
Wybitny Cudotwórco i Proroku -
Szlachetny Wspomożycielu w każdej potrzebie -
Niezrównany Doradco i Pocieszycielu -
Wierny Przyjacielu ludu i młodzieży -
Potężny Orędowniku u tronu Boga -
P: Módl się za nami, święty Janie Bosko.
W: Abyśmy się stali godnymi obietnic Chrystusowych.
Módlmy się:
Boże, Ty powołałeś świętego Jana Bosko, wyznawcę, na ojca i nauczyciela młodzieży, z Twojej również woli, przy pomocy Maryi Panny, założył on w Kościele nowe zgromadzenie, spraw, prosimy, abyśmy pałając tym samym ogniem miłości, mogli zdobywać dusze i służyć Tobie samemu. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.


Nowenna do św. Jana Bosko
Nowenna Dzień 1
Święty Janie Bosko, przez miłość, jaką pałałeś ku Jezusowi w Najświętszym Sakramencie i przez gorliwość, z jaką szerzyłeś kult Niemu, wyrażający się w uczestnictwie we Mszy świętej, częstej Komunii świętej i nawiedzeniach kościoła, spraw abyśmy owiani tym samym duchem, praktykowali te czcigodne nabożeństwa, kończąc każdy nasz dzień z Jezusem eucharystycznym w sercu. Amen
Ojcze Nasz… Zdrowaś Maryjo… Chwała Ojcu…
Módl się za nami św. Janie Bosko
- Abyśmy się stali godnymi obietnic Chrystusowych
Módlmy się:
Boże, Ty powołałeś św. Jana Bosko, Wyznawcę, na Ojca i Nauczyciela młodzieży, z Twojej również woli, przy pomocy Maryi Panny, założył on w Kościele nowe Zgromadzenia, spraw prosimy, abyśmy pałając tym samym ogniem miłości, mogli zdobywać dusze i służyć Tobie samemu. Przez Chrystusa Pana naszego.

Dzień 2
Święty Janie Bosko, przez miłość do Maryi Wspomożycielki, która w życiu była Ci Matką i Mistrzynią, wyjednaj nam prawdziwe i stałe nabożeństwo do Maryi, abyśmy mogli zasłużyć na Jej potężną opiekę w życiu i przy śmierci. Amen
Ojcze Nasz… Zdrowaś Maryjo… Chwała Ojcu…

Dzień 3
Święty Janie Bosko, przez synowską miłość, jaką żywiłeś do Kościoła i Ojca świętego, broniąc go odważnie aż do ostatniego tchu życia, uproś nam, byśmy zawsze pozostali godnymi dziećmi Kościoła Katolickiego, oraz kochali i czcili Ojca świętego, okazując mu pełne posłuszeństwo. Amen
Ojcze Nasz… Zdrowaś Maryjo… Chwała Ojcu…

Dzień 4
Święty Janie Bosko, przez wielką miłość, z jaką odnosiłeś się do młodzieży, stawszy się dla niej Ojcem i Nauczycielem, i przez heroiczne poświęcenie znoszone dla jej zbawienia, spraw abyśmy i my podobnie ją kochali miłością świętą i ofiarną. Amen
Ojcze Nasz… Zdrowaś Maryjo… Chwała Ojcu…

Dzień 5
Święty Janie Bosko, który założyłeś Towarzystwo Salezjańskie i Zgromadzenie Córek Maryi Wspomożycielki, zapewniając w ten sposób przypływ nowych spadkobierców Twego apostolatu, spraw, aby te dwie Rodziny zakonne promieniowały zawsze pełnią Twojego ducha i wiernie naśladowały twe heroiczne cnoty. Amen
Ojcze Nasz… Zdrowaś Maryjo… Chwała Ojcu…

Dzień 6
Święty Janie Bosko, który dla osiągnięcia tym doskonalszych owoców żywej wiary i ofiarnej miłości, założyłeś Pobożny Związek Pomocników Salezjańskich, spraw, aby świecili oni przykładem cnót chrześcijańskich i stali się opatrznościową podporą Twoich dzieł. Amen
Ojcze Nasz… Zdrowaś Maryjo… Chwała Ojcu…

Dzień 7
Święty Janie Bosko, który dla zbawienia ludzi wysłałeś swoich misjonarzy na krańce świata, rozpal także i w nas tę samą miłość, abyśmy umieli szukać dusz nieśmiertelnych i zdobywać je dla Boga. Amen
Ojcze Nasz… Zdrowaś Maryjo… Chwała Ojcu…

Dzień 8
Święty Janie Bosko, który ponad wszystko ukochałeś cnotę czystości, świadcząc o niej przykładem, słowem i pismem, spraw, abyśmy w niej rozmiłowani, utwierdzali ją w naszym otoczeniu wszystkimi siłami. Amen
Ojcze Nasz… Zdrowaś Maryjo… Chwała Ojcu…

Dzień 9
Święty Janie Bosko, który tak głęboko odczuwałeś wszelką nędzę ludzką, spojrzyj na nasze potrzeby i uproś nam oraz rodzicom naszym obfite błogosławieństwo Maryi Wspomożycielki. Wyjednaj nam łaski doczesne i duchowe, potrzebne w życiu i przy śmierci. Amen
Ojcze Nasz… Zdrowaś Maryjo… Chwała Ojcu…

Wezwania do Św. Jana Bosko
1. Abyś w nas gorącą miłość do Najświętszego Serca Twego rozpalić raczył.
Przez przyczynę św. Jana Bosko prosimy Cię, wysłuchaj nas Panie.
2. Abyś w sercach naszych dziecięce uczucie i niezachwianą ufność do Maryi Wspomożycielki rozbudzić raczył.
3. Abyś Kościół Chrystusowy do pełnienia jego misji uzdolnić raczył.
4. Abyś papieża naszego Franciszka, najobfitszymi łaskami obdarzyć raczył.
5. Abyś nam biskupów i kapłanów gorliwych pełnych poświęcenia i ducha apostolskiego dać raczył.
6. Abyś nasz naród od wszelkich zagrożeń uwolnić i do wytrwałości w twej służbie pobudzić raczył.
7. Abyś dzieciom naszym i młodzieży prawdą, światłem i drogą być raczył.
8. Abyś nam grzechy przebaczyć i do łaski swej przywrócić raczył.
9. Abyś nam czystość duszy i siłę woli, jasność umysłu i męstwo dać raczył.
Módlmy się:
Święty Janie Bosko, tobie Bóg niczego nie odmawia, albowiem za swego życia ziemskiego z tak wielką ofiarnością pracowałeś dla Jego chwały i czci – wstaw się za mną, wyjednaj mi pożądaną łaskę, o ile będzie to z pożytkiem dla mej duszy i zgodne z wolą Bożą. Uproś mi wytrwanie w dobrem, abym i ja mógł kiedyś razem z Tobą chwalić Pana Najwyższego i dzięki Mu składać w niebie. Amen

Modlitwa św. Jana Bosko

Uczcić Cię pragnę, o najświętsza Wspomożycielko, z całego serca ponad wszystkich Aniołów i Świętych Nieba, jako Córkę Ojca przedwiecznego.
Zdrowaś Maryjo…
Uczcić Cię pragnę, o najświętsza Wspomożycielko, z całego serca ponad wszystkich Aniołów i Świętych Nieba, jako Matkę Jednorodzonego Syna Bożego.
Zdrowaś Maryjo…
Uczcić Cię pragnę, o najświętsza Wspomożycielko, z całego serca ponad wszystkich Aniołów i Świętych Nieba, jako ukochaną Oblubienicę Ducha Świętego.
Zdrowaś Maryjo…
Boże, Ty powołałeś świętego Jana Bosko, na ojca i nauczyciela młodzieży, z Twojej również woli, przy pomocy Maryi Panny, założył on w Kościele nowe zgromadzenia, spraw, prosimy, abyśmy pałając tym samym ogniem miłości, mogli zdobywać dusze i służyć Tobie samemu. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.
Święty Janie Bosko, tobie Bóg niczego nie odmawia, albowiem za swego życia ziemskiego z tak wielką ofiarnością pracowałeś dla Jego chwały i czci – wstaw się za mną, wyjednaj mi pożądaną łaskę,….. o ile będzie to z pożytkiem dla mej duszy i zgodne z wolą Bożą. Uproś mi wytrwanie w dobrem, abym i ja mógł kiedyś razem z Tobą chwalić Pana Najwyższego i dzięki Mu składać w niebie. Amen.


POWIEDZIELI O KS. BOSKO

"„Ks. Bosko jest skarbem Italii” (Papież Pius IX).

„Duchowy olbrzym”. W jego życiu nadprzyrodzone stało się niemal naturalne, niezwykłe zaś – zwykłe. Pan Bóg, zsyłając tego olbrzyma na świat, sprawił człowiekowi XIX wieku swoisty żart. Był to wiek racjonalizmu, socjalizmu, rozwoju nauki, ateizmu, zachłyśnięcia się rozumem i jego wytworami. Europą tamtego czasu rządziła rewolucja – buntownicy obalali królów i królestwa, budowano demokracje, zwalczano Kościół i Boga. Św. Jan Bosko był wyraźnym znakiem sprzeciwu wobec tego „racjonalnego” bezbożnictwa.” (Papież Pius XI).

„Ks. Bosko jest jedną z największych chlub Kościoła i Włoch” (Papież Pius XII).

„Szczęśliwi salezjanie, że mają takiego ks. Bosko” (Papież Jan Paweł I).

„Ks. Bosko: jego imię jest poematem łaski i apostolatu” (Papież Jan XXIII).

„Ks. Bosko jest człowiekiem na miarę legendy” (Wiktor Hugo).

„Ks. Bosko miał wspaniałe serce dla biednych, widział w nich Jezusa… wiedział, że to, co czyni dla tych uliczników, czyni dla Jezusa” (Matka Teresa z Kalkuty).

„Aby odnaleźć inną postać o tych samych rozmiarach co ks. Bosko, trzeba by się cofnąć o wieki do tyłu w historii Kościoła” (Kard. I. Schuster).

Genialność Oratorium ks. Bosko polega na tym, że zakłada ono odpowiedni kodeks moralny i religijny, ale później przyjmuje wszystkich” (Umberto Eco).
„Ks. Bosko jest jednym z ludzi najbardziej kompletnych i absolutnych, jakich znała ziemia” (Joergensen).

„Ks. Bosko jest rzeczywiście przykładem wielkiego założyciela: idealistą i realistą zarazem” (H. Daniel-Rops).

"Największy święty XIX stulecia... Nowe wcielenie wykwitu chrześcijaństwa objawiło się w tym świętym ostatniej doby. Jak łatwa w swej teorii, jak prosta w formach, a jednak jak pełna jest u niego świętość. Bije w niej ciepło bezgranicznego ukochania sprawy Bożej i dusz. Wśród radosnych nastrojów, bez miny męczeńskiej dopełnia on w sobie zespolonego wyniszczenia się dla chwały Bożej przez nieopisany trud apostolski. A wszystko razem jest w nim powabne i sympatyczne tą jakby naturalną harmonią między nowoczesną aktywnością a najwyższym napięciem czynnika nadprzyrodzonego i tymi zdumiewającymi charyzmatami oraz darami nadnaturalnymi, którymi Stwórca tak bogato jego posłannictwo potwierdził". (Sługa Boży Kard. August Hlond. )
„Św.Jan Bosko doszedł do całkowitego oddania się młodzieży, często pośród największych trudności, dzięki szczególnej i głębokiej miłości, to jest dzięki owej wewnętrznej mocy, która łączyła w nim nierozerwalnie miłość Boga i miłość bliźniego. W ten sposób potrafił on stworzyć syntezę działalności ewangelicznej i wychowawczej”.
(Św. Jan Paweł II, )list w setną rocznicę śmierci św. Jana Bosco, 31 stycznia 1988 r.

Dodano:  30.01.2021 r.  
linia
foto

Ostatnie dni stycznia to wyjątkowy czas dla naszej Rodziny Salezjańskiej, ponieważ przygotowujemy się do Uroczystości Św. Ks. Jana Bosko. On sam powiedział kiedyś: "Modlitwą uzyskujemy to, czego nie możemy dokonać naszymi siłami". Podejmijmy 9-dniowe wyzwanie i zobaczmy jak modlitwa przemienia Nasze życie!

Serdecznie zapraszamy od piątku 22 stycznia 2021 r. na nowennę przed Uroczystością św. Jana Bosko.
Podczas nabożeństwa przed Mszą Św. wieczorną będziemy modlili się w intencji dzieci i młodzieży oraz rodziców i wychowawców.

Drodzy Parafianie i Pielgrzymi!
Wszyscy jesteśmy odpowiedzialni za wychowanie dzieci i młodzieży.
Przez wstawiennictwo Św. Jana Bosko chcemy wspólnie prosić o dar modlitwy w intencji ludzi młodych. Niech ta nowenna, którą odmawia Rodzina Salezjańska na całym świecie, stanie się również modlitwą naszej czerwińskiej wspólnoty parafialnej, naszych rodzin i nas osobiście.

Zobacz i posłuchaj klikając tutaj


Zobacz i posłuchaj klikając tutaj



NOWENNA DO ŚW. JANA BOSKO

Dzień I- 22 stycznia
Święty Janie Bosko, przez miłość, jaką pałałeś ku Jezusowi w Najświętszym Sakramencie i przez gorliwość, z jaką szerzyłeś kult ku niemu, wyrażający się w uczestnictwie we Mszy Świętej, częstej Komunii świętej i nawiedzeniach kościoła, spraw, abyśmy owiani tym samym duchem, praktykowali te czcigodne nabożeństwa, kończąc każdy nasz dzień z Jezusem eucharystycznym w sercu. Amen.
Ojcze nasz
Zdrowaś Maryjo
Chwała Ojcu
Módl się za nami święty Janie Bosko
- Abyśmy się stali godnymi obietnic Chrystusowych
Módlmy się: Boże, Ty powołałeś świętego Jana Bosko, Wyznawcę, na Ojca i Nauczyciela młodzieży, z Twojej również woli, przy pomocy Maryi Panny, założył on w Kościele nowe Zgromadzenia, spraw, prosimy, abyśmy pałając tym samym ogniem miłości, mogli zdobywać dusze i służyć Tobie samemu. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.


Dzień II- 23 stycznia
Święty Janie Bosko, przez miłość do Maryi Wspomożycielki, która w życiu była Ci Matką i Mistrzynią, wyjednaj nam prawdziwe i stałe nabożeństwo do Maryi, abyśmy mogli zasłużyć na Jej potężną opiekę w życiu i przy śmierci. Amen.
Ojcze nasz,
Zdrowaś Maryjo,
Chwała Ojcu
Módl się za nami święty Janie Bosko
- Abyśmy się stali godnymi obietnic Chrystusowych
Módlmy się: Boże, Ty powołałeś świętego Jana Bosko, Wyznawcę, na Ojca i Nauczyciela młodzieży, z Twojej również woli, przy pomocy Maryi Panny, założył on w Kościele nowe Zgromadzenia, spraw, prosimy, abyśmy pałając tym samym ogniem miłości, mogli zdobywać dusze i służyć Tobie samemu. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.

Dzień III- 24 stycznia
Święty Janie Bosko, przez synowską miłość, jaką żywiłeś do Kościoła i Ojca świętego, broniąc go odważnie aż do ostatniego tchu życia, uproś nam, abyśmy zawsze pozostawali godnymi dziećmi Kościoła Katolickiego oraz kochali i czcili Ojca świętego, okazując mu pełne posłuszeństwo. Amen.
Ojcze nasz,
Zdrowaś Maryjo,
Chwała Ojcu
Módl się za nami święty Janie Bosko
- Abyśmy się stali godnymi obietnic Chrystusowych
Módlmy się: Boże, Ty powołałeś świętego Jana Bosko, Wyznawcę, na Ojca i Nauczyciela młodzieży, z Twojej również woli, przy pomocy Maryi Panny, założył on w Kościele nowe Zgromadzenia, spraw, prosimy, abyśmy pałając tym samym ogniem miłości, mogli zdobywać dusze i służyć Tobie samemu. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.

