pl enua pomnik historii
filmfilmpiszą o nas film
banner

Aktualności

foto

Rekolekcje Adwentowe w Sanktuarium Maryjnym w Czerwińsku nad Wisłą rozpoczynamy w Trzecią Niedzielę Adwentu, czyli 11 grudnia. Rekolekcje będą trwały do wtorku 13 grudnia, a głosić je będzie nasz współbrat ks. Piotr Wyszyński – salezjanin z Ostródy. Już dziś polecajmy rekolekcjonistę modlitwie prosząc o potrzebne dary i światło Ducha Św.


Rozkład rekolekcji adwentowych przedstawia się następująco:

11 XII 2022 r. Niedziela

Msze Św. z nauka ogólną o godz. : 7.00, 8.30, 10.00, 11.30, 17.00
/W niedziele nie będzie spowiedzi. Spowiedź w poniedziałek i wtorek/.

Nabożeństwo godz. 16.30

12 XII 2022 r. Poniedziałek

Sakrament pokuty i pojednania
Msze Św. z nauka ogólną o godz. : 7.00, 10.00, 18.00

Nabożeństwo godz. 17.30

13 XII 2022 r. Wtorek

Sakrament pokuty i pojednania
Msze Św. z nauka ogólną o godz. : 7.00, 10.00, 18.00

o godz. 8.15 spotkanie dla młodszych klas Szkoły Podstawowej

o godz. 11.15 spotkanie dla starszych klas Sz. P. i dla Szkoły Średniej.

Nabożeństwo godz. 17.30
We wtorek Kancelaria Parafialna - nieczynna.



Do chorych, którzy zdeklarują chęć wizyty kapłana w domu udamy się w sobotę 17 grudnia od godz. 8.30.

Dodano:  04.12.2022 r.  
linia
foto

























W najbliższą sobotę 10 grudnia zapraszamy nana widowisko muzyczno – multimedialne „MISTERIUM PRZEMIJANIA” przygotowane pod kierunkiem Mariusza Kozubka, z okazji rozpoczynającego się Jubileuszu 100 - lecia
posługi Salezjanów w Czerwińsku nad Wisłą.
Przedstawienie odbędzie się w bazylice czerwińskiej o godz. 19.30.
Zaproszenia do odebrania w zakrystii.


Reżyserem widowiska muzyczno - multimedialnego „Misterium Przemijania” jest Mariusz Kozubek.
Twórca niezależny, scenarzysta i reżyser autorskich spektakli teatralnych. Założyciel i wieloletni dyrektor artystyczny Teatru A (spektakle dramatyczne, muzyczne i uliczne prezentowanych w całej Polsce i prawie we wszystkich państwach europejskich). Absolwent UAM w Poznaniu. Dyrektor artystyczny (i współzałożyciel) nieistniejącego już „Teatru Franciszka” w Katowicach. Twórca ponad 60 autorskich premier: spektakli dramatycznych, muzycznych, przedstawień ulicznych i widowisk. Kulturoznawca, scenarzysta, filmowiec, aktor i producent teatralny.

Współpracował z mediami chrześcijańskimi (m.in. Radio PULS i CCM w Gliwicach, Warszawska TV Niepokalanów, Edycja Paulińska w Częstochowie), Teatrami Instytucjonalnymi (Teatry Lalkowe w Opolu, Poznaniu i Olsztynie; Opera Śląska w Bytomiu) oraz Teatrami Offowymi (min. „ITP” w Lublinie, „Saruel” w Łodzi). Autor dydaktycznych programów teatralno - muzycznych (m.in. „Kana” w Gliwicach, Studium TF w Katowicach). Współpracownik Krakowskich Agencji Artystycznych „Art - Metanoia” i „Galana”. Autor projektu „Teatr Podróżny” (trupa teatralna podróżująca wozem konnym po wsiach Opolszczyzny, Warmii i Mazur).

Od roku 2013 (trzy autorskie „Megawidowiska” w Spodku: „Franciszek – Wezwanie z Asyżu”, „Exodus” i „Jonasz”) związany z Katowicami. Laureat Nagrody I Stopnia w Dziedzinie Kultury Prezydenta Miasta Gliwice i Nagrody Imienia Bł. Ks. Emila Szramka w Katowicach. Współzałożyciel, aktor i scenarzysta Krakowskiego Teatru Biblijnego. Założyciel i dyrektor autorskiego Teatru Kozubka.

https://teatrkozubka.pl/mariusz-kozubek

Dodano:  04.12.2022 r.  
linia
foto

W I piątek miesiąca, 02 grudnia 2022 roku po Mszy św. o godz. 18.00 serdecznie zapraszamy parafian i pielgrzymów do Sanktuarium Matki Bożej Pocieszenia na adorację Najświętszego Sakramentu w intencji pokoju na świecie, która potrwa do północy.

Dyżury mieszkańców poszczególnych miejscowości naszej czerwińskiej parafii i ulic Czerwińska nad Wisłą podczas I-piątkowej adoracji przedstawiają się następująco:

18.30 - Gawarzec Górny i Dolny, ul. Warszawska
19.00 - Sielec, Zdziarka, ul. Świętokrzyska
19.30 – Komsin, Parlin, Pl. Batorego
20.00 – Stary Boguszyn, ul. Praga, ul. Sielecka i ul. Cmentarna,
20.30 – Nowy Boguszyn i ul. Dunina
21.00 – Wola i Wola Majdany, ul. Klasztorna
21.30 – Chmielewo, Bolino, ul. Grunwaldzka
22.00 – Stobiecin, Wilkowuje, ul. Kościuszki
22.30 – Garwolewo, ul. Królowej Jadwigi
23.00 – Janikowo, ul. Polna
23.30 –Wilkówiec, Zarębin i ul Wł. Jagiełły


Modlitwa o pokój - św. Franciszek z Asyżu

O Panie, uczyń z nas narzędzia swego pokoju
abyśmy siali miłość, tam gdzie panuje nienawiść;
wybaczenie, tam gdzie panuje krzywda;
jedność, tam gdzie panuje zwątpienie;
nadzieję, tam gdzie panuje rozpacz;
światło, tam gdzie panuje mrok;
radość, tam gdzie panuje smutek.
Spraw, abyśmy mogli
nie tyle szukać pociechy, co pociechę dawać;
nie tyle szukać zrozumienia, co rozumieć;
nie tyle szukać miłości co kochać;
Albowiem dając – otrzymujemy;
wybaczając – zyskujemy przebaczenie
a umierając – rodzimy się do wiecznego życia,
przez Jezusa Chrystusa, Pana naszego.


Modlitwa o dar pokoju św. Jana Pawła II

Boże ojców naszych, wielki i miłosierny! Panie życia i pokoju, Ojcze wszystkich ludzi. Twoją wolą jest pokój, a nie udręczenie. Potęp wojny i obal pychę gwałtowników. Wysłałeś Syna swego Jezusa Chrystusa, aby głosił pokój bliskim i dalekim i zjednoczył w jedną rodzinę ludzi wszystkich ras i pokoleń.

Niech już nie będzie więcej wojny – złej przygody, z której nie ma odwrotu, niech już nie będzie więcej wojny – kłębowiska walki i przemocy. Spraw, niech ustanie wojna (…), która zagraża Twoim stworzeniom na niebie, na ziemi i w morzu.

Z Maryją, Matką Jezusa i naszą, błagamy Cię, przemów do serc ludzi odpowiedzialnych za losy narodów. Zniszcz logikę odwetów i zemsty, a poddaj przez Ducha Świętego nowe rozwiązania wielkoduszne i szlachetne, w dialogu i cierpliwym wyczekiwaniu – bardziej owocne niż gwałtowne działania wojenne.

Ojcze, obdarz nasze czasy dniami pokoju. Niech już nie będzie więcej wojny. Amen.



Katechizm Kościoła Katolickiego KKK 2307-2309

2307 Piąte przykazanie zakazuje dobrowolnego niszczenia życia ludzkiego. Z powodu zła i niesprawiedliwości, jakie pociąga za sobą wszelka wojna, Kościół usilnie wzywa wszystkich do modlitwy i działania, by dobroć Boża uwolniła nas od odwiecznego zniewolenia przez wojnę.

2308 Każdy obywatel i wszyscy rządzący są zobowiązani do działania na rzecz unikania wojen. Tak długo jednak jak będzie istniało niebezpieczeństwo wojny, a równocześnie brakować będzie międzynarodowej władzy posiadającej niezbędne kompetencje i wyposażonej w odpowiednią siłę... rządom nie można odmawiać prawa do koniecznej obrony, byle wyczerpały wpierw wszystkie środki pokojowych rokowań.

2309 Należy ściśle wziąć pod uwagę dokładne warunki usprawiedliwiające uprawnioną obronę z użyciem siły militarnej. Powaga takiej decyzji jest podporządkowana ścisłym warunkom uprawnienia moralnego. Potrzeba jednocześnie w tym przypadku:
- aby szkoda wyrządzana przez napastnika narodowi lub wspólnocie narodów była długotrwała, poważna i niezaprzeczalna
- aby wszystkie pozostałe środki zmierzające do położenia jej kresu okazały się nierealne lub nieskuteczne;
- aby były uzasadnione warunki powodzenia;
- aby użycie broni nie pociągnęło za sobą jeszcze poważniejszego zła i zamętu niż zło, które należy usunąć. W ocenie tego warunku należy uwzględnić potęgę współczesnych środków niszczenia.
Są to elementy tradycyjnie wymieniane w teorii tzw. wojny sprawiedliwej.
Ocena warunków uprawnienia moralnego należy do roztropnego osądu tych, którzy ponoszą odpowiedzialność za dobro wspólne.

Dodano:  28.11.2022 r.  
linia
foto

Serdecznie zapraszamy do uczestniczenia w Mszach Świętych ku czci Najświętszej Marii Panny „RORATY” w Sanktuarium Matki Bożej Pocieszenia w Czerwińsku nad Wisłą, które są sprawowane :

PONIEDZIAŁEK – SOBOTA godz. 7.00

Na roraty przynosimy lampiony. Po Roratach zapraszamy na poczęstunek.

Nazwa „roraty” pochodzi od pierwszego słowa łacińskiej pieśni na wejście „Rorate coeli” (niebiosa, spuśćcie rosę).
Z Roratami związany jest zwyczaj zapalania specjalnej świecy, nazywanej roratką, symbolizującej Maryję, która jako jutrzenka zapowiada przyjście pełnego światła - Chrystusa.
Warto na nie się wybrać, nawet jeśli są odprawiane bardzo wczesnym rankiem. Szczególnej wymowy nabierają wówczas słowa: „Naród kroczący w ciemnościach ujrzał światłość…”. Ta Msza jest jednym ze znaków szczególnej obecności Maryi w okresie adwentu, gdyż to Ona oczekiwała Mesjasza w sposób szczególny. Przeżywała Ona adwent oczekiwania jako córka Izraela, jako Matka Pana Jezusa i jako Matka Kościoła
Innym zwyczajem jest umieszczanie w kościele wieńca z czterema świecami oznaczającymi cztery niedziele Adwentu. Z upływem kolejnych tygodni podczas Rorat zapala się odpowiednią liczbę świec. Świece i lampiony tak często używane w liturgii adwentowej wyrażają czuwanie. Nawiązują one do ewangelicznych przypowieści m.in. o pannach mądrych i głupich. Światło jest też wyrazem radości z bliskiego już przyjścia Chrystusa.