Dzień IV- 25 stycznia
Święty Janie Bosko, przez wielką miłość, z jaką odnosiłeś się do młodzieży, stawszy się dla niej Ojcem i nauczycielem i przez heroiczne poświęcenie znoszone dla jej zbawienia, spraw, abyśmy i my podobnie ją kochali miłością świętą i ofiarną. Amen.
Ojcze nasz,
Zdrowaś Maryjo,
Chwała Ojcu
Módl się za nami święty Janie Bosko
- Abyśmy się stali godnymi obietnic Chrystusowych
Módlmy się: Boże, Ty powołałeś świętego Jana Bosko, Wyznawcę, na Ojca i Nauczyciela młodzieży, z Twojej również woli, przy pomocy Maryi Panny, założył on w Kościele nowe Zgromadzenia, spraw, prosimy, abyśmy pałając tym samym ogniem miłości, mogli zdobywać dusze i służyć Tobie samemu. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.

Dzień V- 26 stycznia
Święty Janie Bosko, który założyłeś Towarzystwo Salezjańskie i Zgromadzenie Córek Maryi Wspomożycielki, zapewniając w ten sposób przypływ nowych spadkobierców Twego apostolatu, spraw, aby te dwie rodziny zakonne promieniowały zawsze pełnią twego ducha i wiernie naśladowały twe heroiczne cnoty. Amen.
Ojcze nasz,
Zdrowaś Maryjo,
Chwała Ojcu
Módl się za nami święty Janie Bosko
- Abyśmy się stali godnymi obietnic Chrystusowych
Módlmy się: Boże, Ty powołałeś świętego Jana Bosko, Wyznawcę, na Ojca i Nauczyciela młodzieży, z Twojej również woli, przy pomocy Maryi Panny, założył on w Kościele nowe Zgromadzenia, spraw, prosimy, abyśmy pałając tym samym ogniem miłości, mogli zdobywać dusze i służyć Tobie samemu. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.

Dzień VI- 27 stycznia
Święty Janie Bosko, który dla osiągnięcia tym doskonalszych owoców żywej wiary i ofiarnej miłości, założyłeś Pobożny Związek Pomocników Salezjańskich, spraw aby świecili oni przykładem cnót chrześcijańskich i stali się opatrznościową podporą twoich dzieł. Amen.
Ojcze nasz,
Zdrowaś Maryjo,
Chwała Ojcu
Módl się za nami święty Janie Bosko
- Abyśmy się stali godnymi obietnic Chrystusowych
Módlmy się: Boże, Ty powołałeś świętego Jana Bosko, Wyznawcę, na Ojca i Nauczyciela młodzieży, z Twojej również woli, przy pomocy Maryi Panny, założył on w Kościele nowe Zgromadzenia, spraw, prosimy, abyśmy pałając tym samym ogniem miłości, mogli zdobywać dusze i służyć Tobie samemu. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.

Dzień VII- 28 stycznia
Święty Janie Bosko, który dla zbawienia ludzi wysłałeś swoich misjonarzy na krańce świata, rozpal także i w nas tę samą miłość, abyśmy umieli szukać dusz nieśmiertelnych i zdobywać je dla Boga. Amen.
Ojcze nasz,
Zdrowaś Maryjo,
Chwała Ojcu
Módl się za nami święty Janie Bosko
- Abyśmy się stali godnymi obietnic Chrystusowych
Módlmy się: Boże, Ty powołałeś świętego Jana Bosko, Wyznawcę, na Ojca i Nauczyciela młodzieży, z Twojej również woli, przy pomocy Maryi Panny, założył on w Kościele nowe Zgromadzenia, spraw, prosimy, abyśmy pałając tym samym ogniem miłości, mogli zdobywać dusze i służyć Tobie samemu. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.

Dzień VIII- 29 stycznia
Święty Janie Bosko, który ponad wszystko ukochałeś cnotę czystości, świadcząc o niej przykładem, słowem i pismem, spraw, abyśmy w niej rozmiłowani, utwierdzali ją w naszym otoczeniu wszystkimi siłami. Amen.
Ojcze nasz,
Zdrowaś Maryjo,
Chwała Ojcu
Módl się za nami święty Janie Bosko
- Abyśmy się stali godnymi obietnic Chrystusowych
Módlmy się: Boże, Ty powołałeś świętego Jana Bosko, Wyznawcę, na Ojca i Nauczyciela młodzieży, z Twojej również woli, przy pomocy Maryi Panny, założył on w Kościele nowe Zgromadzenia, spraw, prosimy, abyśmy pałając tym samym ogniem miłości, mogli zdobywać dusze i służyć Tobie samemu. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.

Dzień IX- 30 stycznia
Święty Janie Bosko, który tak głęboko odczuwałeś wszelką nędzę ludzką, spojrzyj na nasze potrzeby i uproś nam oraz rodzicom naszym obfite błogosławieństwo Maryi Wspomożycielki. Wyjednaj nam łaski doczesne i duchowe, potrzebne w życiu i przy śmierci. Amen.
Ojcze nasz,
Zdrowaś Maryjo,
Chwała Ojcu
Módl się za nami święty Janie Bosko
- Abyśmy się stali godnymi obietnic Chrystusowych

Módlmy się: Boże, Ty powołałeś świętego Jana Bosko, Wyznawcę, na Ojca i Nauczyciela młodzieży, z Twojej również woli, przy pomocy Maryi Panny, założył on w Kościele nowe Zgromadzenia, spraw, prosimy, abyśmy pałając tym samym ogniem miłości, mogli zdobywać dusze i służyć Tobie samemu. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen

Święty Janie Bosko, tobie Bóg niczego nie odmawia, albowiem za swego życia ziemskiego z tak wielką ofiarnością pracowałeś dla Jego chwały i czci – wstaw się za mną, wyjednaj mi pożądaną łaskę,….. o ile będzie to z pożytkiem dla mej duszy i zgodne z wolą Bożą. Uproś mi wytrwanie w dobrem, abym i ja mógł kiedyś razem z Tobą chwalić Pana Najwyższego i dzięki Mu składać w niebie. Amen.

Modlitwa Rodziny Salezjańskiej za przyczyną św. Jana Bosko

Święty Janie Bosko, ojcze i nauczycielu młodzieży, oręduj za nami u Boga razem z Maryją Wspomożycielką, którą poleciłeś nam za Matkę i Mistrzynię. Strzeż nieustannie Rodziny Salezjańskiej, którą założyłeś z natchnienia Bożego. Utwierdzaj nas, abyśmy wśród zmiennych kolei życia, wytrwali w powołaniu salezjańskim. Kieruj do Rodziny Salezjańskiej nowe, gorliwe powołania, by wypełniać Bożą misję wśród młodzieży w oratoriach, szkołach, parafiach i na misjach. Pomagaj nam dzieci, młodzież i dorosłych uczyć prawdy, uczciwości i pobożności. Osłaniaj ich od zepsucia moralnego, bezbożności i niszczących nałogów. Spraw, abyśmy gorliwie, dobrym słowem i przykładem, umacniali w ich sercach wiarę, nadzieję, miłość i męstwo. Wyjednaj nam u Boga błogosławieństwo i siłę woli, abyśmy nieustannie dążyli do życia w doskonałości i świętości. Amen.

WEZWANIA DO ŚW. JANA BOSKO

1. Abyś w nas gorącą miłość do Najświętszego Serca Twego rozpalić raczył.
Przez przyczynę św. Jana Bosko prosimy Cię, wysłuchaj nas Panie.

2. Abyś w sercach naszych dziecięce uczucie i niezachwianą ufność do Maryi Wspomożycielki rozbudzić raczył.
3. Abyś Kościół Chrystusowy do pełnienia jego misji uzdolnić raczył.
4. Abyś papieża naszego Franciszka, najobfitszymi łaskami obdarzyć raczył.
5. Abyś nam biskupów i kapłanów gorliwych pełnych poświęcenia i ducha apostolskiego dać raczył.
6. Abyś nasz naród od wszelkich zagrożeń uwolnić i do wytrwałości w twej służbie pobudzić raczył.
7. Abyś dzieciom naszym i młodzieży prawdą, światłem i drogą być raczył.
8. Abyś nam grzechy przebaczyć i do łaski swej przywrócić raczył.
9. Abyś nam czystość duszy i siłę woli, jasność umysłu i męstwo dać raczył.

Módlmy się:
Święty Janie Bosko, tobie Bóg niczego nie odmawia, albowiem za swego życia ziemskiego z tak wielką ofiarnością pracowałeś dla Jego chwały i czci – wstaw się za mną, wyjednaj mi pożądaną łaskę, o ile będzie to z pożytkiem dla mej duszy i zgodne z wolą Bożą. Uproś mi wytrwanie w dobrem, abym i ja mógł kiedyś razem z Tobą chwalić Pana Najwyższego i dzięki Mu składać w niebie. Amen


Zobacz i posłuchaj klikając tutaj

++++++++++++++++++++
Litania do Św. Jana Bosko
++++++++++++++++++++
Kyrie, elejson, Chryste, elejson, Kyrie, elejson.
Chryste, usłysz nas, Chryste, wysłuchaj nas.
Ojcze z nieba, Boże, zmiłuj się nad nami.
Synu, Odkupicielu świata, Boże, zmiłuj się nad nami.
Duchu Święty, Boże, zmiłuj się nad nami.
Święta Trójco, Jedyny Boże, zmiłuj się nad nami.
Święty Janie Bosko, módl się za nami.
Żywy obrazie Boskiego Przyjaciela młodzieży,
Ukochany Synu Maryi Wspomożycielki,
Wierny Naśladowco umiłowanego ucznia Jezusa,
Pasterzu wybrany przez Boga dla licznych zastępów młodzieży,
Niezrównany Uczniu Dziewicy najmędrszej w sztuce wychowania,
Apostole płonący gorliwością o zbawienie dusz,
Przewodniku święty młodzieży,
Wzorze wychowawców i nauczycieli,
Założycielu zgromadzeń zakonnych, powołanych do wychowania i zbawiania młodzieży,
Ojcze sierot i opuszczonych,
Kapłanie według Serca Bożego,
Budowniczy Bożych świątyń materialnych i duchowych,
Gorejący Głosicielu Ewangelii,
Wielki Nauczycielu bojaźni Bożej,
Bezwzględny nieprzyjacielu wszelkiego zła i grzechu,
Entuzjastyczny Piewco potęgi i dobroci Maryi Wspomożycielki,
Apostole niezmierzonej Opatrzności Bożej,
Niezmordowany i roztropny Kierowniku dusz w Sakramencie Pokuty,
Apostole częstej Komunii świętej,
Bojowniku nieustraszony w zwalczaniu herezji,
Obrońco wiary katolickiej żywym słowem i drukiem,
Wielki i gorliwy Twórco dzieł misyjnych,
Przewodniku apostolatu świeckich,
Wybitny Cudotwórco i Proroku,
Szlachetny Wspomożycielu w każdej potrzebie,
Niezrównany Doradco i Pocieszycielu,
Wierny Przyjacielu ludu i młodzieży,
Potężny Orędowniku u tronu Boga,

Módl się za nami, święty Janie Bosko.
- Abyśmy się stali godnymi obietnic Chrystusowych.

Módlmy się: Boże, Ty powołałeś świętego Jana Bosko, wyznawcę, na ojca i nauczyciela młodzieży, z Twojej również woli, przy pomocy Maryi Panny, założył on w Kościele nowe zgromadzenie, spraw, prosimy, abyśmy pałając tym samym ogniem miłości, mogli zdobywać dusze i służyć Tobie samemu. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.

ŻYCIORYS ŚW. JANA BOSKO
Święty Jan Bosko (1815-1888) Ojciec i Nauczyciel młodzieży

Serce nieustannie tętniące modlitwą. Odważna, niewzruszona wiara. Powołanie, którym zawsze kierowała Maryja.
Otwarty, prostolinijny, poświęcony aż do granic fizycznego ryzyka. Pokorny i śmiały. Surowy i radosny zarazem. Wyrozumiały, skupiony. Nie wystawia się na widok publiczny, nie szuka przyjemności, kariery, a jednocześnie wielki syn Ojczyzny. Skromny lecz przedsiębiorczy. Realista, człowiek praktyczny. Ubogi a hojny. Dobroduszny a bohaterski. Pobożny i nieskrępowany. Nie znosi werbalizmu, formalizmu, nie lubi dewocji, zewnętrznego nastawienia. Stale przebywa z Bogiem w rozgardiaszu codziennych spraw. Natchniony Ewangelią, pracowity, fascynujący uczeń Pański.

Kapłan, wychowawca, pisarz, wydawca, podróżnik, propagator misji zagranicznych, założyciel instytutów zakonnych, pionier prasy katolickiej, słynny obywatel. Wybitny pedagog, twórca chrześcijańskiej szkoły zawodowej, ojciec sierot i opuszczonych chłopców, inicjator apostolstwa laikatu, człowiek Kościoła i cudotwórca, oddany całkowicie Bogu, głęboki znawca spraw ludzkich, wychowawca świętych. Wspaniała zgodność natury i łaski jako dwóch czynników zlanych w jeden zespolony program życia.

Niezwykle oczytany. Zna łacinę, grekę, hebrajski. Zna dobrze klasyków włoskich. Interesuje się geografią, historią, naukami ścisłymi. Chce, by jego synowie duchowi znali wszystko jako pełnowartościowi kapłani i wychowawcy. Wbrew współczesnym, którzy nie rozumieli go i krytykowali, wysyła swoich księży na uniwersytety państwowe dla studiowania przedmiotów świeckich, aby posiadając odpowiednie tytuły mogli uczyć i oddziaływać na młodzież. Otwarty na rzeczywistości ziemskie, w zdobywaniu dusz dla Boga posuwa się aż do. zuchwałości. Chce dobru dać w społeczeństwie honorowe miejsce, uświadomić, szczególnie młodzież, że dobro jest silniejsze od zła.

Ubogacony szczodrze przez Opatrzność w dary charyzmatyczne uzdrawia ślepych, chromych, nieuleczalnie chorych, wskrzesza umarłego. Posiada rzadki dar bilokacji. Rozmnaża w sposób cudowny orzechy, kasztany, chleb Eucharystii. Czyta w sumieniach ludzkich, przepowiadając przyszłość jednostkom, Kościołowi, państwu, swojej wspólnocie zakonnej, przekonany o sobie, że jest tylko lichyrn narzędziem w ręku Boga:

Urodził się 16 sierpnia 1815 roku w Becchi, miejscowości należącej do gminy Castelnuovo d'Asti, w północnych Włoszech, około 40 km od Turynu, dokąd zawędruje jako kapłan, by tam założyć podwaliny pod wielkie dzieło chrześcijańskiego wychowania młodzieży, tej najbardziej potrzebującej opieki: zaniedbanej, opuszczonej, zagrożonej moralnie. Stamtąd dzieło jego wielką rzeką rozleje się na cały glob ziemski.

Jako dziecko musiał borykać się z ogromnymi trudnościami i wyrzeczeniami, niemal heroicznymi, niejednokrotnie poznając autentyczny smak głodu. W drugim roku życia traci ojca. Aby na siebie zarobić chwyta się rozmaitych zawodów, od parobka stajennego począwszy, po pracę u krawca, szewca, stolarza, cukiernika. Wszystko po to, by równocześnie ukończyć szkołę średnią, otwierającą mu drogę do upragnionego kapłaństwa. Wyszukał przy tym czas, by nauczyć się grać na skrzypcach, pianinie, organach. Muzyka i śpiew znajdą w jego systemie wychowawczym poczesne miejsce, a doświadczenie wyniesione z praktyki zawodowej przybliży mu serca wychowanków, dla których założy różnego typu szkoły, umożliwiające im start w spokojną przyszłość.