Roraty

W adwentowym lampionie
niesionym na roraty,
światło nadziei płonie
jak kiedyś przed laty.

Budzą się wspomnienia
i radość w sercu gra,
na cześć Bożego Narodzenia
płynie wesoła kolęda.

Tradycją jest czekanie
na ten wielki cud
i wspólne kolęd śpiewanie
w Betlejem narodził się Bóg.

Wznieśmy lampiony w górę
niech zapłonie nadzieja,
śpiewajmy wszyscy chórem
wyczekując Bożego Narodzenia.
/Isana/

/źródła internetowe/

Dodano:  28.11.2022 r.  
linia
foto

Od niedzieli 27 listopada 2022 roku w Kościele rozpoczęliśmy Adwent (łac. adventus – przyjście), okres przypominający oczekiwanie na powtórne przyjście Jezusa Chrystusa. Jednocześnie jest to czas poprzedzający pamiątkę pierwszego przyjścia – Wcielenia, czyli Narodzin Jezusa Chrystusa.
Pragniemy Was Drodzy Parafianie i Pielgrzymi zaprosić do wspólnotowego przeżywania okresu adwentu w Sanktuarium Matki Bożej Pocieszenia w Czerwińsku nad Wisłą.

• Msze Święte ku czci Matki Bożej - Roraty: od poniedziałku do soboty o godzinie 7.00 .

• od wtorku 29 listopada, zapraszamy na Nowennę przed uroczystością Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny, po Mszy Św. o godzinie 18.00 dni powszednie; /17.00 niedziela/

• W Uroczystość Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny, 8 grudnia /czwartek/ Msze Św. w Bazylice Zwiastowania NMP o godz. 7.00, i 18.00. od godz. 12.00 do 13.00 zapraszamy na Godzinę Łaski.

• Nowenna przed Bożym Narodzeniem 16 - 24 grudnia po Mszy Św. o godz. 17.30 w dni powszednie; /16.30 niedziela/.

• Rekolekcje Adwentowe w naszym Sanktuarium rozpoczynamy w Trzecią Niedzielę Adwentu, czyli 11 grudnia. Rekolekcje będą trwały do wtorku 13 grudnia a głosić je będzie Ks. Piotr Wyszyński SDB salezjanin z Ostródy.

• Od pierwszej niedzieli adwentu istnieje możliwość nabycia poświęconych opłatków na stół wigilijny oraz świecy wigilijnej "Caritas". /Cena 15duże i 10 zł małe/



***********************************
LITANIA NA ADWENT

/ do prywatnego odmawiania/

Kyrie, elejson! Chryste, elejson!
Kyrie, elejson! Chryste, usłysz nas!
Chryste, wysłuchaj nas! Ojcze z nieba, Boże, zmiłuj się nad nami.
Synu, Odkupicielu świata, Boże, zmiłuj się nad nami.
Duchu Święty, Boże, zmiłuj się nad nami.
Święta Trójco, Jedyny Boże, zmiłuj się nad nami.

Jezu, Słowo przedwiecznego Ojca, przez które wszystko się stało, zmiłuj się nad nami.
Jezu, Mesjaszu obiecany w dawnym Przymierzu, zmiłuj się nad nami.
Jezu, Mesjaszu obiecany przez proroctwa i oznajmiony przez Aniołów, zmiłuj się nad nami.
Jezu, upragniony przez narody, zmiłuj się nad nami.
Jezu, Zbawicielu wysłany na ten świat przez Ojca, zmiłuj się nad nami.
Jezu, Zbawicielu oznajmiony przez Ducha Świętego, zmiłuj się nad nami.
Jezu, Synu Maryi Panny, zmiłuj się nad nami.
Jezu, który stając się człowiekiem, uczyniłeś nas...
... uczestnikami Boskiej natury, zmiłuj się nad nami.
Jezu, nasze zbawienie i nadziejo, zmiłuj się nad nami.
Jezu, nasz Emmanuelu, czyli Boże nasz z nami, zmiłuj się nad nami.

Bądź nam miłościw, przepuść nam, Jezu. Bądź nam miłościw, wysłuchaj nas, Jezu.
Od wszelkiego złego, wybaw nas, Jezu. Od wszelkich grzechów, wybaw nas, Jezu.
Od zatwardziałego i fałszywego serca, wybaw nas, Jezu.
Od wszelkich złych nałogów, wybaw nas, Jezu.
Od wszelkiej złości, wybaw nas, Jezu.
Od złej śmierci i potępienia, wybaw nas, Jezu.
Przez Twoje święte przyjście, wybaw nas, Jezu.
Przez świętą tajemnicę Wcielenia Twego, wybaw nas, Jezu.

W dzień sądu, my grzeszni, prosimy Cię, wysłuchaj nas, Jezu.
Abyś nas zechciał uwolnić od naszych grzechów, wysłuchaj nas, Jezu.
Abyś zechciał przygotować w nas godne dla Ciebie mieszkanie, wysłuchaj nas, Jezu.
Abyśmy zawsze mogli się cieszyć jedynie w Tobie, wysłuchaj nas, Jezu.
Abyś nas zechciał zawsze bronić i osłaniać ramieniem Twojej mocy, wysłuchaj nas, Jezu.
Abyś nas uczynił współdziedzicami Twojego Królestwa, wysłuchaj nas, Jezu.

Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, przepuść nam, Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, wysłuchaj nas, Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, zmiłuj się nad nami.

Niebiosa, spuśćcie Sprawiedliwego jak rosę. Niech jak deszcz spłynie z obłoków.

Módlmy się:
Boże, Ty widzisz, z jaką wiarą oczekujemy Świąt Narodzenia Pańskiego, spraw, abyśmy przygotowali nasze serca i z radością mogli obchodzić wielką tajemnicę naszego zbawienia. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.

/Tekst za: 100 Litanii. Ks. J.L. Kontkowski SJ /

************************************
Adwent

Adwent (z łac. adventus - przyjście, przybycie) to okres w roku liturgicznym, który rozpoczyna się od I Nieszporów niedzieli po sobocie XXXIV tygodnia Okresu Zwykłego, a kończy przed I Nieszporami uroczystości Narodzenia Pańskiego w wieczór 24 grudnia. Trwa od 23 do 28 dni i obejmuje cztery kolejne niedziele przed 25 grudnia. Stanowi pierwszy okres w każdym nowym roku liturgicznym.

Adwent składa się z dwóch odrębnych okresów:
1. czasu, w którym kierujemy nasze serca ku oczekiwaniu powtórnego przyjścia Jezusa w chwale na końcu czasów (okres od początku Adwentu do 16 grudnia włącznie);

2. czasu bezpośredniego przygotowania do uroczystości Narodzenia Pańskiego, w której wspominamy pierwsze przyjście Chrystusa na ziemię.
Zwornikiem wszystkich tekstów liturgii adwentowej obydwu części jest czytanie księgi proroka Izajasza. Czytanie to obrazuje tęsknotę za wyczekiwanym Mesjaszem.

Pierwsze ślady obchodzenia Adwentu spotykamy w IV w. między innymi w liturgii galijskiej i hiszpańskiej. Z pewnością Adwent nie istniał, dopóki nie ustalono stałej daty świąt Narodzenia Pańskiego. Została ona wyznaczona dopiero w II połowie IV wieku. W Hiszpanii pierwsze wzmianki o przygotowaniu do obchodu Narodzenia Pańskiego (choć nie jest ono określane mianem Adwentu) pochodzą z roku 380. Kanon 4 synodu w Saragossie, który odbył się w tym roku, poleca wiernym, aby od dnia 17 grudnia do Epifanii (6 stycznia) gorliwie gromadzili się w kościele, nie opuszczając ani jednego dnia. W tradycji gallikańskiej Adwent miał charakter pokutny i ascetyczny (post, abstynencja, skupienie), co wspomina św. Hilary (+ 367). W V w. biskup Tours, Perpetuus, wprowadził w Galii obowiązek postu w poniedziałki, środy i piątki w okresie trzech tygodni od dnia św. Marcina (11 listopada) do Narodzenia Pańskiego. W Rzymie okres przygotowania do Narodzenia Pańskiego został wprowadzony dopiero w drugiej połowie VI wieku. Adwent miał tu charakter liturgicznego przygotowania na radosne święta Narodzenia Pańskiego, ze śpiewem Alleluja, Te Deum laudamus, z odpowiednim doborem czytań i formularzy, bez praktyk pokutnych.
Od czasów św. Grzegorza Wielkiego (590-604) Adwent w Rzymie obejmował już 4 tygodnie. Był to czas bezpośredniego, liturgicznego przygotowania na obchód pamiątki historycznego przyjścia Chrystusa. Na początku IX w. Adwent nabiera także charakteru eschatologicznego - staje się czasem przygotowania na ostateczne przyjście Chrystusa. W wyniku połączenia tradycji gallikańskiej i rzymskiej ukształtował się Adwent, jaki przeżywamy do dziś - liturgicznie rzymski, a ascetycznie gallikański (kolor fioletowy, bez Gloria). Formę tę rozpowszechniały klasztory benedyktyńskie i cysterskie. W XIII w. znana ona była już w całym Kościele, do czego przyczyniły się nowe zakony, zwłaszcza franciszkanie.

Teksty liturgiczne Adwentu ukazują postacie Starego i Nowego Testamentu, przez których życie i działalność Bóg zapowiadał i przygotowywał świat na przyjście Jego Syna: Maryję, Jana Chrzciciela, Izajasza. Adwent to czas radosnego oczekiwania na spotkanie z Panem i przygotowania się do niego przez pokutę i oczyszczenie. Dlatego Kościół zachęca do udziału w rekolekcjach, przystąpienia do sakramentu pokuty i pojednania. Adwent nie jest jednak w sensie ścisłym czasem pokuty, tak jak na przykład Wielki Post.