Dziełu ewangelizacji młodzieży poświęca wszystkie siły, w myśl rzuconego hasła: "Daj mi dusze, resztę zabierz!", kierując się w działaniu miłością i słodyczą św. Franciszka Salezego, którego obrał sobie za Patrona. Chcąc młodych uchronić od zepsucia, chwyta za pióro, rozwija kampanię dobrej książki, zakłada drukarnie służące propagandzie chrześcijańskiej. Dostarcza seminariom duchownym setki gorliwych kapłanów. Dla zbawienia dusz nie lęka się żadnych przeszkód, żadnych ofiar.

Zawsze skromny, ubogi, choć sławny. Poszukiwany kierownik duchowy. Doradca papieży. Mediator między Kościołem a rządem. Mówi słowa prawdy wielkim i małym, ministrom i panującym, przestępcom i zadufanym. Radosny przyjaciel. Mądry przewodnik. Entuzjasta Chrystusa i Ewangelii.

Utrudzony ponad siły umiera rankiem 31 stycznia 1888 roku, wymawiając jeszcze w ostatniej chwili słowa : "Czyńmy wszystkim dobrze, nie wyrządzajmy krzywdy!...".

Emanuje z księdza Bosko "duchowość prostej codzienności, przepełniona działaniem i roztropnością, odporna na zmęczenie, wspaniałomyślna w dawaniu siebie w klimacie radości otwartej na horyzonty nadziei (...) duchowość natchniona żywym umiłowaniem Kościoła i opromieniona synowskim duchem maryjnym". Jego optymizm i wiara zasługują na szczególne podkreślenie. Urzeka autentyzm.

Przypominając sylwetkę Św. Jana Bosko żywimy przekonanie, że w jego miłującej pedagogii niejeden może odnaleźć jeszcze dziś - a może tym bardziej właśnie dziś - bodźce skłaniające do samorealizacji modelu tej pięknej osobowości. Jego historyczny obraz podsuwa aspekty godne uważnych przemyśleń: szczery i prosty w postępowaniu, bezpośredni w kontakcie z ludźmi, bezpretensjonalny w sposobie bycia, święty o bardzo ludzkim obliczu. Przy tym stanowczy, odważny, wytrwały w pracy, zdecydowany w działaniu, zatopiony w Bogu. Altruista. Wierzy w siłę dobroci. Broni młodych przed nihilizmem, duchowym załamaniem i frustracją. Nasze pokolenie potrzebuje bohaterów na miarę księdza Bosko!

Mówi się o nim: niezwykły nawet wśród świętych. Jedna z tych postaci, których nie można nie znać żyjąc w orbicie katolickiej kultury.

/źródła internetowe/

Dodano:  19.01.2021 r.  
linia
foto

Rozkład wizyty duszpasterskiej 2021 dla Parafian, którzy złożyli deklaracje woli przyjęcia kapłana z zachowaniem zasad sanitarnych wynikających z Covid -19.

25 stycznia 2021 r. od godz. 9.00 - Poniedziałek
STARY i NOWY BOGUSZYN

26 stycznia 2021 r. od godz. 9.00 - Wtorek
GARWOLEWO i PARLIN

27 stycznia 2021 r. od godz. 9.00 - Środa
STOBIECIN i JANIKOWO

28 stycznia 2021 r. od godz. 9.00 - Czwartek
GAWARZEC GÓRNY i DOLNY

29 stycznia 2021 r. od godz. 9.00 - Piątek
WOLA i CHMIELEWO

Dodano:  17.01.2021 r.  
linia
foto

W naszej czerwińskiej parafii trwają Msze święte kolędowe poszczególnych miejscowości w kościele. W tym tygodniu zapraszamy na godz. 17.00 :

PONIEDZIAŁEK - 11 stycznia 2021 r. godz. 17.00
SIELEC i KOMSIN

WTOREK - 12 stycznia 2021 r. godz. 17.00
STARY i NOWY BOGUSZYN

ŚRODA - 13 stycznia 2021 r. godz. 17.00
GARWOLEWO i PARLIN

CZWARTEK - 14 stycznia 2021 r. godz. 17.00
STOBIECIN i JANIKOWO

PIĄTEK - 15 stycznia 2021 r. godz. 17.00
GAWARZEC GÓRNY i DOLNY

SOBOTA - 16 stycznia 2021 r. godz. 17.00
WOLA i CHMIELEWO


Przybywając w wyznaczonym czasie na Eucharystię zapraszamy, aby zabrać ze sobą słoiczek lub inne szczelne naczynie napełnione wodą, które pobłogosławimy w czasie Mszy św. przeznaczonej dla poszczególnych miejscowości.


Podczas tych Eucharystii będzie można wyrazić chęć zaproszenia kapłana do swego domu, wypełniając stosowną deklarację dostarczając ją do 17 stycznia.
Od 18 stycznia rozpoczniemy wizyty domowe u tych Parafian, którzy poprzez złożoną deklarację wyrażą chęć przyjęcia księdza w swoim domu.

NABOŻEŃSTWO KOLĘDOWE W DOMU W 2021 ROKU

Przekazujemy do duszpasterskiego wykorzystania w parafiach diecezji płockiej schemat domowej liturgii „Wieczoru kolędowego”, przygotowany przez duszpasterzy parafii św. Bartłomieja w Płocku.
Płock, dnia 8 grudnia 2020 roku

† Mirosław Milewski
Wikariusz Generalny


DOMOWA LITURGIA „WIECZORU KOLĘDOWEGO” W 2021 ROKU
JAK PRZEŻYĆ DUSZPASTERSKI WIECZÓR KOLĘDOWY W IZOLACJI?

Jak przeżyć kolędę bez księdza? Do niedawna takie pytanie wydawałoby się jakimś żartem, bo przecież wizyta duszpasterska, na którą księża wybierają się zwykle po Bożym Narodzeniu, to nasza polska tradycja, tym bardziej że w Polsce wciąż mamy wielu kapłanów i możemy liczyć na wspólne spotkanie w naszym domu. Pandemia zmieniła wiele w naszym życiu. Ta zmiana dotyczy niemal całego życia społecznego, w tym także wielu działań we wspólnocie Kościoła: inaczej w tym roku przeżywaliśmy rekolekcje wielkopostne, inaczej rekolekcje adwentowe, inaczej przeżywaliśmy Wielkanoc i Boże Narodzenie. Inaczej też, zupełnie wyjątkowo, będziemy przeżywać tegoroczną wizytę duszpasterską.
Poniżej znajduje się propozycja przeżycia „Wieczoru kolędowego” w rodzinie lub dla osób żyjących samotnie. Dzień kolędy składa się z dwóch części: Mszy św. w kościele i celebracji w rodzinie.

Część I: Msza św. w kościele

W tym roku zapraszamy mieszkańców poszczególnych wsi / ulic / dzielnic na Mszę św. w Waszych intencjach do naszego kościoła / kaplicy w wyznaczonych terminach. Na zakończenie Mszy św. odmówimy modlitwę nad zebranymi i pozostałymi w domach mieszkańcami, zwłaszcza chorymi i udzielimy błogosławieństwa. Msze św. będziemy transmitować na Facebooku / YouTube. Przez transmisję mogą w nich uczestniczyć te osoby, które nie będą mogły być w kościele. Jeśli ktoś nie ma w domu wody świeconej, to proponujemy, aby przynieść wodę w małej buteleczce do kościoła i w czasie Mszy św. ją poświęcimy. Po przyjściu po Mszy św. do domu organizujemy spotkanie w rodzinie.

Część II: Celebracja w rodzinie

Kolędowy wieczór zaplanujcie tak, aby mogli uczestniczyć w nim wszyscy domownicy. Ustalcie wcześniej ze wszystkim członkami swojej rodziny dokładną godzinę wspólnej kolędy np. 19.00 lub 20.00. Wcześniej zapoznajcie się z terminem Mszy św. dla rodzin z Waszej wioski / ulicy. Dobrze, aby rodzinna uroczystość rozpoczęła się Mszą św. w kościele, zaś kontynuacja kolędy może odbyć się w domu bezpośrednio po Mszy św.
Na spotkanie przeznaczcie taką ilość czasu, aby bez pośpiechu przeżyć domową liturgię. Na czas modlitewnego spotkania w domu wyłączcie telefon, komputer, telewizor i radio. Dobrze jest posprzątać mieszkanie, a także ubrać się tak, by pokazać swoim strojem, że chcecie przeżyć ważne spotkanie religijne. Przygotujcie stół tak, żeby w domu było świątecznie: przykryty białym obrusem, z pasyjką, kropidłem, naczyniem z wodą święconą, Pismem św., śpiewnikami z kolędami, świecami, lampkami na choince. Na stole nie powinny znajdować się inne, niepotrzebne przedmioty.
Należy wyznaczyć osobę, która poprowadzi wasz wieczór kolędowy, najlepiej gdyby to byli rodzice lub najstarszy z domowników. Każdy członek rodziny może też przygotować i w odpowiednim momencie dodać własne intencje modlitwy. Wieczór kolędowy może mieć następujący porządek.

a) Wersja dla rodziny

1. Śpiew kolędy np. „Wśród nocnej ciszy” lub „Gdy się Chrystus rodzi”.

2. Prowadzący żegna się: W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Amen, potem mówi:
Kochani, nadszedł szczególny czas, kiedy to gromadzimy się przy kolędowym stole, aby prosić Boga o błogosławieństwo dla nas i zawierzyć Mu naszą rodzinę, nas samych. W łączności duchowej z kapłanami naszej parafii, prośmy Pana o szczególne łaski tak bardzo potrzebne dla każdego z nas. Niech nasza modlitwa dotrze do Boga, niech będzie to chwila naszej adoracji Bożej Dzieciny, a tym samym oddaniem chwały Bogu w Trójcy Świętej Jedynemu.

3. Ktoś z rodziny zapala świece ze słowami: „Światło Chrystusa”, wszyscy odpowiadają „Bogu niech będą dzięki” lub na czas zapalania świecy kolęda: „Wśród nocnej ciszy”.

4. Wybrana osoba czyta na głos fragment Pisma św. (I, II lub III)

I.
Prowadzący: Wysłuchajmy fragmentu z Ewangelii według św. Mateusza (Mt 2, 1-2. 10-12)
Gdy zaś Jezus narodził się w Betlejem w Judei za panowania króla Heroda, oto Mędrcy ze Wschodu przybyli do Jerozolimy i pytali: «Gdzie jest nowo narodzony król żydowski? Ujrzeliśmy bowiem jego gwiazdę na Wschodzie i przybyliśmy oddać mu pokłon». (…) Gdy ujrzeli gwiazdę, bardzo się uradowali. Weszli do domu i zobaczyli Dziecię z Matką Jego, Maryją; upadli na twarz i oddali Mu pokłon. I otworzywszy swe skarby, ofiarowali Mu dary: złoto, kadzidło i mirrę. A otrzymawszy we śnie nakaz, żeby nie wracali do Heroda, inną drogą udali się do swojej ojczyzny.

lub:
II.
Prowadzący: Wysłuchajmy fragmentu z Ewangelii według św. Jana (J 12, 1-11)
Na sześć dni przed Paschą Jezus przybył do Betanii, gdzie mieszkał Łazarz, którego Jezus wskrzesił z martwych. Urządzono tam dla Niego ucztę. Marta posługiwała, a Łazarz był jednym z zasiadających z Nim przy stole. Maria zaś wzięła funt szlachetnego i drogocennego olejku nardowego i namaściła Jezusowi nogi, a włosami swymi je otarła. A dom napełnił się wonią olejku. Na to rzekł Judasz Iskariota, jeden z uczniów Jego, ten, który miał Go wydać: «Czemu to nie sprzedano tego olejku za trzysta denarów i nie rozdano ich ubogim?» Powiedział zaś to nie dlatego, jakoby dbał o biednych, ale ponieważ był złodziejem, i mając trzos wykradał to, co składano. Na to Jezus powiedział: «Zostaw ją! Przechowała to, aby Mnie namaścić na dzień mojego pogrzebu. Bo ubogich zawsze macie u siebie, ale Mnie nie zawsze macie». Wielki tłum Żydów dowiedział się, że tam jest; a przybyli nie tylko ze względu na Jezusa, ale także by ujrzeć Łazarza, którego wskrzesił z martwych. Arcykapłani zatem postanowili stracić również Łazarza, gdyż wielu z jego powodu odłączyło się od Żydów i uwierzyło w Jezusa.

lub:
Prowadzący: Wysłuchajmy fragmentu Księgi Rodzaju (Rdz 18, 1-8)
Pan ukazał się Abrahamowi pod dębami Mamre, gdy ten siedział u wejścia do namiotu w najgorętszej porze dnia. Abraham spojrzawszy dostrzegł trzech ludzi naprzeciw siebie. Ujrzawszy ich podążył od wejścia do namiotu na ich spotkanie. A oddawszy im pokłon do ziemi, rzekł: «O Panie, jeśli darzysz mnie życzliwością, racz nie omijać Twego sługi! Przyniosę trochę wody, wy zaś raczcie obmyć sobie nogi, a potem odpocznijcie pod drzewami. Ja zaś pójdę wziąć nieco chleba, abyście się pokrzepili, zanim pójdziecie dalej, skoro przechodzicie koło sługi waszego». A oni mu rzekli: «Uczyń tak, jak powiedziałeś». Abraham poszedł więc spiesznie do namiotu Sary i rzekł: «Prędko zaczyń ciasto z trzech miar najczystszej mąki i zrób podpłomyki». Potem Abraham podążył do trzody i wybrawszy tłuste i piękne cielę, dał je słudze, aby ten szybko je przyrządził. Po czym, wziąwszy twaróg, mleko i przyrządzone cielę, postawił przed nimi, a gdy oni jedli, stał przed nimi pod drzewem.

5. Prowadzący czyta rozważanie:
Moi drodzy, prośmy dobrego Boga o błogosławieństwo. Dziś to On nawiedza nas i nasze życie. Przychodzi przez swego Ducha, by udzielić swojego błogosławieństwa. Zastanówmy się przez chwilę, jaki jest ten nasz dom? Co jest w naszym życiu najważniejsze? Jakie miejsce zajmuje Bóg w naszym życiu? Jaka jest nasza duchowość? Za co możemy podziękować Bogu w minionym roku? Co udało się osiągnąć, a co Bogu może się w nas nie podobać?
(chwila ciszy)

6. Po chwili prowadzący: Prośmy Boga o błogosławieństwo dla naszej rodziny:
• Módlmy się za Kościół święty, Papieża Franciszka, biskupów oraz kapłanów z naszej parafii, aby niestrudzenie głosili orędzie o zbawieniu. Ciebie prosimy!
• Módlmy się za naszą rodzinę, aby w Panu Bogu pokładała nadzieję i doświadczała Jego obecności i pomocy przez wszystkie dni nowego roku. Ciebie prosimy!
• Módlmy się o zdrowie dla nas, dla naszej bliższej i dalszej rodziny, aby Bóg zachował nas od wszelkich nieszczęść i chorób. Ciebie prosimy!
• Módlmy się o ustanie pandemii oraz o siłę i moc dla wszystkich, którzy włączają się w ratowanie ludzkiego życia. Ciebie prosimy!
• Módlmy się za zmarłych z naszej rodziny, szczególnie za śp..., aby dobry Bóg okazał im swoje Miłosierdzie i przyjął ich do wiecznej szczęśliwości w niebie. Ciebie prosimy!
• Módlmy się za naszych sąsiadów, znajomych i bliskich, aby Pan Bóg im błogosławił i wspierał w czynieniu dobra na co dzień. Ciebie prosimy!
• Módlmy się w naszych osobistych intencjach… Ciebie prosimy!

Prowadzący: Zjednoczeni w miłości, skierujmy do Boga Ojca modlitwę, której nas nauczył Jego Syn:
Wszyscy: Ojcze nasz…

7. Prowadzący:
Pobłogosław Panie, Boże Wszechmogący, nasz dom, aby trwały w nim: zdrowie i czystość, dobroć i łagodność oraz wierność w wypełnianiu Twoich przykazań; aby zawsze składano Ci dziękczynienie. Prosimy Cię Panie, nawiedź nasz dom i oddal od nas wszelkie wrogie zasadzki; niech w nim przebywają Twoi święci aniołowie i strzegą nas w pokoju, a Twoje błogosławieństwo niech nam zawsze towarzyszy. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.

8. Prowadzący mówi: Niech nas błogosławi i strzeże Wszechmogący i Miłosierny Bóg: Ojciec i Syn, i Duch Święty.

9. Następnie kropi mieszkańców i wszystkie pomieszczenia swojego domu wodą święconą.

10. Śpiew kolęd.

11. Po odbytej domowej liturgii wizyty kolędowej, zachęcamy do wspólnej wieczerzy (kolacji), aby przedłużyć uroczystą chwilę. Rodzice dokonują wpisu w zeszycie od religii dzieci (jeśli są w rodzinie): „Wspólna Kolęda w rodzinie 2021”. Można narysować w zeszycie scenę Bożego Narodzenia lub wkleić obrazek. Dobrze, aby każde dziecko otrzymało słodki upominek lub inną stosowną pamiątkę spotkania.


b) Wersja dla osoby samotnej


1. Rozpocznij od zaśpiewania kolędy np. „Wśród nocnej ciszy” albo włącz kolędę z urządzeń elektronicznych.

2. Zrób znak krzyża: W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Amen

3. Zapal świecę.

4. Przeczytaj fragment Pisma św. z Ewangelii św. Mateusza (Mt 2, 1-2. 10-12)
Gdy zaś Jezus narodził się w Betlejem w Judei za panowania króla Heroda, oto Mędrcy ze Wschodu przybyli do Jerozolimy i pytali: «Gdzie jest nowo narodzony król żydowski? Ujrzeliśmy bowiem jego gwiazdę na Wschodzie i przybyliśmy oddać mu pokłon». (…) Gdy ujrzeli gwiazdę, bardzo się uradowali. Weszli do domu i zobaczyli Dziecię z Matką Jego, Maryją; upadli na twarz i oddali Mu pokłon. I otworzywszy swe skarby, ofiarowali Mu dary: złoto, kadzidło i mirrę. A otrzymawszy we śnie nakaz, żeby nie wracali do Heroda, inną drogą udali się do swojej ojczyzny.

Możesz też wybrać inny tekst z Pisma św.:
a. Ewangelia o wizycie Jezusa w domu Marty, Marii i Łazarza (J 12, 1-11)
b. Fragment Księgi Rodzaju: Bóg u Abrahama pod dębami Mamre (Rdz 18, 1-8)

5. Przeczytaj rozważanie:
Bóg przychodzi do mnie jak do swojego przyjaciela. Dziś nawiedza mnie i moje życie. Przychodzi przez swego Ducha, by udzielić mi swojego błogosławieństwa.
Zastanów się przez chwilę, jaki jest Twój dom? Co jest w Twoim życiu najważniejsze? Jakie miejsce zajmuje Bóg w Twoim życiu? Jaka jest Twoja duchowość? Za co możesz podziękować Bogu w minionym roku? Co udało się osiągnąć, a co Bogu może się nie podobać w Tobie? Poproś Jezusa o przemianę swojego serca.
(chwila ciszy)

6. Następnie pomódl się tymi wezwaniami:
• Proszę za Kościół święty, Papieża Franciszka, biskupów oraz kapłanów z naszej parafii, aby niestrudzenie głosili orędzie o zbawieniu. Wysłuchaj nas, Panie!
• Proszę za moją rodzinę, aby w Panu Bogu pokładała nadzieję i doświadczała Jego obecności i pomocy przez wszystkie dni nowego roku. Wysłuchaj nas, Panie!
• Proszę o zdrowie dla mnie, dla bliższej i dalszej rodziny, aby Bóg zachował nas od wszelkich nieszczęść i chorób. Wysłuchaj nas, Panie!
• Proszę o ustanie epidemii oraz o siłę i moc dla wszystkich, którzy włączają się w ratowanie ludzkiego życia. Wysłuchaj nas, Panie!
• Proszę za zmarłych z mojej rodziny, szczególnie za śp…., aby dobry Bóg okazał im swoje Miłosierdzie i przyjął ich do wiecznej szczęśliwości w niebie. Wysłuchaj nas, Panie!
• Proszę za moich sąsiadów, znajomych i bliskich, aby Pan Bóg im błogosławił i wspierał w czynieniu dobra na co dzień. Wysłuchaj nas, Panie!
• Proszę w moich osobistych sprawach… Wysłuchaj nas, Panie!

Pomódl się teraz, jak nauczył nas Jezus Chrystus: Ojcze nasz…

7. Proś o błogosławieństwo dla siebie i swojej rodziny i domu:
Proszę Cię Panie, nawiedź ten dom i oddal od niego wszelkie zasadzki nieprzyjaciół. Niech przebywają w nim święci Twoi Aniołowie i strzegą nas w pokoju i niech nam zawsze towarzyszy Twoje błogosławieństwo. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.
Wykonując na sobie znak krzyża, powiedz: Niech mnie błogosławi i strzeże Wszechmogący i Miłosierny Bóg: Ojciec i Syn, i Duch Święty.

8. Pokrop wodą święconą wszystkie pomieszczenia swojego domu.

c) Rozmowa w czasie posiłku (dla osób samotnych osobista refleksja)


1. Rozmowa w rodzinie winna najpierw dotyczyć życia religijnego, szczególnych wydarzeń rodzinnych w minionym roku, sytuacji duchowej. Może owocem tej wyjątkowej kolędy będzie np. zaplanowanie odkładanego wcześniej chrztu dziecka, przystąpienie do sakramentu bierzmowania, przystąpienie do sakramentu pokuty po długim okresie przerwy, zawarcie zawiązku małżeńskiego. Warto porozmawiać, czy może jest możliwość stwierdzenia nieważności ślubu kościelnego dla tych osób, którym rozpadło się małżeństwo.

2. Tego wieczoru należy wspomnieć zmarłych, szczególnie w ostatnim roku, członków rodziny.

3. Warto zastanowić się, czy są osoby w rodzinie, sąsiedzi albo nasi znajomi, z którymi jesteśmy pogniewani, może są jakieś bolesne, niezałatwione sprawy. Może warto podjąć próbę wyjaśnienia i porozumienia się, a jeśli trzeba, także okazania przebaczenia.

4. Warto porozmawiać o sąsiadach, rodzinach, osobach w tej samej klatce, bloku czy w sąsiedztwie, które potrzebują pomocy. Może uda się pomóc im osobiście lub poprzez kontakt z odpowiednim urzędem, instytucją lub organizacją.

5. Należy też poruszyć sprawy dotyczące całej wspólnoty parafialnej. Pomocą może być sprawozdanie z życia parafii za 2020 roku i zamierzenia parafii na 2021 roku, zamieszczone na stronie internetowej, w gablocie ogłoszeń, w gazecie parafialnej itp. Z okazji kolędy wierni zazwyczaj składają ofiary na potrzeby parafii i duszpasterzy. Jeśli ktoś może i zechce to uczynić, można przekazać je w kopercie na tacę, np. w czasie Mszy św. kolędowej dla poszczególnych ulic lub w innym terminie albo zrobić przelew na konto.

6. Rozmowie może towarzyszyć skromny posiłek: kawa lub herbata, ciastko, owoce.

7. Jeśli od ostatniej kolędy nastąpiła jakaś zmiana w składzie osobowym rodziny np.: narodziny, wyjazd lub przeprowadzka w inne miejsce, śmierć, można taką informację przekazać do parafii do kancelarii na kartce albo wysłać mailem na adres parafii.

8. Po domowej liturgii wieczoru kolędowego lub w dniu 6 stycznia, w uroczystość Objawienia Pańskiego (zwaną popularnie świętem Trzech Króli), należy oznaczyć kredą od zewnątrz drzwi swojego mieszkania lub domu napisem: C+M+B 2021, co może być tłumaczone jako pierwsze litery od łacińskich słów: „Christus Mansionem Benedicat”, czyli „Niech Chrystus błogosławi to mieszkanie (dom)”. Można również, zgodnie z sugestią rytuału „Obrzędy Błogosławieństw. T. 2” (s. 244), napisać na drzwiach: J+M+J 2021 (Jezus, Maryja, Józef) lub w formie tradycyjnej: K+M+B 2021 (nawiązanie do imion trzech króli, którzy pokłonili się nowo narodzonemu Mesjaszowi). Poświęconą kredę będzie można wziąć z kościoła po każdej Mszy św. kolędowej.

Dodano:  09.01.2021 r.  
linia
foto

Serdecznie zapraszamy do oddania krwi w ambulansie Regionalnego Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa /RCKiK/, który będzie oczekiwał przy Bazylice w Czerwińsku nad Wisłą - Salezjanie. Początek 10 stycznia 2021 roku od godz. 9.00 do 13.00.

W związku z obecną sytuacją Regionalne Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa W Warszawie z pomocą swoich najlepszych specjalistów dołoży wszelkich starań, by jeszcze bardziej zadbać o bezpieczeństwo krwiodawców.

Najważniejsze informacje dotyczące procedur bezpieczeństwa:

W specjalnym namiocie odbędzie się wstępna rekrutacja kandydatów. Personel medyczny przeprowadzi wywiad epidemiologiczny, sprawdzi temperaturę termometrem bezdotykowym, odbędzie się też dezynfekcja rąk, a kandydat otrzyma maseczkę ochronną.

Dopiero po przejściu tego etapu kandydat będzie mógł udać się do ambulansu RCKiK.

O czym jeszcze warto pamiętać? Nie okłamujcie personelu medycznego na temat swojego zdrowia. To bardzo ważne! Dzięki temu ochronicie i siebie, i innych.

Pamiętajcie o zabraniu ze sobą dowodów tożsamości!!

Możesz oddać krew:

jeżeli jesteś w wieku od 18 do 65 roku życia i ważysz co najmniej 50 kilogramów,

jeżeli w ciągu ostatnich 6 miesięcy nie wykonano u ciebie akupunktury, tatuażu, przekłucia uszu lub innych części ciała,

jeżeli w ciągu ostatnich 6 miesięcy nie miałeś wykonanych diagnostycznych badań i zabiegów endoskopowych (gastroskopii, panendoskopii, arthroskopii, laparoskopii)

jeżeli w ciągu ostatnich 6 miesięcy nie byłeś leczony krwią i jej składnikami

nie mogą oddawać krwi osoby odbywające karę pozbawienia wolności i w okresie 6 miesięcy po opuszczeniu zakładu karnego,

osoby, które przebywały w Afryce Środkowej i Zachodniej oraz Tajlandii mogą oddać krew po 6 miesiącach od powrotu, jeżeli nie zauważyły u siebie żadnych objawów chorobowych,

nie wolno oddawać krwi podczas ciąży i w okresie karmienia piersią oraz:

6 miesięcy po porodzie,

3 miesiące po zaprzestaniu karmienia piersią,

6 tygodni po poronieniu,

możesz oddać krew po 6 miesiącach po zabiegach chirurgicznych,

można oddać krew 4 tygodnie od czasu wyzdrowienia po przebyciu choroby zakaźnej,

po przebyciu grypy, zakażenia grypopochodnego lub infekcji z gorączką powyżej 38 °C krew można oddać co najmniej 2 tygodnie od czasu ustąpienia objawów i wyzdrowienia,

krew można oddać 2 tygodnie po zakończeniu leczenia antybiotykami,

nie należy oddawać krwi w okresie miesiączkowania i 3 dni po zakończeniu miesiączki,

należy wstrzymać się z oddawaniem krwi 7 dni po usunięciu zęba, 24 godziny po leczeniu zachowawczym u stomatologa

krew można oddać po 48 godzinach po szczepieniu przeciwko grypie i żółtaczce oraz po podaniu anatoksyny przeciwtężcowej.

Przyjmowanie leków antykoncepcyjnych, leków hormonalnych stosowanych w okresie menopauzy oraz leków hipotensyjnych nie stanowi przeciwwskazania do oddawania krwi.

Dodano:  09.01.2021 r.  
linia
foto

Wizyta duszpasterska 2021 w Parafii pw. Zwiastowania NMP w Czerwińsku nad Wisłą

Po zasięgnięciu zdania Rady Parafialnej proponujemy następujące rozwiązanie tegorocznej wizyty duszpasterskiej.

Od 7 do 16 stycznia zapraszamy do Sanktuarium poszczególne miejscowości na specjalną kolędową Mszę św. sprawowaną o godz. 17.00.

Podczas tych Eucharystii będzie również można wyrazić chęć zaproszenia kapłana do swego domu, wypełniając stosowną deklarację dostarczając ją do 17 stycznia. Można również taką deklarację przekazać osobom starszym.

Od 18 stycznia rozpoczniemy wizyty domowe u tych Parafian, którzy poprzez złożoną deklarację wyrażą chęć przyjęcia księdza w swoim domu.

ŚRODA 6 stycznia 2021 r. - CZERWIŃSK

Msza św. o godz. 11.30
ul. Kościuszki, Plac Batorego, ul. Świętokrzyska, ul. Królowej Jadwigi, ul. Miejska, ul. Cmentarna, ul. Polna, ul. Klasztorna, ul. Dunina
Msza św. o godz. 18.00
ul. Grunwaldzka, ul. Warszawska i ul. Władysława Jagiełły

CZWARTEK - 7 stycznia 2021 r. od godz. 17.00
WILKOWUJE i WILKÓWIEC

PIĄTEK - 8 stycznia 2021 r. od godz. 17.00
ZARĘBIN i ZDZIARKA

SOBOTA - 9 stycznia 2021 r. od godz. 17.00
PRAGA i BOLINO

PONIEDZIAŁEK - 11 stycznia 2021 r. od godz. 17.00
SIELEC i KOMSIN

WTOREK - 12 stycznia 2021 r. od godz. 17.00
STARY i NOWY BOGUSZYN

ŚRODA - 13 stycznia 2021 r. od godz. 17.00
GARWOLEWO i PARLIN

CZWARTEK - 14 stycznia 2021 r. od godz. 17.00
STOBIECIN i JANIKOWO

PIĄTEK - 15 stycznia 2021 r. od godz. 17.00
GAWARZEC GÓRNY i DOLNY

SOBOTA - 16 stycznia 2021 r. od godz. 17.00
WOLA i CHMIELEWO



NABOŻEŃSTWO KOLĘDOWE W DOMU W 2021 ROKU

Przekazujemy do duszpasterskiego wykorzystania w parafiach diecezji płockiej schemat domowej liturgii „Wieczoru kolędowego”, przygotowany przez duszpasterzy parafii św. Bartłomieja w Płocku.
Płock, dnia 8 grudnia 2020 roku

† Mirosław Milewski
Wikariusz Generalny


DOMOWA LITURGIA „WIECZORU KOLĘDOWEGO” W 2021 ROKU
JAK PRZEŻYĆ DUSZPASTERSKI WIECZÓR KOLĘDOWY W IZOLACJI?