Jak czytamy w "Ogólnych normach roku liturgicznego i kalendarza" z 1969 r.: "Adwent ma podwójny charakter. Jest okresem przygotowania do uroczystości Narodzenia Pańskiego, przez który wspominamy pierwsze przyjście Syna Bożego do ludzi. Równocześnie jest okresem, w którym przez wspomnienie pierwszego przyjścia Chrystusa kieruje się dusze ku oczekiwaniu Jego powtórnego przyjścia na końcu czasów. Z obu tych względów Adwent jest okresem pobożnego i radosnego oczekiwania".
W czasie całego Adwentu, poza niedzielami i uroczystością Niepokalanego Poczęcia NMP (8 grudnia), odprawiane są Roraty. Ta bardzo dawna tradycja jest nadal w Polsce kultywowana. Roraty to Msze ku czci Najświętszej Maryi Panny, odprawiane wczesnym rankiem. Ich nazwa pochodzi od łacińskich słów pieśni często śpiewanej na ich początku - Rorate caeli desuper (Spuśćcie rosę, niebiosa). W czasie Rorat przy ołtarzu znajduje się dodatkowa, ozdobna świeca - symbolizuje ona obecność Maryi. Eucharystia rozpoczyna się przy zgaszonych światłach; zapalają się one dopiero podczas uroczystego hymnu "Chwała na wysokości Bogu". Jest to jeden z nielicznych przypadków w roku liturgicznym, kiedy hymn ten śpiewa się każdego dnia (chociaż wyłącznie podczas Rorat).
Według Abrahama Bzowskiego, dominikanina, wybitnego historyka Kościoła, początek Rorat w Polsce datuje się na XIII wiek. Ich odprawianie miał wprowadzić w Poznaniu książę Przemysł I Pobożny, a w Krakowie, na prośbę św. Kingi, Bolesław Wstydliwy. Największą popularność i szczyt rozwoju Roraty osiągają w XVI wieku. Codziennego udziału w tej Mszy świętej przestrzegali królowie Zygmunt Stary i Zygmunt August, królowa Bona, Anna Jagiellonka i Marysieńka Sobieska. Zygmunt I Stary i Anna, jego córka, starali się o to, aby w kaplicy królewskiej na Wawelu Roraty odprawiane były nie tylko w czasie Adwentu, ale przez cały rok raz na tydzień. Na ten cel przeznaczyli pewne fundusze i w 1545 roku utworzono, przy kaplicy zygmuntowskiej Wniebowzięcia Najświętszej Maryi, specjalną kapelę śpiewaczą "rorantystów".
Z odprawianiem Mszy św. roratniej wiąże się zapalanie dodatkowej świecy. W dawniejszych czasach przed rozpoczęciem Mszy św. do ołtarza podchodził król, niosąc pięknie ozdobioną świecę, i stawiał ją na najwyższym lichtarzu na środku ołtarza. Podobne świece, lecz już nie ozdobione, przynosili do ołtarza prymas, senator, ziemianin, rycerz, mieszczanin i chłop - przedstawiciele ówczesnych stanów. Każdy z nich, wręczając świecę celebransowi, odpowiadał na jego pytanie: "Gotowy jesteś na sąd Boży?" - "Gotów jestem na sąd Boży".
Od IX w. dla drugiej części Adwentu charakterystyczne są tzw. antyfony "O", ponieważ wszystkie rozpoczynają się od tej właśnie litery: O Sapientia, O Adonai, O Radix Jesse, O Clavis David, O Oriens, O Rex gentium, O Emmanuel. Tak uszeregował je Amalariusz z Metzu (+ 850). Oparte są one na obrazach i symbolach biblijnych. Antyfony te w tłumaczeniu polskim stanowią siedem kolejnych zwrotek dawno śpiewanej pieśni "Mądrości, która z ust Bożych wypływasz". Ich treść obrazuje tęsknotę Izraelitów za Mesjaszem. Stosowane były pierwotnie jako antyfony do Magnificat w Liturgii Godzin. W odnowionej liturgii zachowały swoje tradycyjne miejsce. Ponadto włączone zostały w Mszę świętą jako wersety aklamacji przed Ewangelią.

III Niedziela Adwentu jest nazywana Niedzielą Różową lub - z łaciny - Niedzielą GAUDETE. Nazwa ta pochodzi od słów antyfony na wejście: "Gaudete in Domino", czyli "Radujcie się w Panu". Szaty liturgiczne mogą być - wyjątkowo - koloru różowego, a nie, jak w pozostałe niedziele Adwentu, fioletowe. Teksty liturgii tej niedzieli przepełnione są radością z zapowiadanego przyjścia Chrystusa i z odkupienia, jakie przynosi. Warto pamiętać, że oprócz Niedzieli Gaudete jest jeszcze tylko jedna okazja do używania szat liturgicznych koloru różowego - jest nią Niedziela LAETARE - IV Niedziela Wielkiego Postu.
Zasoby internetowe: www.brewiarz.

Dodano:  28.11.2022 r.  
linia
foto

„Jako zaczyn we współczesnej rodzinie ludzkiej. Świecki wymiar Rodziny Księdza Bosko”
Wiązanka 2023 – Przełożonego Generalnego Salezjanów Ks. Ángela Fernándeza Artime SDB

Przełożony Generalny Salezjanów ks. Ángel Fernández Artime, ojciec i ośrodek jedności Rodziny Salezjańskiej, po fazie konsultacji i rozeznania z odpowiedzialnymi za poszczególne grupy Rodziny Salezjańskiej, członkami Rady Generalnej i innymi ekspertami, poinformował dzisiaj o tytule i liniach przewodnich swojej Wiązanki na rok 2023: “JAKO ZACZYN WE WSPÓŁCZESNEJ RODZINIE LUDZKIEJ”. Świecki wymiar Rodziny Księdza Bosko”.

W swojej prezentacji ks. Á.F. Artime od razu precyzuje, że ta Wiązanka będzie miała dwie grupy odbiorców: nie tylko wszystkie grupy Rodziny Salezjańskiej, ale także “dzieci i młodzież ze wszystkich placówek Rodziny Księdza Bosko na świecie”, ponieważ – jak wyjaśnia – “w świetle tego, co najbardziej charakteryzuje naszą pedagogikę i duchowość, chcemy pomóc dzieciom, a zwłaszcza młodzieży odkryć to, że każdy z nich może być zaczynem, o którym mówi Jezus”.

Jednocześnie dla Rodziny Księdza Bosko “chce być jasnym i pobudzającym przesłaniem ukierunkowanym na odkrycie jej wymiaru świeckiego”, a zwłaszcza w odniesieniu do konsekrowanych członków Rodziny Salezjańskiej stanowić zaproszenie do bycia “zaczynem w cieście chleba ludzkości” i “do życia obok siebie, pozwalając się ubogacić ewangeliczną laickością”.

Zaczyn, do którego metaforycznie odwołuje się również Jezus, by przybliżyć apostołom Królestwo Boże, jest “jedynym żywym składnikiem”, tym elementem, którego używa się w małych ilościach, ale który “ma zdolność wpływania, warunkowania i przekształcania całego ciasta” – stwierdza Przełożony Generalny.

Stąd też ta propozycja pod adresem każdego członka Rodziny Salezjańskiej i młodzieży, aby być zaczynem w świecie, szerząc Słowo i Królestwo Boże, tak jak drożdże, które przemieniają ciasto w chleb.

W swojej refleksji Przełożony Generalny zwraca również uwagę na znaczenie pracy świeckich w dziełach Zgromadzenia Salezjańskiego, przypominając, że “Kościół składa się w ponad 99% z osób świeckich... Możemy sobie wyobracić, jak ten odsetek wzrasta, jeśli weźmiemy pod uwagę cały świat: świeccy są ciastem, a także zaczynem Królestwa”.

https://www.sdb.org/pl/Prze_/Wiazanka/Strenna_2023/_

********************************************

Projekt plakatu Wiązanki 2023, który przedstawia sto postaci bogatych w różne szczegóły i szczególną ekspresję, jest dziełem hiszpańskiego artysty Agustina de la Torre, salezjańskiego współpracownika i nauczyciela. Autor wykazuje silne pragnienie odzwierciedlenia w swojej pracy artystycznej całej owocności i ekspansji Dzieła Księdza Bosko w świecie, czyniąc to w harmonii z propozycją tematu, jaki zaproponował Przełożony Generalny ks. Ángel Fernández Artime dla Wiązanki na rok 2023: "JAKO ZACZYN W DZISIEJSZEJ RODZINIE LUDZKIEJ. Wymiar świecki Rodziny Księdza Bosko”.

Autor wyjaśnił, że na plakacie znajduje się sto różnych postaci. W centrum znajduje się Ksiądz Bosko, otoczony postaciami kluczowymi dla duchowości salezjańskiej, które są łatwo rozpoznawalne: Matka Mazzarello, Mama Małgorzata, Dominik Savio, ks. Michał Rua, Laura Vicuña... Są też obecny Przełożony Generalny, Przełożona Generalna Córek Maryi Wspomożycielki i inni, aż po ostatniego świętego, Artemidesa Zattiego.

“Wszyscy patrzą radośnie przed siebie - jak zwykł mawiać ksiądz Bosko - i patrzą na widza, który również jest częścią tego pięknego projektu, ciasta, które wyrosło dzięki zaczynowi duchowości salezjańskiej i systemu prewencyjnego. Różne kolory ubrań i kolory skóry wskazują również na uniwersalność charyzmatu salezjańskiego, bogatego w różnorodność, pozytywność, kreatywność i oczywiście – Ewangelię”.

Według de la Torre, wszystkie postacie razem w pełni wyrażają motto mówiące o “zaczynie w rodzinie ludzkiej” ciasta, które wyrosło i nadal jest pokarmem dla dzisiejszej Rodziny Salezjańskiej, co zwłaszcza potwierdza różnorodność każdej z przedstawionych osób. Mocnym punktem jest tutaj czułe spojrzenie na dzieci, nastolatków, młodzież, dorosłych, mężczyzn i kobiety, misjonarzy i zakonników z całego świata, którzy w artystyczny sposób są tu przedstawieni przez artystę w towarzystwie różnych elementów wyrażających salezjańskość.

“Ponownie wyrażam moją radość z tego, że po raz kolejny jestem jednym z autorów plakatu Wiązanki” – powiedział na koniec Agustin de la Torre – i mogę wyrazić, poprzez moją sztukę, moje szczęście i wdzięczność dla Księdza Bosko”.

https://www.infoans.org/pl/dzialy/wiadomosci/item/16717-sg-sto-postaci-reprezentuje-rodzine-ksiedza-bosko-na-plakacie-wiazanki-2023

Dodano:  25.11.2022 r.  
linia
foto

Serdecznie zapraszamy Parafian, Pielgrzymów i Sympatyków Sanktuarium Maryjnego i Dzieła Salezjańskiego na uroczyste rozpoczęcie obchodów Jubileuszu 100- lecia Salezjanów w Czerwińsku nad Wisłą w niedzielę 20 listopada 2022 r. o godz. 10.00 w Bazylice Zwiastowania NMP w Czerwińsku nad Wisłą /diecezja płocka/.
Uroczystej Eucharystii będzie przewodniczył ks. dr Tadeusz Jarecki SDB – inspektor Inspektorii Warszawskiej Salezjanów.
Po Mszy św. zapraszamy do namiotu i stodoły, gdzie odbędzie się rodzinny piknik połączony z koncertem zespołu „Moja Rodzina”.
Moja Rodzina to pochodzący z Glinojecka zespół, który koncertuje w składzie: Aldona i Artur – rodzice oraz ich dzieci Antonina, Gabriel, Szymon, Mikołaj i Jeremiasz Wiśniewscy.

Transmisja na kanale YT : Opactwo Romańskie Czerwińsk nad Wisłą - YouTube

Z okazji Jubileuszu 100- lecia Salezjanów w Czerwińsku nad Wisłą, na przestrzeni całego roku, zaplanowano wiele ciekawych wydarzeń religijnych i kulturalnych. Szereg imprez i uroczystości konkursów, wystaw, spotkań, spacerów i inscenizacji historycznych. Odbędą się również wydarzenia sportowe – turnieje, biegi i zawody.
Zakończenie jubileuszu planowane jest na początku września 2023 roku sesją naukową i uroczystą jubileuszową Eucharystią pod przewodnictwem J.E. Księdza Arcybiskupa dr Stanisława Gądeckiego Metropolity Poznańskiego, Przewodniczącego Konferencji Episkopatu Polski.