Jak przeżyć kolędę bez księdza? Do niedawna takie pytanie wydawałoby się jakimś żartem, bo przecież wizyta duszpasterska, na którą księża wybierają się zwykle po Bożym Narodzeniu, to nasza polska tradycja, tym bardziej że w Polsce wciąż mamy wielu kapłanów i możemy liczyć na wspólne spotkanie w naszym domu. Pandemia zmieniła wiele w naszym życiu. Ta zmiana dotyczy niemal całego życia społecznego, w tym także wielu działań we wspólnocie Kościoła: inaczej w tym roku przeżywaliśmy rekolekcje wielkopostne, inaczej rekolekcje adwentowe, inaczej przeżywaliśmy Wielkanoc i Boże Narodzenie. Inaczej też, zupełnie wyjątkowo, będziemy przeżywać tegoroczną wizytę duszpasterską.
Poniżej znajduje się propozycja przeżycia „Wieczoru kolędowego” w rodzinie lub dla osób żyjących samotnie. Dzień kolędy składa się z dwóch części: Mszy św. w kościele i celebracji w rodzinie.

Część I: Msza św. w kościele

W tym roku zapraszamy mieszkańców poszczególnych wsi / ulic / dzielnic na Mszę św. w Waszych intencjach do naszego kościoła / kaplicy w wyznaczonych terminach. Na zakończenie Mszy św. odmówimy modlitwę nad zebranymi i pozostałymi w domach mieszkańcami, zwłaszcza chorymi i udzielimy błogosławieństwa. Msze św. będziemy transmitować na Facebooku / YouTube. Przez transmisję mogą w nich uczestniczyć te osoby, które nie będą mogły być w kościele. Jeśli ktoś nie ma w domu wody świeconej, to proponujemy, aby przynieść wodę w małej buteleczce do kościoła i w czasie Mszy św. ją poświęcimy. Po przyjściu po Mszy św. do domu organizujemy spotkanie w rodzinie.

Część II: Celebracja w rodzinie

Kolędowy wieczór zaplanujcie tak, aby mogli uczestniczyć w nim wszyscy domownicy. Ustalcie wcześniej ze wszystkim członkami swojej rodziny dokładną godzinę wspólnej kolędy np. 19.00 lub 20.00. Wcześniej zapoznajcie się z terminem Mszy św. dla rodzin z Waszej wioski / ulicy. Dobrze, aby rodzinna uroczystość rozpoczęła się Mszą św. w kościele, zaś kontynuacja kolędy może odbyć się w domu bezpośrednio po Mszy św.
Na spotkanie przeznaczcie taką ilość czasu, aby bez pośpiechu przeżyć domową liturgię. Na czas modlitewnego spotkania w domu wyłączcie telefon, komputer, telewizor i radio. Dobrze jest posprzątać mieszkanie, a także ubrać się tak, by pokazać swoim strojem, że chcecie przeżyć ważne spotkanie religijne. Przygotujcie stół tak, żeby w domu było świątecznie: przykryty białym obrusem, z pasyjką, kropidłem, naczyniem z wodą święconą, Pismem św., śpiewnikami z kolędami, świecami, lampkami na choince. Na stole nie powinny znajdować się inne, niepotrzebne przedmioty.
Należy wyznaczyć osobę, która poprowadzi wasz wieczór kolędowy, najlepiej gdyby to byli rodzice lub najstarszy z domowników. Każdy członek rodziny może też przygotować i w odpowiednim momencie dodać własne intencje modlitwy. Wieczór kolędowy może mieć następujący porządek.

a) Wersja dla rodziny
1. Śpiew kolędy np. „Wśród nocnej ciszy” lub „Gdy się Chrystus rodzi”.
2. Prowadzący żegna się: W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Amen, potem mówi:
Kochani, nadszedł szczególny czas, kiedy to gromadzimy się przy kolędowym stole, aby prosić Boga o błogosławieństwo dla nas i zawierzyć Mu naszą rodzinę, nas samych. W łączności duchowej z kapłanami naszej parafii, prośmy Pana o szczególne łaski tak bardzo potrzebne dla każdego z nas. Niech nasza modlitwa dotrze do Boga, niech będzie to chwila naszej adoracji Bożej Dzieciny, a tym samym oddaniem chwały Bogu w Trójcy Świętej Jedynemu.

3. Ktoś z rodziny zapala świece ze słowami: „Światło Chrystusa”, wszyscy odpowiadają „Bogu niech będą dzięki” lub na czas zapalania świecy kolęda: „Wśród nocnej ciszy”.

4. Wybrana osoba czyta na głos fragment Pisma św. (I, II lub III)

I.
Prowadzący: Wysłuchajmy fragmentu z Ewangelii według św. Mateusza (Mt 2, 1-2. 10-12)
Gdy zaś Jezus narodził się w Betlejem w Judei za panowania króla Heroda, oto Mędrcy ze Wschodu przybyli do Jerozolimy i pytali: «Gdzie jest nowo narodzony król żydowski? Ujrzeliśmy bowiem jego gwiazdę na Wschodzie i przybyliśmy oddać mu pokłon». (…) Gdy ujrzeli gwiazdę, bardzo się uradowali. Weszli do domu i zobaczyli Dziecię z Matką Jego, Maryją; upadli na twarz i oddali Mu pokłon. I otworzywszy swe skarby, ofiarowali Mu dary: złoto, kadzidło i mirrę. A otrzymawszy we śnie nakaz, żeby nie wracali do Heroda, inną drogą udali się do swojej ojczyzny.

lub:
II.
Prowadzący: Wysłuchajmy fragmentu z Ewangelii według św. Jana (J 12, 1-11)
Na sześć dni przed Paschą Jezus przybył do Betanii, gdzie mieszkał Łazarz, którego Jezus wskrzesił z martwych. Urządzono tam dla Niego ucztę. Marta posługiwała, a Łazarz był jednym z zasiadających z Nim przy stole. Maria zaś wzięła funt szlachetnego i drogocennego olejku nardowego i namaściła Jezusowi nogi, a włosami swymi je otarła. A dom napełnił się wonią olejku. Na to rzekł Judasz Iskariota, jeden z uczniów Jego, ten, który miał Go wydać: «Czemu to nie sprzedano tego olejku za trzysta denarów i nie rozdano ich ubogim?» Powiedział zaś to nie dlatego, jakoby dbał o biednych, ale ponieważ był złodziejem, i mając trzos wykradał to, co składano. Na to Jezus powiedział: «Zostaw ją! Przechowała to, aby Mnie namaścić na dzień mojego pogrzebu. Bo ubogich zawsze macie u siebie, ale Mnie nie zawsze macie». Wielki tłum Żydów dowiedział się, że tam jest; a przybyli nie tylko ze względu na Jezusa, ale także by ujrzeć Łazarza, którego wskrzesił z martwych. Arcykapłani zatem postanowili stracić również Łazarza, gdyż wielu z jego powodu odłączyło się od Żydów i uwierzyło w Jezusa.

lub:
Prowadzący: Wysłuchajmy fragmentu Księgi Rodzaju (Rdz 18, 1-8)
Pan ukazał się Abrahamowi pod dębami Mamre, gdy ten siedział u wejścia do namiotu w najgorętszej porze dnia. Abraham spojrzawszy dostrzegł trzech ludzi naprzeciw siebie. Ujrzawszy ich podążył od wejścia do namiotu na ich spotkanie. A oddawszy im pokłon do ziemi, rzekł: «O Panie, jeśli darzysz mnie życzliwością, racz nie omijać Twego sługi! Przyniosę trochę wody, wy zaś raczcie obmyć sobie nogi, a potem odpocznijcie pod drzewami. Ja zaś pójdę wziąć nieco chleba, abyście się pokrzepili, zanim pójdziecie dalej, skoro przechodzicie koło sługi waszego». A oni mu rzekli: «Uczyń tak, jak powiedziałeś». Abraham poszedł więc spiesznie do namiotu Sary i rzekł: «Prędko zaczyń ciasto z trzech miar najczystszej mąki i zrób podpłomyki». Potem Abraham podążył do trzody i wybrawszy tłuste i piękne cielę, dał je słudze, aby ten szybko je przyrządził. Po czym, wziąwszy twaróg, mleko i przyrządzone cielę, postawił przed nimi, a gdy oni jedli, stał przed nimi pod drzewem.

5. Prowadzący czyta rozważanie:
Moi drodzy, prośmy dobrego Boga o błogosławieństwo. Dziś to On nawiedza nas i nasze życie. Przychodzi przez swego Ducha, by udzielić swojego błogosławieństwa. Zastanówmy się przez chwilę, jaki jest ten nasz dom? Co jest w naszym życiu najważniejsze? Jakie miejsce zajmuje Bóg w naszym życiu? Jaka jest nasza duchowość? Za co możemy podziękować Bogu w minionym roku? Co udało się osiągnąć, a co Bogu może się w nas nie podobać?
(chwila ciszy)

6. Po chwili prowadzący: Prośmy Boga o błogosławieństwo dla naszej rodziny:
• Módlmy się za Kościół święty, Papieża Franciszka, biskupów oraz kapłanów z naszej parafii, aby niestrudzenie głosili orędzie o zbawieniu. Ciebie prosimy!
• Módlmy się za naszą rodzinę, aby w Panu Bogu pokładała nadzieję i doświadczała Jego obecności i pomocy przez wszystkie dni nowego roku. Ciebie prosimy!
• Módlmy się o zdrowie dla nas, dla naszej bliższej i dalszej rodziny, aby Bóg zachował nas od wszelkich nieszczęść i chorób. Ciebie prosimy!
• Módlmy się o ustanie pandemii oraz o siłę i moc dla wszystkich, którzy włączają się w ratowanie ludzkiego życia. Ciebie prosimy!
• Módlmy się za zmarłych z naszej rodziny, szczególnie za śp..., aby dobry Bóg okazał im swoje Miłosierdzie i przyjął ich do wiecznej szczęśliwości w niebie. Ciebie prosimy!
• Módlmy się za naszych sąsiadów, znajomych i bliskich, aby Pan Bóg im błogosławił i wspierał w czynieniu dobra na co dzień. Ciebie prosimy!
• Módlmy się w naszych osobistych intencjach… Ciebie prosimy!

Prowadzący: Zjednoczeni w miłości, skierujmy do Boga Ojca modlitwę, której nas nauczył Jego Syn:
Wszyscy: Ojcze nasz…

7. Prowadzący:
Pobłogosław Panie, Boże Wszechmogący, nasz dom, aby trwały w nim: zdrowie i czystość, dobroć i łagodność oraz wierność w wypełnianiu Twoich przykazań; aby zawsze składano Ci dziękczynienie. Prosimy Cię Panie, nawiedź nasz dom i oddal od nas wszelkie wrogie zasadzki; niech w nim przebywają Twoi święci aniołowie i strzegą nas w pokoju, a Twoje błogosławieństwo niech nam zawsze towarzyszy. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.

8. Prowadzący mówi: Niech nas błogosławi i strzeże Wszechmogący i Miłosierny Bóg: Ojciec i Syn, i Duch Święty.

9. Następnie kropi mieszkańców i wszystkie pomieszczenia swojego domu wodą święconą.

10. Śpiew kolęd.

11. Po odbytej domowej liturgii wizyty kolędowej, zachęcamy do wspólnej wieczerzy (kolacji), aby przedłużyć uroczystą chwilę. Rodzice dokonują wpisu w zeszycie od religii dzieci (jeśli są w rodzinie): „Wspólna Kolęda w rodzinie 2021”. Można narysować w zeszycie scenę Bożego Narodzenia lub wkleić obrazek. Dobrze, aby każde dziecko otrzymało słodki upominek lub inną stosowną pamiątkę spotkania.

b) Wersja dla osoby samotnej
1. Rozpocznij od zaśpiewania kolędy np. „Wśród nocnej ciszy” albo włącz kolędę z urządzeń elektronicznych.
2. Zrób znak krzyża: W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Amen
3. Zapal świecę.

4. Przeczytaj fragment Pisma św. z Ewangelii św. Mateusza (Mt 2, 1-2. 10-12)
Gdy zaś Jezus narodził się w Betlejem w Judei za panowania króla Heroda, oto Mędrcy ze Wschodu przybyli do Jerozolimy i pytali: «Gdzie jest nowo narodzony król żydowski? Ujrzeliśmy bowiem jego gwiazdę na Wschodzie i przybyliśmy oddać mu pokłon». (…) Gdy ujrzeli gwiazdę, bardzo się uradowali. Weszli do domu i zobaczyli Dziecię z Matką Jego, Maryją; upadli na twarz i oddali Mu pokłon. I otworzywszy swe skarby, ofiarowali Mu dary: złoto, kadzidło i mirrę. A otrzymawszy we śnie nakaz, żeby nie wracali do Heroda, inną drogą udali się do swojej ojczyzny.

Możesz też wybrać inny tekst z Pisma św.:
a. Ewangelia o wizycie Jezusa w domu Marty, Marii i Łazarza (J 12, 1-11)
b. Fragment Księgi Rodzaju: Bóg u Abrahama pod dębami Mamre (Rdz 18, 1-8)

5. Przeczytaj rozważanie:
Bóg przychodzi do mnie jak do swojego przyjaciela. Dziś nawiedza mnie i moje życie. Przychodzi przez swego Ducha, by udzielić mi swojego błogosławieństwa.
Zastanów się przez chwilę, jaki jest Twój dom? Co jest w Twoim życiu najważniejsze? Jakie miejsce zajmuje Bóg w Twoim życiu? Jaka jest Twoja duchowość? Za co możesz podziękować Bogu w minionym roku? Co udało się osiągnąć, a co Bogu może się nie podobać w Tobie? Poproś Jezusa o przemianę swojego serca.
(chwila ciszy)

6. Następnie pomódl się tymi wezwaniami:
• Proszę za Kościół święty, Papieża Franciszka, biskupów oraz kapłanów z naszej parafii, aby niestrudzenie głosili orędzie o zbawieniu. Wysłuchaj nas, Panie!
• Proszę za moją rodzinę, aby w Panu Bogu pokładała nadzieję i doświadczała Jego obecności i pomocy przez wszystkie dni nowego roku. Wysłuchaj nas, Panie!
• Proszę o zdrowie dla mnie, dla bliższej i dalszej rodziny, aby Bóg zachował nas od wszelkich nieszczęść i chorób. Wysłuchaj nas, Panie!
• Proszę o ustanie epidemii oraz o siłę i moc dla wszystkich, którzy włączają się w ratowanie ludzkiego życia. Wysłuchaj nas, Panie!
• Proszę za zmarłych z mojej rodziny, szczególnie za śp…., aby dobry Bóg okazał im swoje Miłosierdzie i przyjął ich do wiecznej szczęśliwości w niebie. Wysłuchaj nas, Panie!
• Proszę za moich sąsiadów, znajomych i bliskich, aby Pan Bóg im błogosławił i wspierał w czynieniu dobra na co dzień. Wysłuchaj nas, Panie!
• Proszę w moich osobistych sprawach… Wysłuchaj nas, Panie!

Pomódl się teraz, jak nauczył nas Jezus Chrystus: Ojcze nasz…

7. Proś o błogosławieństwo dla siebie i swojej rodziny i domu:
Proszę Cię Panie, nawiedź ten dom i oddal od niego wszelkie zasadzki nieprzyjaciół. Niech przebywają w nim święci Twoi Aniołowie i strzegą nas w pokoju i niech nam zawsze towarzyszy Twoje błogosławieństwo. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.
Wykonując na sobie znak krzyża, powiedz: Niech mnie błogosławi i strzeże Wszechmogący i Miłosierny Bóg: Ojciec i Syn, i Duch Święty.