********************************
Krótki rys historyczny przybycia do Czerwińska zaczerpnięty z: Jan Pietrzykowski, Nowicjat salezjański w Czerwińsku 1924-1994, Seminare. Poszukiwania naukowe 11, 341-358 1995

Świetność Czerwińska skończyła się wraz z upadkiem Rzeczypospolitej. Opactwo zostało skasowane w 1819 r., a w wyniku represji po upadku powstania styczniowego w 1869 r. Czerwińsk stracił prawa miejskie. Jeszcze do 1855 r. proboszczami byli kanonicy regularni (6) .
Po nich pracę duszpasterską w parafii (1855– 1923) prowadzili księża z diecezji płockiej, natomiast w klasztorze, decyzją Komisji Rządowej Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego zamieszkały norbertanki (1819–1902), usunięte z Płocka (7) . Obiekt, pozbawiony prawowitych właścicieli i właściwego zabezpieczenia materialnego, uległ dewastacji. O ile kościół romański, choć kilkakrotnie przebudowywany w okresie renesansu i baroku, nadal pociągał swoją architekturą i wystrojem (cudowny obraz, freski ścienne, romański portal), to mury klasztorne odstraszały ruiną. W 1907 r. rozebrano skrzydło zachodnie (tzw. Jagiełłowe lub zamkowe), stanowiące ok. 40% głównego zrębu klasztoru pokanonickiego. Cegłę sprzedano i za zarobione w ten sposób pieniądze zabezpieczono pozostałe ruiny(8).
Ostatnim proboszczem diecezjalnym był ks. Eugeniusz Gruberski (1907– 1923), publicysta muzyczny, gorący patriota, ofiarny społecznik, miłośnik sztuki sakralnej. Jemu to głównie zawdzięczają salezjanie przybycie do Czerwińska. Ten gorliwy duszpasterz nie był sam w stanie odbudować klasztoru z ruin i utrzymać na odpowiednim poziomie tego tak godnego obiektu. Ksiądz Gruberski na plebanię przystosował stary, murowany spichlerz (1919), a klasztor zamierzał przekazać zakonnikom, o czym poinformował biskupa płockiego J. A. Nowowiejskiego. Ordynariusz odniósł się z rezerwą do projektu powierzenia parafii zakonnikom, tłumacząc m.in., że nie ma wolnego i odpowiedniego beneficjum dla dotychczasowego duszpasterza (9) .
Jednak ks. Gruberski nadal czynił starania, aby sprowadzić salezjanów do Czerwińska i przygotowywał parafian na ten moment. Przełożony salezjanów w Polsce ks. Piotr Tirone, zapoznawszy się ze stanem zabudowań, wyraził tylko życzenie, aby wywiercono studnię i położono dach nad jednym skrzydłem klasztoru. Wykonano to. W 1923 r. na życzenie bpa Nowowiejskiego, kościół i klasztor obejrzał benedyktyn o. Józef Ostrowski. Mimo iż wizja lokalna wypadała pomyślnie, to jednak benedyktyni szybko zrezygnowali z tej oferty, wobec możliwości odzyskania w Poznańskiem własnego klasztoru, będącego w lepszym stanie niż Czerwińsk10. Śmierć ks. kan. E. Gruberskiego (13 IX 1923) oraz zrzeczenie się obiektu przez kanoników regularnych, przyspieszyły przybycie salezjanów. Już 10 września 1923 r. zamieszkał w Czerwińsku ks. Stanisław Łukaszewski, który objął funkcje dyrektora domu zakonnego i proboszcza parafii. Dwa dni później przejął on cały obiekt, tj. kościół, klasztor i parafię razem z uposażeniem z rąk dziekana wyszogrodzkiego ks. Tomasza Skowrońskiego. Odpowiedni dekret wystawił biskup płocki 13 grudnia 1923 r. (11)
Zespół budynków byłego opactwa kanoników regularnych – kościół i klasztor – stanowią własność Kurii Diecezji Płockiej, oddane Towarzystwu Salezjańskiemu w wieczystą dzierżawę (99 lat). W momencie przejęcia beneficjum czerwińskie składało się z pięciu obiektów: kościoła, klasztoru, plebanii, zabudowań gospodarczych i placu.


Przypisy:
6 Pierwszy projekt kasaty klasztorów, przedstawiony przez bp. F. Malczewskiego 11 III 1819 r. pomijał Czerwińsk, ponieważ kanonicy regularni prowadzili parafię, szkołę oraz zapewniali dużą liczbę księży do pracy duszpasterskiej. Por. P. G a c h, Kasaty zakonów na ziemiach dawnej Rzeczypospolitej i Śląska 1773–1914, Lublin 1984, s. 101. Parafię czerwińską kanonicy regularni obsługiwali od 1428 r. Posługę duszpasterską spełniano w kościele pw. św. Wojciecha (pochodzący z XI w., rozebrany w 1889 r.). Następnie celom parafialnym służył także kościół klasztorny. Por. Katalog zabytków sztuki w Polsce, t. 10, Warszawa 1979, s. 33; K. D ę b s k i, Bazylika czerwińska, Płock 1988, s. 10.
7 M. L e w k o, Czerwińsk nad Wisłą, w: Encyklopedia katolicka, Lublin 1985, 3, kol. 840– 841; Z. M a l i n o w s k i, Czerwińsk, Czerwińsk 1976, s. 27 (masz.).
8 Z. M a c i a k, Salezjanie w Czerwińsku 1923–1973, Czerwińsk 1974, s. 3 (masz.)
9 ADP, t. Czerwińsk, bp J. A. Nowowiejski do ks. E. Gruberskiego, Płock 10 I 1923; M. K a m i ń s k i, Stan klasztoru czerwińskiego w chwili przejęcia, Czerwińsk 1973, s. 3 (masz.)
10 Tamże.
11 A. Ś w i d a, Towarzystwo salezjańskie. Rys historyczny, Kraków 1984, s. 122; Ks. insp. P. Tirone i ks. S. Łukaszewski byli u biskupa płockiego 3 XI 1923 r. w celu przedstawienia ordynariuszowi nowego dyrektora i proboszcza w Czerwińsku. Por. Kronika, 1923–1938, dekret biskupa nr 2769.

/Fragment zaczerpnięty z: Jan Pietrzykowski Nowicjat salezjański w Czerwińsku 1924-1994 Seminare. Poszukiwania naukowe 11, 341-358 1995/


************************************
Zgromadzenie Salezjańskie, oficjalna nazwa Towarzystwo św. Franciszka Salezego, zostało założone przez św. Jana Bosko w drugiej połowie XIX w. w Turynie. Ks. Bosko, duszpasterz i opiekun, ojciec i nauczyciel opuszczonej, pozbawionej środków do życia turyńskiej młodzieży wielokrotne był zachęcany do zapewnienia przyszłości założonym przez siebie oratoriom poprzez powołanie do życia zgromadzenia zakonnego. Zachęty płynęły nie tylko ze strony kościelnych hierarchów, ale także od ówczesnego rządu, który pomimo przeciwnej Kościołowi orientacji politycznej widział potrzebę kontynuowania dzieła wychowania zapoczątkowanego przez turyńskiego „kapelana włóczęgów”. Ksiądz Bosko korzystając z poparcia Ojca św. Piusa IX oraz z praktycznych wskazówek ówczesnego ministra Ratazzi’ego, pomimo obowiązującego prawa kasaty zakonów, 13 kwietnia 1874 roku doprowadził do zatwierdzenia reguł Zgromadzenia Salezjańskiego przez Stolicę Apostolską. Salezjanie – jako kapłani, bądź jako bracia zakonni (koadiutorzy), kontynuują dzieło swojego Założyciela urzeczywistniając tajemnicę zbawienia przede wszystkim w życiu młodzieży według stylu ks. Bosko: „chcę abyście byli szczęśliwi tutaj na ziemi i w przyszłości w niebie”. Charyzmat salezjański urzeczywistnia się w różnych formach pracy i zaangażowania duszpasterskiego: na polu wychowania, misji, ewangelizacji poprzez środki masowego przekazu oraz prowadzenie różnych ośrodków duszpasterskich szczególnie w środowiskach ubogich. Od pierwszych lat istnienia dzieło ks. Bosko cechował ogromny dynamizm rozwoju. W roku 1888 w dniu śmierci ks. Bosko jego Zgromadzenie liczyło 774 członków i 57 wspólnot zakonnych różnych państwach Europy i Ameryki.
źródło:
www.zyciezakonne.pl/informator/zakony-meskie/salezjanie-360/

Dodano:  13.11.2022 r.  
linia
foto

1. «Chrystus Jezus (...) dla was stał się ubogim» (por. 2 Kor 8, 9). Tymi słowami Apostoł Paweł zwraca się do pierwszych chrześcijan w Koryncie, aby utwierdzić ich działania solidarnościowe na rzecz potrzebujących braci. Światowy Dzień Ubogich również w tym roku staje się na nowo swego rodzaju pozytywną prowokacją, która ma nam pomóc w refleksji nad naszym stylem życia oraz nad wieloma wymiarami ubóstwa, które pojawiają się w tym obecnym momencie dziejowym.

Kilka miesięcy temu świat wychodził z burzy pandemii, ukazując znaki ożywienia ekonomicznego, które mogłoby przynieść ulgę milionom osób wpędzonych w biedę z powodu utraty pracy. Otwierał się pogodny scenariusz, który nie zapominając o cierpieniu z powodu utraty osób bliskich, przedstawiał wreszcie perspektywy powrotu do bezpośrednich relacji międzyosobowych, do spotkań bez ograniczeń i restrykcji. Oto jednak nowe nieszczęście pojawiło się na horyzoncie nakładając na świat inny scenariusz wydarzeń.

Wojna na Ukrainie dołączyła do wojen regionalnych, które w ostatnich latach sieją śmierć i zniszczenie. W tym wypadku jednak obraz jawi się bardziej złożony ze względu na bezpośrednią interwencję jednego z mocarstw, które chce narzucić swoją wolę wbrew zasadzie samostanowienia narodów. Powtarzają się sceny znane nam z tragicznej pamięci, gdzie raz jeszcze wzajemny szantaż niektórych możnych tego świata zagłusza głos ludzkości domagającej się pokoju.

2. Iluż to biednych rodzi niedorzeczność wojny! Gdziekolwiek się nie spojrzymy, widzimy, że przemoc uderza w osoby bezbronne i najsłabsze. Deportacje tysięcy osób, przede wszystkim dzieci, aby je wykorzenić i wymusić na nich zmianę tożsamości. Powracają jakże aktualne słowa Psalmisty, napisane w obliczu zniszczenia Jerozolimy oraz wygnania młodych Hebrajczyków:

Nad rzekami Babilonu – tam myśmy siedzieli i płakali,
kiedyśmy wspominali Syjon.
Na topolach tamtej krainy
zawiesiliśmy nasze harfy.
Bo tam żądali od nas
pieśni ci, którzy nas uprowadzili,
pieśni radości ci, którzy nas uciskali:
Jakże możemy śpiewać
pieśń Pańską
w obcej krainie?

(Ps 137,1 4).

Miliony kobiet, dzieci oraz osób starszych, zmuszonych jest do narażenia się na niebezpieczeństwo bomb, byle tylko znaleźć ocalenie, szukając schronienia jako uchodźcy w krajach sąsiednich. Iluż jednak z nich pozostaje w strefach konfliktu, mając każdego dnia do czynienia ze strachem, doświadczając braku jedzenia oraz wody, opieki medycznej, a przede wszystkim miłości. W takich sytuacjach rozum zostaje przyćmiony, a konsekwencje ponosi wielu zwykłych ludzi, którzy dołączają do i tak już dużej liczby osób pozbawionych środków do życia. Jak udzielić adekwatnej odpowiedzi, która przyniesie ulgę i pokój tak wielu ludziom, zdanym łaskę losu i ubóstwo?