8. Pokrop wodą święconą wszystkie pomieszczenia swojego domu.

c) Rozmowa w czasie posiłku (dla osób samotnych osobista refleksja)
1. Rozmowa w rodzinie winna najpierw dotyczyć życia religijnego, szczególnych wydarzeń rodzinnych w minionym roku, sytuacji duchowej. Może owocem tej wyjątkowej kolędy będzie np. zaplanowanie odkładanego wcześniej chrztu dziecka, przystąpienie do sakramentu bierzmowania, przystąpienie do sakramentu pokuty po długim okresie przerwy, zawarcie zawiązku małżeńskiego. Warto porozmawiać, czy może jest możliwość stwierdzenia nieważności ślubu kościelnego dla tych osób, którym rozpadło się małżeństwo.
2. Tego wieczoru należy wspomnieć zmarłych, szczególnie w ostatnim roku, członków rodziny.
3. Warto zastanowić się, czy są osoby w rodzinie, sąsiedzi albo nasi znajomi, z którymi jesteśmy pogniewani, może są jakieś bolesne, niezałatwione sprawy. Może warto podjąć próbę wyjaśnienia i porozumienia się, a jeśli trzeba, także okazania przebaczenia.
4. Warto porozmawiać o sąsiadach, rodzinach, osobach w tej samej klatce, bloku czy w sąsiedztwie, które potrzebują pomocy. Może uda się pomóc im osobiście lub poprzez kontakt z odpowiednim urzędem, instytucją lub organizacją.
5. Należy też poruszyć sprawy dotyczące całej wspólnoty parafialnej. Pomocą może być sprawozdanie z życia parafii za 2020 roku i zamierzenia parafii na 2021 roku, zamieszczone na stronie internetowej, w gablocie ogłoszeń, w gazecie parafialnej itp. Z okazji kolędy wierni zazwyczaj składają ofiary na potrzeby parafii i duszpasterzy. Jeśli ktoś może i zechce to uczynić, można przekazać je w kopercie na tacę, np. w czasie Mszy św. kolędowej dla poszczególnych ulic lub w innym terminie albo zrobić przelew na konto.
6. Rozmowie może towarzyszyć skromny posiłek: kawa lub herbata, ciastko, owoce.
7. Jeśli od ostatniej kolędy nastąpiła jakaś zmiana w składzie osobowym rodziny np.: narodziny, wyjazd lub przeprowadzka w inne miejsce, śmierć, można taką informację przekazać do parafii do kancelarii na kartce albo wysłać mailem na adres parafii.
8. Po domowej liturgii wieczoru kolędowego lub w dniu 6 stycznia, w uroczystość Objawienia Pańskiego (zwaną popularnie świętem Trzech Króli), należy oznaczyć kredą od zewnątrz drzwi swojego mieszkania lub domu napisem: C+M+B 2021, co może być tłumaczone jako pierwsze litery od łacińskich słów: „Christus Mansionem Benedicat”, czyli „Niech Chrystus błogosławi to mieszkanie (dom)”. Można również, zgodnie z sugestią rytuału „Obrzędy Błogosławieństw. T. 2” (s. 244), napisać na drzwiach: J+M+J 2021 (Jezus, Maryja, Józef) lub w formie tradycyjnej: K+M+B 2021 (nawiązanie do imion trzech króli, którzy pokłonili się nowo narodzonemu Mesjaszowi). Poświęconą kredę będzie można wziąć z kościoła po każdej Mszy św. kolędowej.

Dodano:  03.01.2021 r.  
linia
foto

Dnia 31 grudnia 2020 r. odszedł do Miłosiernego Boga Ojca ŚP. Ksiądz Tadeusz Bazylczuk – Salezjanin w 86 roku życia, 70 ślubów zakonnych
i 60 roku kapłaństwa.

UROCZYSTOŚCI POGRZEBOWE ODBĘDĄ SIĘ WE WTOREK, 5 STYCZNIA 2021 R.
O GODZ. 11. 00 W PARAFII P. W. MB WSPOMOŻENIA WIERNYCH
W ŁODZI, PRZY UL. WODNEJ 34.

Będzie można uczestniczyć w uroczystościach pogrzebowych również online.

Link do transmisji na żywo:

https://www.youtube.com/watch?v=504TKS1pkmE&feature=youtu.be




Curriculum vitae:

ur. 26.09.1934 – Czekanów
1949-1950 – Nowicjat: Czerwińsk nad Wisłą
27.09.1950 – Pierwsze śluby zakonne: Czerwińsk nad Wisłą
1950-1952 – Studia filozoficzne: Woźniaków
1952-1954 – Asystencja: Różanystok
1954-1956 – Asystencja: Aleksandrów Kujawski
1956-1960 – Studia teologiczne: Ląd nad Wartą
29.06.1960 – Święcenia kapłańskie: Ląd nad Wartą
1960-1964 – Studia z filozofii na Katolickim
Uniwersytecie Lubelskim
1964-1965 – Woźniaków: wykładowca w seminarium
1965-1966 – Czerwińsk nad Wisłą: wykładowca w seminarium
1966-1967 – Studia z filozofii na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim
1967-1972 – Czerwińsk nad Wisłą: wykładowca w seminarium
1972-1974 – Woźniaków: wykładowca w seminarium
1974-1980 – Ląd nad Wartą: wykładowca w seminarium
1980-1987 – Woźniaków: wykładowca w seminarium; kierownik studiów w Roku Akademickim: 1980-1981; od 1981 r. proboszcz Woźniaków
1987-1992 – Czerwińsk nad Wisłą: wykładowca w seminarium, kierownik aspirantatu, socjusz nowicjatu, w latach 1990-1992 proboszcz w Czerwińsku nad Wisłą
1992–2008 – Łódź-Postnowicjat: wykładowca w seminarium, spowiednik
2008–2009 – Łódź-Teologia: spowiednik
2009–2020 – Łódź-św. Barbara: spowiednik

POLECAJMY ŚP. KS. TADEUSZA BOŻEMU MIŁOSIERDZIU!

Dodano:  31.12.2020 r.  
linia
foto

Rozkład Mszy Świętej w czwartek - 31 grudnia 2020 r:

godz.: 7.00; 17.00

Nabożeństwo dziękczynno – błagalne na zakończenie roku kalendarzowego
godz. 16.30


Rozkład Mszy Świętej w piątek - Nowy Rok 2021:

godz.: 7.00; 8.30; 10.00; 11.30; 17.00

Różaniec – godz.16.30


Kochani Przyjaciele Sanktuarium Matki Bożej Czerwińskiej !

Niech Cię Pan błogosławi i strzeże. Niech Pan rozpromieni oblicze swe nad Tobą, niech Cię obdarzy swą łaską. Niech zwróci ku Tobie oblicze swoje i niech Cię obdarzy pokojem… Lb 6,22nn.

Niech Matka Boża Czerwińska - Matka Pocieszenia, w tym trwającym Roku Jubileuszowym otacza Was Wszystkich swoim Matczynym Wstawiennictwem.
Z modlitewną pamięcią przed Cudownym Wizerunkiem Matki Bożej Pocieszenia
Salezjanie Księdza Bosko z Czerwińskiego Wzgórza



W Nowy Rok uczestnictwo we Mszy jest obowiązkowe!
Obchodzona 1 stycznia Uroczystość Świętej Bożej Rodzicielki jest świętem nakazanym, w związku z tym wierni są zobowiązani uczestniczyć we Mszy Świętej i powstrzymać się od wykonywania zajęć, które utrudniają oddawanie czci Bogu.


Modlitwa na Nowy Rok

Wszechmogący Boże,
prosimy o błogosławieństwo Twoje
na ten nowy rok.
Nie wiemy, co on nam przyniesie,
co nam w nim dasz.
Jakie przeżyjemy w nim radości,
jakie cierpienia?

To wiesz tylko Ty,
Ojcze miłosierny.
Ty znasz początek,
trwanie i kres naszego życia.
Ty prowadzisz nas wszystkich
przez czas do wieczności.

Daj mi, Ojcze, trwać przy Tobie,
iść wiernie drogą Twoich przykazań,
abym poddany Tobie, w mocy Twojej
spokojnie, pokornie i ufnie czynił to,
co się Tobie podoba, co do mnie należy,
i znosił to, co Ty ześlesz na mnie.

Nie wiem, co mnie w tym roku czeka,
ale to wiem na pewno, że tym,
którzy Ciebie miłują,
wszystko obraca się ku dobremu
i to mi wystarcza.

Ojcze, Ty kochasz Twoje dzieci.
Niech rozpocznę ten rok w miłości
Twojej i pozostanę Ci wierny.
Nie dozwól, aby cokolwiek odłączyło
mnie od miłości Twojej.

Kieruj mną według świętej woli Twojej
W Tobie i w Twojej woli znajdę pokój,
bo wola Twoja jest naszym pokojem,
pokojem wiecznym u Ciebie.
Amen


ORĘDZIE OJCA ŚWIĘTEGO FRANCISZKA NA 54 ŚWIATOWY DZIEŃ POKOJU
1 STYCZNIA 201 ROKU
 

KULTURA TROSKLIWOŚCI JAKO DROGA DO POKOJU



1. Na progu Nowego Roku pragnę przekazać moje pełne szacunku pozdrowienia szefom państw i rządów, zwierzchnikom organizacji międzynarodowych, przywódcom duchowym i wiernym różnych religii oraz mężczyznom i kobietom dobrej woli. Wszystkim składam najlepsze życzenia, aby w tym roku ludzkość postępowała na drodze braterstwa, sprawiedliwości i pokoju między osobami, wspólnotami, narodami i państwami.

Rok 2020 upłynął pod znakiem wielkiego kryzysu sanitarnego Covid-19, który stał się zjawiskiem wielopłaszczyznowym i globalnym, pogłębiając silnie ze sobą powiązane kryzysy, takie jak kryzys klimatyczny, żywnościowy, gospodarczy i migracyjny, oraz sprawiając ogromne cierpienia i trudności. Myślę przede wszystkim o tych, którzy stracili członka rodziny lub bliską osobę, ale także o tych, którzy znaleźli się bez pracy. Szczególnie należy wspomnieć lekarzy, pielęgniarzy, farmaceutów, naukowców, wolontariuszy, kapelanów oraz pracowników szpitali i ośrodków zdrowia, którzy robili, co w ich mocy, i nadal to czynią z wielkim wysiłkiem i poświęceniem, do tego stopnia, że niektórzy z nich zmarli, starając się być u boku chorych, ulżyć ich cierpieniu lub uratować im życie. Oddając cześć tym osobom, ponawiam apel do decydentów politycznych i sektora prywatnego o podjęcie odpowiednich środków w celu zapewnienia dostępu do szczepionek przeciw Covid-19 i podstawowych technologii potrzebnych do pomocy chorym i tym wszystkim, którzy są najubożsi i najbardziej wrażliwi1.

Z przykrością należy zauważyć, że obok licznych świadectw miłości i solidarności, nabierają niestety nowego rozmachu różne formy nacjonalizmu, rasizmu, ksenofobii, a nawet wojny i konflikty, siejące śmierć i zniszczenie.

Te i inne wydarzenia, które w minionym roku naznaczyły drogę ludzkości, uczą nas, jak ważna jest troska o siebie nawzajem i o stworzenie, aby budować społeczeństwo oparte na relacjach braterstwa. Dlatego właśnie wybrałem jako temat tego orędzia: Kultura troskliwości jako droga do pokoju. Kultura troski o przezwyciężenie często dziś dominującej kultury obojętności, odrzucenia i konfrontacji.

2. Bóg Stwórca, źródło ludzkiego powołania do troskliwości

W wielu tradycjach religijnych istnieją opowiadania, które odnoszą się do pochodzenia człowieka, do jego relacji ze Stwórcą, z naturą i z innymi ludźmi. W Biblii, Księga Rodzaju od samego początku ukazuje znaczenie troskliwości lub ochrony w Bożym planie dla rodzaju ludzkiego, podkreślając związek między człowiekiem (’adam) a ziemią (’adamah) oraz między braćmi i siostrami. W biblijnej relacji o stworzeniu Bóg powierza Adamowi ogród „zasadzony w raju” (por. Rdz 2, 8) z zadaniem „uprawiania i strzeżenia” go (por. Rdz 2, 15). Oznacza to z jednej strony uczynienie ziemi urodzajną, a z drugiej strony ochronę i utrzymanie jej zdolności do podtrzymywania życia2. Czasowniki „uprawiać” i „strzec” opisują relację Adama z jego domem-ogrodem, a także wskazują na zaufanie, jakie pokłada w nim Bóg, czyniąc go panem i opiekunem całego stworzenia.

Narodziny Kaina i Abla dają początek historii braci i sióstr, których relacje będą interpretowane – w negatywny sposób – przez Kaina w kategoriach opieki lub ochrony. Po zabiciu swojego brata Abla, Kain odpowiada w następujący sposób na Boże pytanie: «Czyż jestem stróżem brata mego?» (Rdz 4, 9)3. Tak, oczywiście! Kain jest „stróżem” swojego brata. „W tych starożytnych opowiadaniach, pełnych głębokiej symboliki, zawarte już było przekonanie, odczuwane i dziś, że wszystko jest ze sobą powiązane i że autentyczna troskliwość o nasze życie i naszą relację z naturą jest nierozerwalnie związana z wymiarem sprawiedliwości i braterstwa oraz wierności wobec innych”4.

3. Bóg Stwórca, wzór troskliwości

Pismo Święte przedstawia Boga nie tylko jako Stwórcę, ale także jako Tego, który troszczy się o swoje stworzenia, szczególnie o Adama, Ewę i ich dzieci. Sam Kain, chociaż jest przeklęty z powodu popełnionego przestępstwa, otrzymuje znamię ochronne od Stwórcy, aby jego życie było strzeżone (por. Rdz 4, 15). Fakt ten, choć potwierdza nienaruszalną godność osoby, stworzonej na obraz i podobieństwo Boga, objawia także Boski plan zachowania harmonii stworzenia, ponieważ „pokój i przemoc nie mogą mieszkać w tym samym domu”5.

Właśnie troska o stworzenie jest podstawą ustanowienia szabatu, który oprócz regulowania kultu Bożego, miał na celu przywrócenie porządku społecznego i troskliwości względem ubogich (por. Rdz 1, 1-3; Kpł 25, 4). Obchody Jubileuszu z okazji siódmego roku szabatowego dawały wytchnienie ziemi, niewolnikom i dłużnikom. W tym roku łaski troszczono się o najsłabszych, dając im nowe perspektywy życia, aby wśród ludu nie było żadnego potrzebującego (por. Pwt 15, 4).

Na uwagę zasługuje również tradycja prorocka, w której szczyt biblijnego rozumienia sprawiedliwości przejawia się w sposobie, w jaki wspólnota traktuje najsłabszych w swoim gronie. Z tego właśnie powodu zwłaszcza Amos (2, 6-8; 8) i Izajasz (58) nieustannie podnoszą głos na rzecz sprawiedliwości względem ubogich, którzy z powodu swojej bezbronności i bezsilności są wysłuchiwani jedynie przez Boga, który się o nich troszczy (por. Ps 34, 7; 113, 7-8).

4. Troskliwość w misji Jezusa

Życie i misja Jezusa są szczytem objawienia miłości Ojca do ludzkości (por. J 3, 16). W synagodze w Nazarecie Jezus ukazał się jako Ten, którego Pan namaścił i «posłał, aby ubogim niósł dobrą nowinę, więźniom głosił wolność, a niewidomym przejrzenie; aby uciśnionych odsyłał wolnymi» (Łk 4, 18). Takie mesjańskie działania, charakterystyczne dla jubileuszy, stanowią najbardziej wymowne świadectwo misji powierzonej Mu przez Ojca. W swoim współczuciu, Chrystus zbliża się do chorych na ciele i na duchu, uzdrawiając ich; przebacza grzesznikom i obdarza ich nowym życiem. Jezus jest Dobrym Pasterzem, który troszczy się o owce (por. J 10, 11-18; Ez 34, 1-31); jest Dobrym Samarytaninem, który pochyla się nad człowiekiem poranionym, leczy jego rany i pielęgnuje go (por. Łk 10, 30-37).

U szczytu swej misji Jezus pieczętuje swą troskliwość względem nas, ofiarując siebie na krzyżu i uwalniając nas w ten sposób z niewoli grzechu i śmierci. Tak, darem swojego życia i swojej ofiary, otworzył dla nas drogę miłości i mówi do każdego: «Pójdź za mną i ty czyń podobnie!» (por. Łk 10, 37).

5. Kultura troskliwości w życiu uczniów Jezusa

Uczynki miłosierdzia względem duszy i względem ciała stanowią rdzeń działalności charytatywnej Kościoła pierwszych wieków. Chrześcijanie pierwszego pokolenia dzielili się, aby nikt z nich nie był w potrzebie (por. Dz 4, 34-35) i starali się, aby wspólnota była domem gościnnym, otwartym na każdą ludzką sytuację, gotowym do zatroszczenia się o najsłabszych. W ten sposób przyjął się zwyczaj składania dobrowolnych ofiar, aby nakarmić ubogich, pochować zmarłych i nakarmić sieroty, osoby starsze i ofiary katastrof, na przykład rozbitków na morzu. A kiedy w późniejszych czasach hojność chrześcijan straciła nieco rozmach, niektórzy Ojcowie Kościoła nalegali na fakt, że w zamyśle Boga własność jest dla dobra wspólnego. Św. Ambroży utrzymywał, że „natura wszystkie płody wydaje dla wszystkich do wspólnego dobra. ... Z natury więc wywodzi się prawo wspólnej dla wszystkich własności. Prawo własności prywatnej jest wynikiem ludzkich uroszczeń”6. Po przezwyciężeniu prześladowań pierwszych wieków, Kościół wykorzystał wolność, aby inspirować społeczeństwo i jego kulturę. „Potrzeby czasów budziły często nowe siły w służbie chrześcijańskiej caritas. Historia opowiada o wielu aktach dobroczynności. Powstało wiele zakładów dla cierpiącej ludności: szpitali, domów ubogich, sierot i podrzutków, gospód dla podróżnych itd.”7.

6. Zasady nauki społecznej Kościoła jako podstawa kultury troskliwości

Diakonia początków Kościoła, ubogacona refleksją Ojców i ożywiona na przestrzeni wieków czynnym miłosierdziem wielu jaśniejących świadków wiary, stała się siłą napędową nauki społecznej Kościoła, dając siebie wszystkim ludziom dobrej woli jako cenne dziedzictwo zasad, kryteriów i wskazań, z których można czerpać „język” troskliwości: promowanie godności każdej osoby ludzkiej, solidarność z ubogimi i bezbronnymi, troskliwość o dobro wspólne, ochronę świata stworzonego.

* Troskliwość jako promowanie godności i praw osoby

„Pojęcie osoby, które zrodziło się i rozwinęło w chrześcijaństwie, pomaga w realizowaniu rozwoju w pełni ludzkiego. Albowiem osoba znaczy zawsze relacja, nie indywidualizm, wskazuje na włączanie, a nie wykluczanie, wyjątkową i nienaruszalną godność, a nie wykorzystywanie”8. Każda osoba ludzka jest celem sama w sobie, nigdy nie jest jedynie narzędziem, które należy doceniać tylko ze względu na jego użyteczność, ale jest stworzona, aby wspólnie żyć w rodzinie, we wspólnocie, w społeczeństwie, gdzie wszyscy członkowie są równi pod względem godności. To z tej godności wywodzą się prawa człowieka, a także obowiązki, które przypominają na przykład o odpowiedzialności za przyjmowanie i pomoc ubogim, chorym, zepchniętym na margines, wszystkim naszym „bliźnim, blisko lub daleko w czasie i przestrzeni”9.

* Troskliwość o dobro wspólne.

Każdy aspekt życia społecznego, politycznego i gospodarczego znajduje swoje wypełnienie, gdy służy dobru wspólnemu, to znaczy: gdy „suma warunków życia społeczeństwa pozwala bądź to grupom, bądź poszczególnym jego członkom, pełniej i szybciej osiągnąć ich własną doskonałość”10. Dlatego nasze plany i wysiłki muszą zawsze uwzględniać skutki dla całej rodziny ludzkiej, rozważając możliwe konsekwencje w chwili obecnej i dla przyszłych pokoleń. Pandemia Covid-19 pokazuje nam, jak bardzo jest to prawdziwe i aktualne. W jej obliczu „zdaliśmy sobie sprawę, że wszyscy jesteśmy w jednej łodzi, wszyscy słabi i zdezorientowani, ale jednocześnie ważni i niezbędni, wszyscy wezwani by wiosłować razem”11, bo „nikt nie ratuje się sam”12 i żadne odizolowane państwo narodowe nie może zapewnić swoim mieszkańcom dobra wspólnego13.

* Troskliwość poprzez solidarność.

Solidarność wyraża w konkretny sposób miłość drugiego człowieka, nie jako mgliste uczucie, ale jako „mocną i trwałą wolę angażowania się na rzecz dobra wspólnego, czyli dobra wszystkich i każdego, wszyscy bowiem jesteśmy naprawdę odpowiedzialni za wszystkich”14. Solidarność pomaga nam widzieć drugiego – zarówno jako osobę, jak i, w najszerszym tego słowa znaczeniu, jako lud czy naród – nie jako dane statystyczne, czy środek, który można wykorzystać, a następnie wyrzucić, gdy nie jest już użyteczny, ale jako naszego bliźniego, towarzysza w drodze, powołanego do udziału, na równi z nami, w uczcie życia, na którą wszyscy są jednakowo zaproszeni przez Boga.

* Troskliwość i ochrona stworzenia.

Encyklika Laudato si’ w pełni ukazuje wzajemne powiązania całej rzeczywistości stworzonej i podkreśla potrzebę słuchania zarówno wołania potrzebujących, jak i wołania stworzenia. Z tego uważnego i ciągłego słuchania może zrodzić się skuteczna troska o ziemię, będącą naszym wspólnym domem, i o ubogich. W tej kwestii pragnę potwierdzić, że „warunkiem autentyczności poczucia wewnętrznego zjednoczenia z innymi bytami natury jest równoczesna czułość, współczucie i troska o człowieka”15. „Pokój, sprawiedliwość i ochrona stworzenia to trzy kwestie ściśle ze sobą związane, których nie można od siebie oddzielać w taki sposób, by były traktowane indywidualnie, gdyż mogłoby to grozić ponownym popadaniem w redukcjonizm”16.

7. Kompas służący wspólnemu kursowi

W czasach zdominowanych przez kulturę odrzucenia, w obliczu pogłębiających się nierówności wewnątrz państw oraz pomiędzy nimi17, pragnę zaprosić osoby kierujące organizacjami międzynarodowymi i rządami, światem gospodarczym i naukowym, komunikacją społeczną i instytucjami edukacyjnymi do wzięcia w swoje ręce tego „kompasu” wyżej wymienionych zasad, aby nadać wspólny kurs procesowi globalizacji, „kurs prawdziwie ludzki”18. Pozwoliłoby to bowiem docenić wartość i godność każdej osoby, działać wspólnie i solidarnie na rzecz dobra wspólnego, przynosząc ulgę tym, którzy cierpią z powodu ubóstwa, choroby, niewolnictwa, dyskryminacji i konfliktów. Poprzez ten kompas zachęcam wszystkich, aby stali się prorokami i świadkami kultury troskliwości, aby wyeliminować wiele nierówności społecznych. A będzie to możliwe jedynie przy znaczącym i powszechnym protagonizmie kobiet, w rodzinie i we wszelkich dziedzinach życia społecznego, politycznego i instytucjonalnego.

Kompas zasad społecznych, niezbędny do promowania kultury troskliwości, jest również wskaźnikiem dla stosunków między państwami, które powinny być inspirowane braterstwem, wzajemnym szacunkiem, solidarnością i przestrzeganiem prawa międzynarodowego. W związku z tym należy podkreślić znaczenie ochrony i propagowania podstawowych praw człowieka, które są niezbywalne, powszechne, wzajemnie zależne i powiązane ze sobą 19.

Należy również wspomnieć o poszanowaniu prawa humanitarnego, zwłaszcza w tym czasie, gdy konflikty i wojny następują po sobie bez przerwy. Niestety, wiele regionów i wspólnot nie pamięta już czasów, kiedy żyły w pokoju i bezpieczeństwie. Wiele miast stało się jakby epicentrami niepewności: ich mieszkańcy walczą o utrzymanie normalnego rytmu życia, ponieważ są atakowani i bombardowani na oślep materiałami wybuchowym, artylerią i bronią lekką. Dzieci nie mogą się uczyć. Mężczyźni i kobiety nie mogą pracować, aby utrzymać swoje rodziny. Głód zakorzenia się tam, gdzie kiedyś był nieznany. Ludzie są zmuszani do ucieczki, zostawiając nie tylko swoje domy, ale także historię rodziny i korzenie kulturowe.

Jest wiele przyczyn konfliktów, ale rezultat jest zawsze ten sam: zniszczenie i kryzys humanitarny. Musimy zatrzymać się i zadać sobie pytanie: co doprowadziło do tego, że konflikt na świecie stał się czymś normalnym? A przede wszystkim: jak możemy nawrócić nasze serca i zmienić naszą mentalność, aby naprawdę szukać pokoju w solidarności i braterstwie?

Jakże wiele środków trwonionych jest na broń, zwłaszcza jądrową20, środków, które można by wykorzystać do realizacji ważniejszych priorytetów, dla zapewnienia bezpieczeństwa ludzi, takich jak wspieranie pokoju i integralnego rozwoju ludzkości, walka z ubóstwem, zabezpieczenie potrzeb zdrowotnych. To zresztą uwypuklają problemy globalne, takie jak obecna pandemia Covid-19 i zmiany klimatyczne. Jakże odważną decyzją byłoby „utworzenie z pieniędzy przeznaczanych na broń i inne wydatki wojskowe «Globalnego Funduszu» w celu definitywnego wyeliminowania głodu i przyczynienia się do rozwoju krajów najuboższych!”21.

8. Wychowanie do kultury troskliwości

Promocja kultury troskliwości wymaga procesu wychowawczego, a w dążeniu do tego celu kompas zasad społecznych jest niezawodnym narzędziem w różnych powiązanych ze sobą kontekstach. Chciałbym podać kilka przykładów.

- Wychowanie do troskliwości rodzi się w rodzinie, będącej naturalną i podstawową komórką społeczeństwa, w której człowiek uczy się żyć w relacji i we wzajemnym szacunku. Należy jednak umożliwić rodzinie realizację tego życiowego i nieodzownego zadania.

- Zawsze we współpracy z rodziną, innymi podmiotami powołanymi do wychowania są szkoła i uniwersytet, a w pewnych aspektach również podmioty komunikacji społecznej22. Są one powołane do szerzenia systemu wartości opartego na uznaniu godności każdej osoby, każdej wspólnoty językowej, etnicznej i religijnej, każdego ludu i wynikających z niego praw podstawowych. Edukacja stanowi jeden z filarów społeczeństw bardziej sprawiedliwych i solidarnych.

- Religie w ogóle, a przywódcy religijni w szczególności, mogą odgrywać niezastąpioną rolę w przekazywaniu wiernym i społeczeństwu wartości solidarności, poszanowania różnic, akceptacji i troskliwości o najbardziej wrażliwych braci i siostry. Przypominam w tym kontekście słowa papieża Pawła VI skierowane do parlamentu ugandyjskiego, w 1969 r.: „Nie lękajcie się Kościoła; on was szanuje, kształci wam uczciwych i lojalnych obywateli, nie podsyca rywalizacji i podziałów, stara się promować zdrową wolność, sprawiedliwość społeczną i pokój. Jeśli w ogóle ma jakieś preferencje, to dla ubogich, dla wychowania najmłodszych, dla opieki nad cierpiącymi i opuszczonymi”23.

- W odniesieniu do tych, którzy są zaangażowani w służbę społecznościom, w organizacjach międzynarodowych, rządowych i pozarządowych realizujących misję wychowawczą, a także tych wszystkich, którzy na różne sposoby pracują w dziedzinie edukacji i badań naukowych, ponawiam swoją zachętę, abyśmy osiągnęli cel edukacji „bardziej otwartej i integrującej, zdolnej do cierpliwego słuchania, konstruktywnego dialogu i wzajemnego zrozumienia”24. Chciałbym, aby ta zachęta, sformułowana w ramach Globalnego Paktu Wychowawczego, znalazła szeroką i różnorodną aprobatę.

9. Nie ma pokoju bez kultury troskliwości

Kultura troskliwości, jako zaangażowanie wspólne, solidarne i uczestniczące na rzecz ochrony i promowania godności i dobra wszystkich, jako gotowość do zainteresowania się, do zwracania uwagi, do współczucia, do pojednania i uzdrowienia, do wzajemnego szacunku i wzajemnej akceptacji, jest uprzywilejowanym sposobem budowania pokoju. „W wielu częściach świata pojawiają się drogi pokoju, które prowadzą do zabliźniania ran; potrzeba zatem twórców pokoju, gotowych, by zainicjować w śmiały i pomysłowy sposób procesy uzdrawiania i nowego spotkania”25.

W tym czasie, w którym łódź ludzkości, wstrząsana burzą kryzysu, płynie mozolnie w poszukiwaniu spokojniejszego i bardziej pogodnego horyzontu, ster godności osoby ludzkiej i „kompas” podstawowych zasad społecznych może pozwolić nam płynąć bezpiecznym i wspólnym kursem. Jako chrześcijanie, spoglądamy na Dziewicę Maryję, Gwiazdę Morza i Matkę Nadziei. Wspólnie pracujemy nad tym, by podążać naprzód w kierunku nowego horyzontu miłości i pokoju, braterstwa i solidarności, wzajemnego wsparcia i akceptacji. Nie ulegajmy pokusie braku zainteresowania innymi, zwłaszcza najsłabszymi, nie przyzwyczajajmy się do odwracania wzroku26, ale codziennie, konkretnie angażujmy się w „tworzenie jednej wspólnoty, składającej się z braci, którzy się akceptują, troszcząc się o siebie nawzajem”27.

Watykan, 8 grudnia 2020 r.



Papież Franciszek



1 Por. Przesłanie wideo z okazji 75. Sesji Zgromadzenia Ogólnego Narodów Zjednoczonych (25 września 2020).

2 Por. Enc. Laudato si’ (24 maja 2015), 67.

3 Por. „Braterstwo podstawą i drogą do pokoju”, Orędzie na 47. Światowy Dzień Pokoju 2014 (8 grudnia 2013), 2.

4 Enc. Laudato si’ (24 maja 2015), 70.

5 PAPIESKA RADA IUSTITIA ET PAX, Kompendium nauki społecznej Kościoła, n. 488.

6 De officiis, 1, 28, 132: PL 16, 67; Obowiązki duchownych, I, 28, 132: przekł. Kazimierz Abgarowicz, Warszawa 1967, s. 66.

7 K. BIHLMEYER, Historia Kościoła, t. I, Warszawa 1971, s. 375.

8 Przemówienie z okazji 50. rocznicy ogłoszenia encykliki „Populorum progressio” (4 kwietnia 2017); w: L’Osservatore Romano, wyd. polskie,n. 5 (392)/2017, s. 34.