3. W tym jakże sprzecznym kontekście, jakże bolesnym, pojawia się VI Światowy Dzień Ubogich, z zaproszeniem – zaczerpniętym z Apostoła Pawła – aby utrzymywać wzrok utkwiony w Jezusie, który: «będąc bogaty, dla was stał się ubogim, aby was ubóstwem swoim ubogacić» (2 Kor 8, 9). Podczas swojej wizyty w Jerozolimie Paweł spotkał Piotra, Jakuba i Jana, którzy poprosili go aby nie zapominał o ubogich. Wspólnota z Jerozolimy znajdowała się bowiem w poważnych trudnościach z powodu głodu, który dotknął kraj. Apostoł Paweł natychmiast zatroszczył się o zorganizowanie wielkiej zbiórki na rzecz tychże ubogich. Chrześcijanie z Koryntu okazali się bardzo wrażliwymi i chętnymi do pomocy. Za wskazaniem Pawła, każdego pierwszego dnia tygodnia zbierali to, co udało im się oszczędzić, a wszyscy byli bardzo szczodrzy.

Czas jakby się zatrzymał w tym punkcie, także i my, każdej niedzieli, podczas celebracji Mszy świętej dokonujemy tego samego gestu, zbierając wspólnie nasze ofiary, ażeby wspólnota mogła zaspokoić potrzeby najbiedniejszych. Jest to znak, który chrześcijanie zawsze czynili z radością i z poczuciem odpowiedzialności, ponieważ żaden brat i siostra nie powinien odczuwać braku tego, co konieczne do życia. Zaświadczał o tym już święty Justyn, który w II wieku, opisując dla Cesarza Antoniusza Piusa niedzielną celebrację chrześcijan, pisał tak: „W dniu zaś, zwanym Dniem Słońca, odbywa się zebranie w jednym miejscu wszystkich razem, i z miast i ze wsi. Tedy czyta się Pamiętniki apostolskie albo Pisma prorockie, póki czas pozwala. (…) Wreszcie następuje rozdawanie i rozdzielenie wszystkim tego, co się stało Eucharystią, nieobecnym zaś rozsyła się ją przez diakonów. Ci którym się dobrze powodzi, i którzy dobrą mają wolę, dają co chcą, a wszystko, co się zbierze, składa się na ręce przełożonego. On zaś roztacza opiekę nad sierotami, wdowami, chorymi, albo z innej przyczyny cierpiącymi niedostatek, nad więźniami, obcymi gośćmi, jednym słowem śpieszy z pomocą wszystkim, co są w potrzebie” (Apologia Pierwsza, LXVII, 1-6).

4. Wracając do wspólnoty w Koryncie, po początkowym entuzjazmie zaangażowanie zaczęło się zmniejszać, a inicjatywa zaproponowana przez Apostoła utraciła rozmach. To właśnie pobudziło Pawła do napisania z wielką pasją, ożywiając na nowo zbiórkę «aby czynne podzielenie się tym, co macie, potwierdzało waszą chętną gotowość» (2 Kor 8, 11).

Myślę w tej chwili o dyspozycyjności, którą w ostatnich latach okazały całe narody otwierając drzwi, by przyjąć miliony uchodźców wojennych na Bliskim Wschodzie, w Afryce Środkowej, a obecnie na Ukrainie. Rodziny otworzyły na oścież drzwi swoich domów innym rodzinom, a wspólnoty przyjęły ze szczodrobliwością wiele kobiet i dzieci, aby zaoferować należną im godność. Jednakowoż im bardziej przeciąga się konflikt, tym bardziej pogarszają się jego następstwa. Narody, które przyjmują uchodźców są coraz bardziej znużone, starając się, by pomoc była ciągła; rodziny i wspólnoty zaczynają odczuwać ciężar sytuacji, która wykracza już poza sytuację kryzysową. To jest właśnie moment, aby nie odpuścić i by odnowić początkową motywację. To, co rozpoczęliśmy, należy doprowadzić do końca z tą samą odpowiedzialnością..

5. Solidarność polega bowiem właśnie na tym: podzielić się tym, czego mamy niewiele, z tymi, którzy nic nie mają, tak aby nikt nie cierpiał. Im bardziej rośnie poczucie wspólnoty i komunii jako stylu życia, tym bardziej rozwija się solidarność. Oprócz tego trzeba również rozważyć, iż są kraje, w których w ostatnich dziesięcioleciach dokonał się znaczący wzrost dobrobytu, odczuwalny dla wielu rodzin, które to osiągnęły pewien bezpieczny poziom życia. Mówimy tu o pozytywnych owocach inicjatywy prywatnej oraz praw, które wsparły rozwój ekonomiczny łączący się z konkretnym bodźcem dla polityki rodzinnej powiązanej z odpowiedzialnością społeczną. Został dzięki temu osiągnięty taki poziom bezpieczeństwa i stabilności, którym można się teraz podzielić z tymi, którzy zostali zmuszeni do opuszczenia swoich domów i swojego kraju, aby się ratować i przeżyć. Jako członkowie społeczeństwa obywatelskiego pielęgnujmy odwołanie do poszanowania wartości wolności, odpowiedzialności, braterstwa i solidarności. Jako chrześcijanie, natomiast, odnajdujmy zawsze w miłości, w wierze i w nadziei fundament naszego życia i naszego działania.

6. Warto zauważyć, że Apostoł Paweł nie chciał zmusić chrześcijan narzucając im uczynek miłosierdzia. Pisze bowiem: «Nie mówię tego, aby wam wydawać rozkazy» (2 Kor 8, 8) ale raczej, «aby wskazując na gorliwość innych, wypróbować waszą miłość» (tamże). U podstaw prośby Pawła z pewnością znajduje się konieczność konkretnej pomocy, jednak jego intencje wykraczają ponad nią. Zachęca do dokonania zbiórki, aby stała się ona znakiem miłości, tak jak zostało to poświadczone przez samego Jezusa. Szczodrość zatem w stosunku do ubogich znajduje swój głęboki fundament w decyzji Syna Bożego, który sam zechciał stać się ubogim.

Apostoł bowiem stwierdza bez obaw, że ten wybór Chrystusa, to jego „ogołocenie się”, jest „łaską”, co więcej, «łaską Pana naszego Jezusa Chrystusa» (2 Kor 8, 9) i tylko przyjmując ją możemy dać konkretny i spójny wyraz naszej wiary. Nauczanie całego Nowego Testamentu w tym temacie jest jednolite i znajduje również swoje potwierdzenie w słowach Apostoła Jakuba: «wprowadzajcie zaś słowo w czyn, a nie bądźcie tylko słuchaczami oszukującymi samych siebie. Jeżeli bowiem ktoś przysłuchuje się tylko słowu, a nie wypełnia go, podobny jest do człowieka oglądającego w lustrze swe naturalne odbicie. Bo przyjrzał się sobie, odszedł i zaraz zapomniał, jakim był. Kto zaś pilnie rozważa doskonałe Prawo, Prawo wolności, i wytrwa w nim, ten nie jest słuchaczem skłonnym do zapominania, ale wykonawcą dzieła; wypełniając je, otrzyma błogosławieństwo» (Jk 1, 22-25).

7. Wobec ubogich nie uprawia się retoryki, ale zakasuje się rękawy i realizuje się wiarę poprzez bezpośrednie zaangażowanie, które nie może być scedowane na innych. Czasami natomiast może występować pewna forma rozprzężenia, prowadząca do przyjęcia zachowań nieodpowiednich, takich jak obojętność wobec ubogich. Zdarza się więc, że niektórzy chrześcijanie, ze względu na zbyt mocne przywiązanie do pieniądza, ugrzęźli w złym używaniu dóbr oraz majątku. Są to sytuacje, które ukazują słabą wiarę, a także słabą i krótkowzroczną nadzieję.

Wiemy, że problemem nie jest pieniądz sam w sobie, ponieważ jest on częścią codziennego życia osób oraz relacji społecznych. Tym, nad czym powinniśmy się pochylić i przemyśleć, jest raczej wartość, jaką pieniądz posiada dla nas: nie może stać się absolutem, jakby był celem nadrzędnym. Przywiązanie tego rodzaju nie pozwala patrzeć z realizmem na życie codzienne oraz osłabia wzrok, uniemożliwiając dostrzeżenie potrzeb innych. Nic bardziej szkodliwego nie może przydarzyć się chrześcijaninowi oraz wspólnocie chrześcijańskiej, jak właśnie zaślepienie przez bożka bogactwa, co w rezultacie kończy się zniewoleniem przez wizję życia ulotnego i zbankrutowanego.

Nie chodzi więc o to, aby mieć wobec ubogich postawę świadczenia usług socjalnych, jak to często się dzieje; trzeba natomiast działać, aby nikomu nie zabrakło tego, co konieczne. To nie aktywizm ratuje, ale szczery i szczodry szacunek, który pozwala podejść do ubogiego, jak do brata, który wyciąga rękę, abym to ja wyszedł z letargu, w który wpadłem. Dlatego też «nikt nie może mówić, że stoi z dala od ubogich, ponieważ jego życiowe wybory wiążą się ze skupieniem uwagi na innych sprawach. Często spotykamy się z tym usprawiedliwieniem w środowiskach akademickich, przedsiębiorców lub profesjonalistów, a nawet w środowiskach kościelnych. (…) nikt nie może się czuć zwolniony z troski o ubogich i o sprawiedliwość społeczną» (Evangelii gaudium, 201). Pilnie należy znaleźć nowe drogi, które mogą poprowadzić ponad układy tej polityki społecznej, rozumianej „jako polityki dla ubogich, ale nigdy z biednymi i nigdy z ubogimi, a tym bardziej nie będącej częścią projektu, który może doprowadzić ludzi do siebie” (Fratelli tutti, 169). Należy natomiast dążyć do podjęcia postawy Apostoła, który pisał do Koryntian: „Nie o to bowiem idzie, żeby innym sprawiać ulgę, a sobie utrapienie, lecz żeby była równość” (2 Kor 8, 13).

8. Jest pewien paradoks, który dziś, podobnie jak i w przeszłości, trudno jest zaakceptować, ponieważ koliduje on z logiką ludzką: istnieje ubóstwo, które ubogaca. Paweł, przywołując „łaskę” Jezusa Chrystusa, pragnie potwierdzić to, co On sam przepowiadał, a mianowicie, że prawdziwe bogactwo nie polega na gromadzeniu «sobie skarbów na ziemi, gdzie mól i rdza niszczą i gdzie złodzieje włamują się, i kradną» (Mt 6, 19), ale raczej na wzajemnej miłości, która pozwala nam dźwigać ciężary jedni drugich, tak aby nikt nie czuł się opuszczony czy wykluczony. Doświadczenie słabości oraz ograniczenia, które przeżyliśmy w minionych latach, a teraz tragedia wojny ze skutkami globalnymi, powinny nauczyć nas czegoś decydującego: nie jesteśmy na świecie po to, aby przeżyć, ale po to, by wszyscy mogli żyć godnie i szczęśliwie. Orędzie Jezusa pokazuje nam drogę i pozwala nam odkryć, że istnieje ubóstwo, które upokarza i zabija oraz, że istnieje inne ubóstwo, Jego ubóstwo, która wyzwala i czyni beztroskimi.

Ubóstwo, które zabija, to nędza zrodzona z niesprawiedliwości, wyzysku, przemocy oraz niesprawiedliwego podziału bogactw i zasobów. To ubóstwo rozpaczliwe, pozbawione przyszłości, ponieważ narzucone przez kulturę odrzucenia, która nie daje perspektyw ani dróg wyjścia. Jest to nędza, która zmuszając do stanu skrajnego niedostatku, oddziałuje również na wymiar duchowy, który, nawet jeśli często jest zaniedbany, to przecież nie z tego powodu nie istnieje czy się nie liczy. Kiedy jedynym prawem staje się rachunek zysku na koniec dnia, to wtedy nie ma już hamulców, aby zastosować logikę wyzysku osób: inni ludzie stają się jedynie środkami. Nie istnieje już wtedy sprawiedliwa zapłata, czy słuszne godziny pracy, ale tworzą się nowe formy niewolnictwa, których doznają osoby, które nie mają innej drogi wyjścia i muszą zaakceptować tę trującą niesprawiedliwość, aby uciułać minimum na przeżycie.

Natomiast ubóstwo, które wyzwala jest tym, które jawi się przed nami jako odpowiedzialny wybór, pozwalający zrzucić ciążący balast i dążyć do tego, co istotne. Można bowiem łatwo dostrzec owo poczucie niezadowolenia, którego wielu doświadcza, ponieważ odczuwają brak czegoś ważnego i szukają tego, błądząc bez celu. Pragnąc znalezienia czegoś, co by mogło ich zaspokoić, potrzebują ukierunkowania ku maluczkim, słabym, ubogim, żeby mogli wreszcie zrozumieć to, czego naprawdę potrzebują. Spotkanie ubogich pozwala położyć kres wielu niepokojom i bezpodstawnym lękom, aby dotrzeć do tego, co naprawdę liczy się w życiu i czego nikt nie może nam ukraść: miłości prawdziwej i bezinteresownej. Ubodzy są bowiem, zanim staną się przedmiotem naszej jałmużny, są podmiotem, który pomaga nam uwolnić się z więzów niepokoju i powierzchowności.

Ojciec i Doktor Kościoła, święty Jan Chryzostom, w którego listach spotykamy mocne zwroty przeciwko nieodpowiednim postawom chrześcijan w stosunku do najuboższych, tak pisał: „Jeśli nie jesteś przekonany, że ubóstwo może przynieść bogactwo to pomyśli o swoim Panu i przestań powątpiewać. Gdyby Pan nie stał się biedny, nie mógłbyś stać się bogaty. To właśnie jest cudowne, że ubóstwo przyniosło bogactwo. Przez bogactwo Apostoł rozumie pobożność, oczyszczenie z grzechów, sprawiedliwość i świętość, i wszystkie owe niezliczone dobra, które Pan nam podarował i jeszcze podaruje. I to wszystko wyrosło dla nas z ubóstwa” (Homilie do Drugiego Listu św. Pawła do Koryntian, przekład z języka greckiego, ks. Antoni Paciorek, Częstochowa, 2019, s. 290).

9. Tekst Apostoła Pawła, do którego odsyła nas VI Światowy Dzień Ubogich, ukazuje wielki paradoks życia wiary: ubóstwo Chrystusa ubogaca nas. Jeśli Paweł mógł dać nam to nauczanie – a Kościół rozpowszechnić je i zaświadczyć o nim na przestrzeni wieków – to stało się tak, ponieważ Bóg w swoim synu Jezusie, wybrał i przemierzył tę drogę. Jeśli On dla nas stał się ubogim, to nasze życie jest oświecone i przemienione, i nabywa wartość, której świat nie zna i nie może dać. Bogactwem Jezusa jest Jego miłość, która nie zamyka się na nikogo i wszystkim wychodzi na spotkanie, a szczególnie tym, którzy są usunięci na margines i pozbawieni tego, co konieczne. Z miłości ogołocił samego siebie i przyjął postać ludzką. Z miłości stał się sługą posłusznym aż do śmierci – i to śmierci krzyżowej (por. Fil 2, 6-8). Z miłości stał się „chlebem życia” (por. J 6, 35), aby nikomu nie zabrakło tego, co konieczne oraz aby każdy mógł znaleźć pokarm na życie wieczne. Również dzisiaj, podobnie jak to było wówczas dla uczniów Pana, trudne wydaje się, zaakceptowanie tego nauczania (por. J 6,60); jednak słowo Jezusa jest wyraziste. Jeśli chcemy, aby życie zwyciężyło nad śmiercią, a godność była wybawiona od niesprawiedliwości, to trzeba iść Jego drogą: naśladować ubóstwo Jezusa Chrystusa, dzieląc życie ze względu na miłość, dzieląc chleb swego życia z braćmi i siostrami, poczynając od ostatnich, od tych którym brakuje tego co konieczne, żeby nastała równość, ażeby ubodzy zostali wyzwoleni z nędzy, a bogaci z próżności, w obydwu bowiem nie ma nadziei.

10. Dnia 15 maja br. kanonizowałem brata Karola de Foucauld, człowieka, który urodził się bogatym, ale wyrzekł się wszystkiego, aby pójść za Jezusem i stać się wraz z Nim ubogim oraz bratem wszystkich. Jego życie pustelnicze, najpierw w Nazarecie, a następnie na pustyni Saharyjskiej, utkane z milczenia, modlitwy oraz dzielenia się jest przykładnym świadectwem ubóstwa chrześcijańskiego. Dobrze nam uczyni przemyślenie jego słów: «Nie gardźmy ubogimi, małymi, robotnikami; nie tylko dlatego, iż są oni naszymi braćmi w Bogu, ale również dlatego, że w sposób najdoskonalszy naśladują Jezusa w Jego życiu zewnętrznym. Oni ukazują nam doskonale Jezusa, Robotnika z Nazaretu. Są pierworodnymi wśród wybranych, pierwszymi wezwanymi do żłóbka Zbawiciela. Byli codziennymi towarzyszami Jezusa: od Jego urodzin, aż do śmierci (...). Czcijmy ich, czcijmy w nich obraz Jezusa oraz jego Świętych Rodziców (...). Przyjmujmy na siebie postać, którą on sam wybrał dla siebie (...). Nie przestawajmy nigdy być we wszystkim ubogimi, braćmi ubogich, towarzyszami ubogich, jesteśmy najuboższymi z ubogich jak Jezus i tak jak On kochamy ubogich i otaczamy się nimi» ( Komentarze do Ewangelii według świętego Łukasza, Medytacja 263) (1). Dla brata Karola były to nie tylko słowa, ale konkretny styl życia, który go doprowadził do dzielenia z Chrystusem daru samego życia.

Niech ten VI Światowy Dzień Ubogich stanie się okazją łaski, aby uczynić rachunek sumienia osobisty oraz wspólnotowy i zapytać się, czy ubóstwo Jezusa Chrystusa jest naszym wiernym towarzyszem życia.

+ Papież Franciszek

Rzym, u św. Jana na Lateranie, 13 czerwca 2022, we Wspomnienie św. Antoniego z Padwy.

Dodano:  13.11.2022 r.  
linia
foto





















Drogie Siostry i Drodzy Bracia w jednej wierze w Chrystusa!

Ojciec Święty Franciszek ustanowił mnie biskupem diecezjalnym w Płocku, to znaczy, że zlecił mi odpowiedzialność za Wasze zbawienie, zbawienie ludzi żyjących na terenie tej prastarej diecezji. Decyzję Papieża przyjąłem z wiarą i posłuszeństwem, które rozumiem, nie jako pozbawienie mnie własnego zdania, ale jako szczytową formę wolności, w której oddaję własną wolność na służbę budowania Królestwa Bożego.

Jeden z wielkich filozofów mawiał: „To co najważniejsze dokonuje się w spotkaniu”. Pan Bóg otwiera przed nami szansę spotkania, byśmy dzielili się doświadczeniem wiary, które mamy w sobie. Zdaję sobie sprawę, że jako biskup diecezji płockiej mam dzielić się z Wami moim doświadczeniem Boga, z niego mam czerpać inspirację do pracy pośród Was. Chcę będąc z Wami „pachnieć” Chrystusem. Ale równocześnie potrzebuję Waszego doświadczenia Boga. Powiem jasno: jako Wasz biskup chciałbym radować się Waszą wiarą, Waszą religijnością i pobożnością. Jest mi to potrzebne, chcę karmić się Waszym doświadczeniem Boga. Krótko jestem z Wami, ale już teraz dziękuję Panu Bogu za to, co przeżyłem spotykając się w wielu miejscach z różnymi osobami.

Staję przed Wami w pokorze, świadom moich słabości i niedoskonałości. Wiem, że urząd biskupa związany jest z autorytetem w Kościele. Jestem jednak głęboko przekonany, że jeśli nie stanie za urzędem styl mojego życia jako człowieka, katolika, kapłana i biskupa, nie obroni mnie autorytet urzędu. Proszę Was o życzliwe przyjęcie mnie do wspólnoty Kościoła Chrystusowego, który żyje od prawie 950 lat na tej ziemi. Powiem za świętym Pawłem, którego słowem z Drugiego Listu do Tesaloniczan karmi nas dzisiaj Kościół: „(…) nie chcę jeść za darmo chleba, ale pracować w trudzie i zmęczeniu we dnie i w nocy, aby dla nikogo z Was nie być ciężarem” (por. 2 Tes 3, 8).

W dniu ogłoszenia mojej nominacji biskupiej, przed trzema i pół rokiem, czytaliśmy Ewangelię według świętego Jana, w której Jezus mówił do swoich uczniów: „nazwałem Was przyjaciółmi” (J 15, 15). Te słowa zabrałem ze sobą na drogę mojej biskupiej służby. Chcę wam dzisiaj powiedzieć, że Jezus nazywa Was przyjaciółmi i bardzo pragnie, by wszyscy ochrzczeni odkryli tę prawdę i uwierzyli Jego słowu.

Papież Franciszek wzywa nas, biskupów i kapłanów, byśmy pachnieli owcami, to znaczy byli blisko ludzi, do których posyła nas Bóg, znali ich bóle i strapienia, radości i nadzieje i postępowali razem na drodze zbawienia. Będę robił wszystko, by podjąć to wyzwanie, głęboko wierząc, że owce pachną krzyżmem, czyli świętym olejem, którym zostały namaszczone na chrzcie świętym.

Przed nami nowy rok duszpasterski, który rozpoczynamy Adwentem. Kolejny raz w życiu przeżywać będziemy tajemnice naszego zbawienia. Chcemy w Polsce podjąć refleksję nad Kościołem. Hasłem programu duszpasterskiego na lata 2022/2023 są słowa: „Wierzę w Kościół Chrystusowy”. Podejmijmy wspólnie ten temat poznając Kościół, który razem z Chrystusem tworzymy.

W sobotę przed pierwszą niedzielą Adwentu, 26 listopada 2022 roku o godz. 11.00, odbędzie się mój ingres do prastarej katedry w Płocku. Serdecznie zapraszam Was, Siostry i Bracia, na tę uroczystość. Bardzo proszę o modlitwę za mnie, bym umiał zrealizować zadanie, jakie Pan Bóg stawia przede mną. Cieszę się, że na początku nowego roku duszpasterskiego będę mógł otworzyć w Ciechanowie pierwszą na terenie naszej diecezji kaplicę wieczystej adoracji Najświętszego Sakramentu. To inicjatywa oddolna ludzi świeckich, którzy wraz z kapłanami podjęli się przygotowania tego pięknego dzieła. Od dnia 8 grudnia br. w Ciechanowie dzień i noc będzie trwała modlitwa przed Jezusem Eucharystycznym. Proszę, pamiętajcie o mnie modląc się w tym miejscu, ale i wszędzie, gdzie się modlicie, w naszej diecezji i poza nią.