9 Przesłanie na 22. sesję Konferencji Stron Ramowej Konwencji Narodów Zjednoczonych w Sprawie Zmian Klimatu (UNFCCC) - COP22 (10 listopada 2016);por. TAVOLO INTERDICASTERIALE DELLA SANTA SEDE SULL’ECOLOGIA INTEGRALE, In cammino per la cura della casa comune. A cinque anni dalla “Laudato si’”, LEV, 31 maja 2020.

10 SOBÓR WAT. II, Konst. duszp. Gaudium et spes, 26.

11 Modlitwa na placu św. Piotra o ustanie pandemii (27 marca 2020): L’Osservatore Romano, wyd. polskie. n.4 (421)/2020, s. 4.

12 Tamże.

13 Enc. Fratelli tutti (3 października 2020), 8. 153.

14 ŚW. JAN PAWEŁ II,Enc. Sollicitudo rei socialis (30 grudnia 1987), 38.

15 Enc. Laudato si’ (24 maja 2015), 91.

16 KONFERENCJA EPISKOPATU REPUBLIKI DOMINIKAŃSKIEJ, List pasterski Sobre la relación del hombre con la naturaleza (21 stycznia 1987), por. Enc. Laudato si’ (24 maja 2015), 92.

17 Enc. Fratelli tutti (3 października 2020), 125.

18 Tamże, 29.

19 Por. Przesłanie do uczestników międzynarodowej konferencji poświęconej prawom człowieka we współczesnym świecie (Rzym, 10-11 grudnia 2018): L’Osservatore Romano, wyd. polskie, n. 1 (409)/2019, s. 25-26.

20 Por. Przesłanie na konferencję ONZ zwołaną w celu wynegocjowania wiążącego prawnie instrumentu zakazującego broni jądrowej, co miałoby doprowadzić do jej całkowitego wyeliminowania (23 marca 2017).

21 Przesłanie wideo z okazji Światowego Dnia Żywności 2020 (16 października 2020).

22 Por. BENEDYKT XVI, „Wychowanie młodzieży do sprawiedliwości i pokoju”, Orędzie na 45. Światowy Dzień Pokoju 2012 (8 grudnia 2011),2; „Przezwycięż obojętność i zyskaj pokój”, Orędzie na 49. Światowy Dzień Pokoju 2016 (8 grudnia 2015), 6.

23 Przemówienie do deputowanych i senatorów Ugandy (Kampala,1 sierpnia 1969).

24 Przesłanie na inaugurację Paktu Wychowawczego (12 września 2019).

25 Enc. Fratelli tutti (3 października 2020), 225.

26 Por. tamże, 64.

27 Tamże, 96; por. Orędzie na 47. Światowy Dzień Pokoju 2014 (8 grudnia 2013), 1: L'Osservatore Romano, wyd. polskie, n. 1 (358)/2014, s. 4.

Dodano:  27.12.2020 r.  
linia
foto

Drodzy Parafianie, Pielgrzymi i Sympatycy Czerwińskiego Sanktuarium!

Jako wspólnota Salezjańska posługująca Wam tu w czerwińskim sanktuarium w tym szczególnym jubileuszowym roku 50 – lecia koronacji łaskami słynącego obrazu Matki Bożej Pocieszenia i Wspomożycielki Wiernych, życzymy Wam Bożego pokoju, który wypływa z ufnej wiary, że rodzący się Chrystus, jest większy od wszystkiego co nas przerasta i przychodzi po to, aby być z nami w każdym momencie naszego życia.
Niech Światło Bożej obecności opromienia drogi naszej codzienności i pozwala nam wzrastać ku temu, który jest źródłem wszelkiego dobra i miłości.
Błogosławionych Świąt Narodzenia Pańskiego życzy Ks. Kustosz wraz ze Wspólnotą Salezjańską z Czerwińskiego Wzgórza.


Przyjmijcie najserdeczniejsze życzenia wraz z muzycznym upominkiem od Wspólnoty Salezjańskiej!

https://youtu.be/ouCxIol46zo

Dodano:  24.12.2020 r.  
linia
foto

Porządek nabożeństw podczas Świąt Bożego Narodzenia
w Sanktuarium Matki Bożej Pocieszenia w Czerwińsku nad Wisłą

*****************************

24 XII 2020 r. Wigilia Narodzenia Pańskiego /czwartek// - Msza Św. o godz. 7:00 oraz o godz. 22.00 Pasterka

W Wigilię Bożego Narodzenia starajmy się zachować wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych.

Zadbajmy o chrześcijański przebieg tego dnia i samej wieczerzy, poprzez wspólną modlitwę, czytanie Pisma Świętego, łamanie się opłatkiem, śpiew kolęd czy też wzajemne przebaczenie.

*****************************

25 XII 2020 r. /piątek/ - Msze Św. : 00:00 – Pasterka w intencji Parafian Pielgrzymów, Dobrodziejów Salezjańskich oraz Sympatyków Sanktuarium Maryjnego w Czerwińsku.

UWAGA (w tym dniu nie ma Mszy Św. o godz. 7.00) !!!

następnie Msze Św.: 8:30, 10:00, 11:30, 17:00
Nie ma różańca o godz. 16.30

******************************

26 XII 2020 r. /sobota/ Msze Św.: 7:00, 8:30, 10:00, 11:30, 17:00
Różaniec 16.30

******************************
SERDECZNIE ZAPRASZAMY PARAFIAN i PIELGRZYMÓW Z ZACHOWANIEM WYMOGÓW SANITARNYCH!



Modlitwa przy wigilijnym stole

Ojciec zapala świecę i unosząc ją do góry, mówi:

Światło Chrystusa!

W: Bogu niech będą dzięki.


W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.

Amen.

P: W ten wigilijny wieczór, kiedy wspominamy świętą noc, w której narodził się nam Zbawiciel, gromadzimy się przy wspólnym stole na czuwaniu. Chciejmy wsłuchać się w tekst Ewangelii, która mówi o Narodzeniu Jezusa.

Słowa Ewangelii według świętego Łukasza (Łk 2, 1-14):

W owym czasie wyszło rozporządzenie Cezara Augusta, żeby przeprowadzić spis ludności w całym państwie. Pierwszy ten spis odbył się wówczas, gdy wielkorządcą Syrii był Kwiryniusz. Wybierali się więc wszyscy, aby się dać zapisać, każdy do swego miasta. Udał się także Józef z Galilei, z miasta Nazaret, do Judei, do miasta Dawidowego, zwanego Betlejem, ponieważ pochodził z domu i rodu Dawida, żeby się dać zapisać z poślubioną sobie Maryją, która była brzemienna. Kiedy tam przebywali, nadszedł dla Maryi czas rozwiązania. Porodziła swego pierworodnego Syna, owinęła Go w pieluszki i położyła w żłobie, gdyż nie było dla nich miejsca w gospodzie. W tej samej okolicy przebywali w polu pasterze i trzymali straż nocną nad swoją trzodą. Naraz stanął przy nich anioł Pański i chwała Pańska zewsząd ich oświeciła, tak że bardzo się przestraszyli. Lecz anioł rzekł do nich: „Nie bójcie się! Oto zwiastuję wam radość wielką, która będzie udziałem całego narodu: dziś w mieście Dawida narodził się wam Zbawiciel, którym jest Mesjasz, Pan. A to będzie znakiem dla was: Znajdziecie Niemowlę, owinięte w pieluszki i leżące w żłobie". I nagle przyłączyło się do anioła mnóstwo zastępów niebieskich, które wielbiły Boga słowami: „Chwała Bogu na wysokościach, a na ziemi pokój ludziom Jego upodobania".

P: Oto słowo Pańskie.

W: Chwała Tobie, Chryste.


P: Wielbimy Cię, Panie, w tajemnicy Twojego Wcielenia: bądź uwielbiony, Panie.

W: Bądź uwielbiony, Panie.

P: Dziękujemy Ci, Panie, że z miłości do nas przyszedłeś na świat. Dziękujemy Ci, Panie.

W: Dziękujemy Ci, Panie.

P: Panie, pomóż nam na co dzień świadczyć o Twojej miłości wszędzie tam, dokąd nas posyłasz. Zostań z nami, Panie.

W: Zostań z nami, Panie.

P: Udziel naszej rodzinie darów jedności, pokoju, miłości, dobroci i życzliwości. Zostań z nami, Panie.

W: Zostań z nami, Panie.

P: Miej w opiece Kościół święty, papieża, biskupów i kapłanów oraz wszystkich, którzy poświęcili swoje życie na służbę Tobie i bliźnim. Zostań z nami, Panie.

W: Zostań z nami, Panie.

P: Obdarz łaskami wszystkich naszych krewnych, przyjaciół, znajomych, sąsiadów i współpracowników. Zostań z nami, Panie.

W: Zostań z nami, Panie.

P: Pociesz wszystkich nieszczęśliwych, chorych, samotnych i opuszczonych. Zostań z nami, Panie.

W: Zostań z nami, Panie.

P: Przywróć pokój na świecie, powstrzymaj przemoc i prześladowania. Zostań z nami, Panie.

W: Zostań z nami, Panie.

P: Udziel daru wiecznej radości w Twoim Królestwie wszystkim naszym zmarłym. Zostań z nami, Panie.

W: Zostań z nami, Panie.

Ojcze nasz...

P: Wszechmogący wieczny Boże, racz przyjąć nasze modlitwy, które zanosimy do Ciebie w ten wigilijny wieczór i spraw, abyśmy zawsze byli wiernymi świadkami Wcielenia Twego Syna, a Pana naszego, Jezusa Chrystusa.

W: Amen.

P: A teraz podzielmy się wszyscy opłatkiem. Niech ten gest łamania się chlebem będzie znakiem naszej miłości, jedności, braterstwa i pojednania.


Po dzieleniu się opłatkiem wszyscy zgromadzeni odmawiają wspólnie modlitwę przed posiłkiem:

Panie Jezu Chryste, zasiądź między nami. Udziel nam radości Twego Narodzenia. Niech się okażemy Twoimi uczniami, a stół nasz niech będzie znakiem pojednania. Amen.


Wieczerzę wigilijną kończymy modlitwą:

Za ten posiłek i wszystkie dary Twojej dobroci chwalimy Ciebie, Boże, przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.


Litania na Narodzenie Pańskie
/ do prywatnego odmawiania /

Kyrie, elejson! Chryste, elejson! Kyrie, elejson!
Chryste, usłysz nas! Chryste, wysłuchaj nas!
Ojcze z nieba, Boże, zmiłuj się nad nami.
Synu, Odkupicielu świata, Boże,
Duchu Święty, Boże,
Święta Trójco, Jedyny Boże,

Święta Maryjo, módl się za nami.
Święta Panno nad Pannami
Matko najczystsza
Matko niepokalana
Matko nienaruszona
Matko najmilsza
Matko przedziwna
Przez trudy podróży Twojej z Nazaretu do Betlejem, módl się za nami
Przez Twoje poddanie się woli Boskiej
Przez posłuszeństwo Twoje
Przez miłość ubóstwa i cierpliwość Twoją
Przez smutek Twój, kiedy Ci odmówiono gospody
Przez smutek Twój, kiedyś do stajenki schronić się musiała
Przez radość Twoją, kiedyś Zbawiciela świata urodziła
Przez radość Józefa, Twego oblubieńca
Przez śpiewy aniołów chwalących Boga
Przez pokłon pasterzy
Przez miłość, z którą Jezusa w żłóbku położyłaś
Abyśmy przez pokutę odpuszczenie grzechów naszych otrzymać mogli, módl się za nami
Abyśmy przez umartwienie i skruchę Twemu Synowi podobać się mogli
Abyśmy przez życie w łasce przed Bogiem i ludźmi wzrastać mogli
Abyśmy natchnieniom Boskim posłusznymi byli
Abyśmy nieskończonych zasług Syna Twego uczestnikami się stali

Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, przepuść nam, Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, wysłuchaj nas, Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, zmiłuj się nad nami, Panie.

Módlmy się:
Boże, Ty sprawiłeś, że ta najświętsza noc zajaśniała blaskiem prawdziwej światłości, daj, abyśmy w Niebie mogli uczestniczyć w radości Twojego Syna, którego tajemnicę wcielenia poznaliśmy na ziemi. Przez Chrystusa, Pana naszego.
Amen.

Dodano:  24.12.2020 r.  
linia
foto

W niedzielę 13 grudnia 2020 r. rozpoczynamy adwentowe rekolekcje, które wygłosi salezjanin ks. dr Krzysztof Lis SDB.
Polecamy naszego rekolekcjonistę modlitwie, prosząc o potrzebne dary i światło Ducha św.
Prosimy, aby spowiedzi nie odkładać na ostatnie dni Adwentu.
Ze względów wymogów sanitarnych zapraszamy, by spowiedź przedświąteczna w czasie rekolekcji odbywała się w następującym porządku:

13 grudnia, niedziela:

Czerwińsk i Praga.

14 grudnia, poniedziałek:

7.00 Bolino, Chmielewo;
10.00 Garwolewo;
12.00 Gawarzec Górny i Dolny;
17.30 Janikowo.

15 grudnia, wtorek:

7.00 Parlin i Komsin;
10.00 Sielec;
12.00 Wola;
17.30 Zarębin i Stobiecin.

16 grudnia środa:

7.00 Wilkówiec;
10.00 Wilkowuje;
12.00 Zdziarka;
17.30 Stary i Nowy Boguszyn.


MODLITWA O DOBRE PRZYGOTOWANIE DO REKOLEKCJI ADWENTOWYCH

Dobry i Miłosierny Boże!
Prosimy Cię o błogosławieństwo dla Rekolekcji Adwentowych, które rozpoczną się w naszej parafii, aby stały się zbawiennym okresem i zbliżyły nas wszystkich do Ciebie. Ty chcesz, aby wszyscy ludzie doszli do poznania prawdy i zostali zbawieni. Dlatego z wielką ufnością wołamy do Ciebie słowami Twojego Syna: „Przyjdź Królestwo Twoje”. Napełnij nas pragnieniem ratowania nie tylko własnej duszy, ale też zbawienia naszych braci i sióstr, wszystkich naszych bliźnich, którzy noszą w godności natury ludzkiej Twój obraz i Twoje błogosławieństwo. Panie, pozwól, Ks. rekolekcjoniście, głosić słowo Twoje z odwagą św. Pawła, podczas gdy Ty będziesz wyciągał ojcowską rękę nad swoim ludem, aby uzdrawiać, leczyć i wzmacniać go Łaską. Maryjo, Czerwińska Wspomożycielko ! sprowadź na Rekolekcje Adwentowe te dzieci Boże, które zapomniały o swojej godności i roztrwoniły dobra uzyskane na Chrzcie Świętym. Prowadź wszystkich do zbawienia. Amen.


/Źródło – zasoby internetowe/

Dodano:  09.12.2020 r.  
linia

[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17][18] [19] [20] [21] [22] [23] [24] [25] [26] [27] [28] [29] [30] [31] [32] [33] [34] [35] [36] [37] [38] [39] [40] [41] [42] [43] [44] [45] [46] [47] [48]

Czytania na dziś


line

Sanktuarium Matki Bożej Pocieszenia, Salezjanie, ul. Klasztorna 23; 09-150 Czerwińsk n. Wisłą ; tel: 784 447 768;  
Konto: 05 9011 0005 0269 7361 2000 0010


pomnik historii Rozporządzeniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Andrzeja Dudy z dnia 19 kwietnia 2021r.
„Czerwińsk nad Wisłą – dawne opactwo Kanoników Regularnych”, zostaje uznane za pomnik historii.
Dz.U. 2021 poz. 767

© Copyright Salezjanie Czerwińsk 2013-2024
© pphem


DUCHOWA STOLICA MAZOWSZA
Czerwińsk nad Wisłą

Zobacz nasz kanał na YouTube