Dzień przed ingresem, 25 listopada br. o godz. 20.00, do bazyliki katedralnej w Płocku, zapraszam na wieczorną modlitwę kapłanów. Bardzo zależy mi na tym, by spotkać się z Wami, Drodzy Bracia, na słuchaniu słowa Bożego i modlitwie. Poprosiłem Arcybiskupa Grzegorza Rysia, by poprowadził nasze spotkanie. Chcę, byśmy razem prosili Ducha Świętego o światło, by wskazał nam jak mamy iść razem drogą wiary. Niech święci i błogosławieni tej ziemi wspierają nas swoim wstawiennictwem.

Święci Stanisławie Kostko, Zygmuncie, siostro Faustyno, błogosławieni biskupi Antoni Julianie i Leonie - módlcie się za nami!

Wypraszam u Boga Jego błogosławieństwo na naszą wspólną drogę!

† Szymon Stułkowski
Biskup Płocki

Płock, dnia 10 listopada 2022 r.

https://youtu.be/SmUrm-OZmGs


ZARZĄDZENIE: List pasterski Biskupa Płockiego Szymona Stułkowskiego należy odczytać wiernym w niedzielę 13 listopada 2022 r., w czasie wszystkich Mszy Św, w ramach kazania.

Płock, dnia 10 listopada 2022 r.

† Mirosław Milewski
Wikariusz Generalny

Dodano:  12.11.2022 r.  
linia
foto

Dla upamiętnienia obecnej pośród nas, tak żywo zaangażowanej osoby, która ofiarowała swój czas, swoje siły i swoje życie dla Polski i tej naszej małej Ojczyzny, którą tworzymy w lokalnej czerwińskiej społeczności, wdzięczni za Jej obecność, obecność śp. Teresy Pietrzak, dzisiaj w sposób uroczysty, zgromadzeni w dniu Odzyskania Niepodległości przez Polskę, nadajemy imię Śpiewowiskom, które zainicjowała imię TERESY PIETRZAK.

Czynimy to by pamięć o Jej osobie trwała pośród nas. Abyśmy zgromadzeni tutaj w czerwińskiej świątyni i w innych miejscach, gdzie będziemy śpiewać patriotyczne pieśni, pamiętali o Jej wysiłku, o Jej osobie, o dobru, które pozostawiła pośród nas.
Prosimy Dobrego Boga, aby przyjął Ją do radości i chwały Nieba.
Wieczny odpoczynek racz Jej dać Panie…

/Słowa wypowiedziane przez ks. Łukasza Mastalerza SDB, proboszcza i kustosza Sanktuarium Maryjnego w Czerwińsku nad Wisłą 11 listopada 2022 roku podczas rozpoczęcia Śpiewowiska./

*************************************

Dla Teresy Pietrzak historia Czerwińska nad Wisłą wraz z jego romańską bazyliką i tradycjami salezjańskimi stanowiła wielką życiową pasję i inspirację. Przygotowała o niej kilka publikacji i była w trakcie pisania rozprawy doktorskiej. Na co dzień pracowała jako nauczycielka historii i katechetka w tutejszej Szkole Podstawowej im. Władysława Jagiełły, ale była też zasłużoną działaczką społeczną i radną powiatu płońskiego. Gdy Czerwińsk ubiegał się o przywrócenie praw miejskich, wspierała merytorycznie te działania, zakończone sukcesem. Jej duchowe związki z parafią w Czerwińsku owocowały m.in. zaangażowaniem we wspólnotę współpracowników salezjańskich, w działalność chóru oraz takie inicjatywy, jak choćby Orszak Trzech Króli ulicami miasta. Teresa Pietrzak zmarła w Wigilię Bożego Narodzenia 2021 roku w wieku 57 lat.

Artykuł zaczerpnięty: Płocki Gość, Mazowieckie requiem (gosc.pl) ; am, wp
02.11.2022 r.

Dodano:  12.11.2022 r.  
linia
foto

DEKRET

Biorąc pod uwagę dobro duchowe wiernych, mając na względzie kan. 1250 i kan. 1251 Kodeksu Prawa Kanonicznego oraz ustalenia podjęte podczas 393. Zebrania Plenarnego Konferencji Episkopatu Polski (Kamień Śląski, 11-12 października 2022 r.), w myśl kan. 87 § 1 Kodeksu Prawa Kanonicznego udzielam dyspensy od obowiązku powstrzymania się od spożywania pokarmów mięsnych w dniu 11 listopada 2022 r. (piątek – Narodowe Święto Niepodległości) wszystkim wiernym diecezji płockiej, a także innym osobom przebywającym w tym dniu na terenie diecezji płockiej.

Zachęcam jednocześnie do zastąpienia wstrzemięźliwości innymi formami pokuty, zwłaszcza uczynkami miłości i pobożności.

Informację o dyspensie należy podać wiernym do publicznej wiadomości.


+ Szymon Stułkowski
Biskup Płocki

ks. Dariusz Rogowski
Notariusz

Dodano:  05.11.2022 r.  
linia
foto

11 listopada 2022 roku /piątek/ o godz. 11.00. w Bazylice Zwiastowania NMP w Czerwińsku nad Wisłą zostanie odprawiona uroczysta Msza Święta w intencji Ojczyzny z okazji 104 rocznicy odzyskania Niepodległości przez Polskę.

Po Mszy świętej zapraszamy na program artystyczny " Śpiewowisko" w wykonaniu Chóru Bazyliki Czerwińskiej i Chóru Szkoły Podstawowej w Czerwińsku nad Wisłą.

Modlitwa za Ojczyznę ks. Piotra Skargi

Boże, Rządco i Panie narodów,
z ręki i karności Twojej racz nas nie wypuszczać,
a za przyczyną Najświętszej Panny, Królowej naszej,
błogosław Ojczyźnie naszej, by Tobie zawsze wierna,
chwałę przynosiła Imieniowi Twemu
a syny swe wiodła ku szczęśliwości.

Wszechmogący wieczny Boże,
spuść nam szeroką i głęboką miłość ku braciom
i najmilszej Matce, Ojczyźnie naszej,
byśmy jej i ludowi Twemu,
swoich pożytków zapomniawszy,
mogli służyć uczciwie.

Ześlij Ducha Świętego na sługi Twoje,
rządy kraju naszego sprawujące,
by wedle woli Twojej ludem sobie powierzonym
mądrze i sprawiedliwie zdołali kierować.
Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen


Modlitwa za Ojczyznę Sługi Bożego ks. kard. Augusta Hlonda SDB

O Duchu Święty, swe dary spuść na tych,
którzy kierują losami Polski, i na cały Naród,
abyśmy słuchając Twych natchnień w życiu prywatnym i publicznym,
żyli świętym prawem Bożym. Amen


MODLITWA ZA OJCZYZNĘ PRZEZ PRZYCZYNĘ ŚW. ANDRZEJA BOBOLI

Boże, któryś zapomnianą do niedawna Polskę wskrzesił cudem wszechmocy Twojej, racz za przyczyną sługi Twojego Św. Andrzeja Boboli dopełnić miłosierdzia nad naszą Ojczyzną i odwrócić grożące jej niebezpieczeństwa. Niech za łaską Twoją stanie się narzędziem Twojej czci i chwały. Natchnij mądrością jej rządców i przedstawicieli, karnością i męstwem jej obrońców, zgodą i sumiennością w wypełnianiu obowiązków jej obywateli. Daj jej kapłanów pełnych ducha Bożego i żarliwych o dusz zbawienie. Wzmocnij w niej ducha wiary i czystości obyczajów. Wytęp wszelką stanową zazdrość i zawiść, wszelką osobistą czy zbiorową pychę, samolubstwo i chciwość tuczącą się kosztem dobra publicznego. Niech rodzice i nauczyciele w bojaźni Bożej wychowują młodzież, zaprawiając ją do posłuszeństwa i pracy, a chroniąc od zepsucia. Niech ogarnia wszystkich duch poświęcenia się i ofiarności względem Kościoła i Ojczyzny, duch wzajemnej życzliwości i przebaczenia. Jak jeden Bóg, tak jedna wiara, nadzieja i miłość niech krzepi nasze serca! Amen.

Dodano:  04.11.2022 r.  
linia
foto

05 listopada 2022 r. w pierwszą sobotę miesiąca od godziny 10:30 serdecznie zapraszamy do Sanktuarium Matki Bożej Pocieszenia w Czerwińsku nad Wisłą na „Wieczernik Modlitwy”
Jest to nabożeństwo dziękczynno - błagalne.

Msza Św. w intencjach Pielgrzymów i Uczestników Wieczernika Modlitwy o godz. 12.00.

Wieczernik Modlitwy poprowadzi kapelan Stowarzyszenia im. Sługi Bożej s. Konsolaty Betrone, ks. Sławomir Brewczyński..

PROGRAM WIECZERNIKA :
Program spotkania:
- Różaniec i Adoracja Najświętszego Sakramentu
- Msza św. w intencji Pielgrzymów i Uczestników Wieczernika
- Modlitwa pod Krzyżem i Koronka do Bożego Miłosierdzia

O WIECZERNIKACH

Prowadzone są w duchu:

- uwielbienia Boga bogatego w Miłosierdzie,
- wynagradzania Bogu i Matce Najświętszej za wszelkie zło popełniane na świecie.

W intencjach:

- pielgrzymów przybywających do Sanktuarium w Czerwińsku
- ludzi chorych, z prośbą o uzdrowienie duszy
i ciała,
- w intencji rodzin, z prośbą o miłość, jedność
i pokój w rodzinie,
- w intencji Ojczyzny i świata, z prośbą
o miłosierdzie i pokój między narodami.

Uczestnikiem Wieczernika może być każdy wierny, kto:

- ma pragnienie żywej modlitwy we wspólnocie,
- szuka doświadczenia prawdziwej miłości i pokoju Bożego,
- chce wyrazić miłość ku Bogu poprzez ofiarowanie Mu siebie, swojego cierpienia i wynagradzanie za grzechy ludzkości popełniane w dzisiejszym świecie,
- gotów jest okazać miłość bliźniemu poprzez wyproszenie potrzebnych łask

Dodano:  04.11.2022 r.  
linia
foto

W I piątek miesiąca, 04 listopada 2022 roku po Mszy św. o godz. 18.00 serdecznie zapraszamy parafian i pielgrzymów do Sanktuarium Matki Bożej Pocieszenia na adorację Najświętszego Sakramentu w intencji pokoju na świecie, która potrwa do północy.

Dyżury mieszkańców poszczególnych miejscowości naszej czerwińskiej parafii i ulic Czerwińska nad Wisłą podczas I-piątkowej adoracji przedstawiają się następująco:

18.30 - Sielec, Zdziarka, ul. Świętokrzyska
19.00 - Komsin, Parlin, Pl. Batorego
19.30 – Stary Boguszyn, ul. Praga, ul. Sielecka i
ul. Cmentarna
20.00 – Nowy Boguszyn i ul. Dunina
20.30 – Wola i Wola Majdany, ul. Klasztorna
21.00 – Chmielewo, Bolino, ul. Grunwaldzka
21.30 – Stobiecin, Wilkowuje, ul. Kościuszki
22.00 – Garwolewo, ul. Królowej Jadwigi
22.30 – Janikowo, ul. Polna
23.00 – Wilkówiec, Zarębin i ul Władysława Jagiełły
23.30 – Gawarzec Górny i Dolny, ul. Warszawska


Modlitwa o pokój - św. Franciszek z Asyżu

O Panie, uczyń z nas narzędzia swego pokoju
abyśmy siali miłość, tam gdzie panuje nienawiść;
wybaczenie, tam gdzie panuje krzywda;
jedność, tam gdzie panuje zwątpienie;
nadzieję, tam gdzie panuje rozpacz;
światło, tam gdzie panuje mrok;
radość, tam gdzie panuje smutek.
Spraw, abyśmy mogli
nie tyle szukać pociechy, co pociechę dawać;
nie tyle szukać zrozumienia, co rozumieć;
nie tyle szukać miłości co kochać;
Albowiem dając – otrzymujemy;
wybaczając – zyskujemy przebaczenie
a umierając – rodzimy się do wiecznego życia,
przez Jezusa Chrystusa, Pana naszego.


Modlitwa o dar pokoju św. Jana Pawła II

Boże ojców naszych, wielki i miłosierny! Panie życia i pokoju, Ojcze wszystkich ludzi. Twoją wolą jest pokój, a nie udręczenie. Potęp wojny i obal pychę gwałtowników. Wysłałeś Syna swego Jezusa Chrystusa, aby głosił pokój bliskim i dalekim i zjednoczył w jedną rodzinę ludzi wszystkich ras i pokoleń.

Niech już nie będzie więcej wojny – złej przygody, z której nie ma odwrotu, niech już nie będzie więcej wojny – kłębowiska walki i przemocy. Spraw, niech ustanie wojna (…), która zagraża Twoim stworzeniom na niebie, na ziemi i w morzu.

Z Maryją, Matką Jezusa i naszą, błagamy Cię, przemów do serc ludzi odpowiedzialnych za losy narodów. Zniszcz logikę odwetów i zemsty, a poddaj przez Ducha Świętego nowe rozwiązania wielkoduszne i szlachetne, w dialogu i cierpliwym wyczekiwaniu – bardziej owocne niż gwałtowne działania wojenne.

Ojcze, obdarz nasze czasy dniami pokoju. Niech już nie będzie więcej wojny. Amen.



Katechizm Kościoła Katolickiego KKK 2307-2309

2307 Piąte przykazanie zakazuje dobrowolnego niszczenia życia ludzkiego. Z powodu zła i niesprawiedliwości, jakie pociąga za sobą wszelka wojna, Kościół usilnie wzywa wszystkich do modlitwy i działania, by dobroć Boża uwolniła nas od odwiecznego zniewolenia przez wojnę.

2308 Każdy obywatel i wszyscy rządzący są zobowiązani do działania na rzecz unikania wojen. Tak długo jednak jak będzie istniało niebezpieczeństwo wojny, a równocześnie brakować będzie międzynarodowej władzy posiadającej niezbędne kompetencje i wyposażonej w odpowiednią siłę... rządom nie można odmawiać prawa do koniecznej obrony, byle wyczerpały wpierw wszystkie środki pokojowych rokowań.

2309 Należy ściśle wziąć pod uwagę dokładne warunki usprawiedliwiające uprawnioną obronę z użyciem siły militarnej. Powaga takiej decyzji jest podporządkowana ścisłym warunkom uprawnienia moralnego. Potrzeba jednocześnie w tym przypadku:
- aby szkoda wyrządzana przez napastnika narodowi lub wspólnocie narodów była długotrwała, poważna i niezaprzeczalna
- aby wszystkie pozostałe środki zmierzające do położenia jej kresu okazały się nierealne lub nieskuteczne;
- aby były uzasadnione warunki powodzenia;
- aby użycie broni nie pociągnęło za sobą jeszcze poważniejszego zła i zamętu niż zło, które należy usunąć. W ocenie tego warunku należy uwzględnić potęgę współczesnych środków niszczenia.
Są to elementy tradycyjnie wymieniane w teorii tzw. wojny sprawiedliwej.
Ocena warunków uprawnienia moralnego należy do roztropnego osądu tych, którzy ponoszą odpowiedzialność za dobro wspólne.

Dodano:  02.11.2022 r.  
linia
foto

W środę 2 listopada 2022 r. obchodzimy Wspomnienie Wszystkich Wiernych Zmarłych - potocznie zwany „Dzień Zaduszny”.
W tym dniu wspominamy wszystkich naszych zmarłych oczekujących na zbawienie w czyśćcu.

Porządek Mszy Św. : 7:00, 10.00, 18.00

Różaniec połączony z wypominkami odprawiony będzie w miesiącu listopadzie każdego dnia o godz. 17.30, w niedzielę o godz. 16.30. Serdecznie zapraszamy.

Odpusty za zmarłych

Miesiąc listopad, zwłaszcza pierwsze jego dni stanowią okazję do uzyskania odpustu zupełnego i ofiarowania go za zmarłych. Uzyskiwanie odpustów przez wiernych w Kościele katolickim ma wielowiekową już tradycję. Odpust zupełny jest to darowanie człowiekowi przez Boga wszystkich kar doczesnych, należnych za grzechy odpuszczone już co do winy w sakramencie pokuty. Kto uzyska odpust zupełny dla siebie uniknie kar czyśćcowych. Kto uzyska odpust zupełny za zmarłych - ratuje dusze z czyśćca.

Oto okoliczności umożliwiające uzyskanie odpustu w najbliższych dniach:

1. Wierni, którzy nawiedzą kościół, kaplicę publiczną, lub półpubliczną 1 listopada od południa i przez cały Dzień Zaduszny, mogą dostąpić odpustu zupełnego za zmarłych. Można go uzyskać tylko jeden raz w ciągu dnia.

2. Wierni, którzy nawiedzą cmentarz i pomodlą się mogą uzyskać odpust za zmarłych. Odpust jest zupełny od 1 do 8 listopada, natomiast w inne dni roku jest cząstkowy.

Warunki uzyskania odpustu są następujące:

1. Wykonanie powyższych czynności obdarzonych odpustem.
2. Wykluczenie wszelkiego przywiązania do jakiegokolwiek grzechu, nawet powszedniego (jeżeli jest brak pełnej dyspozycji wykluczenia upodobania do jakiegokolwiek grzechu, odpust będzie tylko cząstkowy)

3. Spełnienie trzech warunków:

- spowiedź sakramentalna lub bycie w stanie łaski uświęcającej
- przyjęcie Komunii Świętej
- odmówienie Ojcze nasz.... Wierzę... i modlitwy w intencjach Ojca Świętego.

WAŻNE: Trzy warunki: spowiedź, Komunia św. i modlitwy mogą być dopełnione w ciągu wielu dni przed lub po wypełnieniu danej czynności nagradzanej otrzymaniem odpustu, ale musi być między nimi łączność. Po jednej spowiedzi sakramentalnej można uzyskać wiele odpustów zupełnych, a po jednej Komunii św. i jednej modlitwie można uzyskać tylko jeden odpust zupełny.
/http://www.diecezja.pl/archidiecezja/aktualnosci/odpusty-za-zmarlych.html/

Szczegółowo:

Od uroczystości Wszystkich Świętych aż do 8 listopada można uzyskać odpust zupełny dla zmarłych.

Wyjątkowa okazja
W komunikatach duszpasterskich podczas Mszy św. w uroczystość Wszystkich Świętych podawana jest m.in. informacja: „Od dziś godz. 12 do jutra godz. 24 we wszystkich kościołach oraz kaplicach ci, którzy prawnie z nich korzystają, mogą uzyskać odpust zupełny, który wolno ofiarować tylko w jednym z ww. terminów, tylko raz i tylko za jednego zmarłego, jeżeli pobożnie nawiedzą ww. dom Boży i równocześnie zmówią: Ojcze nasz i Wierzę w Boga. Każdego dnia od 1 do 8 listopada można dostąpić odpustu zupełnego dla zmarłych za nawiedzenie cmentarza grzebalnego i równocześnie zmówienie choćby myślnej modlitwy w intencji zmarłych”.

Zwykłe warunki uzyskania odpustu
Do tej informacji należy jeszcze dodać, że odpusty te można uzyskać „pod zwykłymi warunkami”, czyli po wypełnieniu tzw. warunków wstępnych, potrzebnych do otrzymania jakiegokolwiek odpustu. Są to: spowiedź sakramentalna, przyjęcie Komunii św. i modlitwa w intencji papieża. Chodzi tu o intencję, jaką Ojciec Święty wyznacza na każdy miesiąc, a nie w intencji osoby papieża. Warunek dotyczący modlitwy w intencjach Ojca Świętego wypełnia się całkowicie przez odmówienie Ojcze nasz i Zdrowaś Maryjo. Pozostawia się jednak wiernym możliwość odmówienia jakiejkolwiek innej modlitwy, zgodnie z ich pobożnością. Ponadto do uzyskania odpustu wymaga się wykluczenia wszelkiego przywiązania do grzechu, nawet powszedniego. Zatem tylko ten jest zdolny do uzyskania odpustu, kto został ochrzczony, nie jest ekskomunikowany i znajduje się w stanie łaski, przynajmniej pod koniec wypełniania przepisanych czynności. Jeśli brakuje pełnej tego rodzaju dyspozycji, albo nie zostaną spełnione wyliczone warunki, wtedy odpust będzie tylko cząstkowy.

Co to jest odpust?
„Odpust jest to darowanie przed Bogiem kary doczesnej za grzechy, zgładzone już co do winy. Dostępuje go chrześcijanin odpowiednio usposobiony i pod pewnymi określonymi warunkami, za pośrednictwem Kościoła, który jako szafarz owoców odkupienia rozdaje i prawomocnie przydziela zadośćuczynienie ze skarbca zasług Chrystusa i świętych” (KKK 1471).

Aby zrozumieć tę naukę i praktykę Kościoła, trzeba uświadomić sobie, że grzech ma podwójny skutek. Grzech ciężki pozbawia nas komunii z Bogiem, a przez to zamyka nam dostęp do życia wiecznego, którego pozbawienie nazywa się „karą wieczną” za grzech. W sakramencie pojednania ta kara wieczna jest odpuszczona i następuje przywrócenie komunii z Bogiem. Jednakże każdy grzech, nawet powszedni, powoduje nieuporządkowane przywiązanie do stworzeń, które wymaga oczyszczenia albo na ziemi, albo po śmierci w stanie nazywanym czyśćcem. Takie oczyszczenie uwalnia od tego, co nazywamy „karą doczesną” za grzech. Darowanie kary doczesnej określa się terminem „odpust”.

Chrześcijanin powinien starać się, znosząc cierpliwie cierpienia i różnego rodzaju próby, a w końcu godząc się spokojnie na śmierć, przyjmować jako łaskę doczesne kary za grzech. Powinien starać się przez dzieła miłosierdzia i miłości, a także przez modlitwę i różne praktyki pokutne uwolnić się całkowicie od „starego człowieka” i przyoblec w człowieka nowego (por. KKK 1472 – 1473). W pracy nad sobą nie musi on jednak liczyć tylko na siebie, może bowiem czerpać ze skarbca Kościoła, który stanowią duchowe dobra płynące z Komunii świętych, a są to zadośćuczynienia i zasługi Chrystusa Pana, a także modlitwy i dobre uczynki Najświętszej Maryi Panny i wszystkich świętych, którzy pracując nad własnym uświęceniem, przyczynili się też do zbawienia swoich braci (por. KKK 1476).

Odpust cząstkowy lub zupełny

Odpust jest cząstkowy lub zupełny w zależności od tego, czy uwalnia od kary doczesnej w części lub w całości. Jest on oznaczany bez określania dni lub lat. Kryterium miary tego odpustu stanowi wysiłek i gorliwość, z jaką ktoś wykonuje dzieło obdarzone odpustem cząstkowym. Stąd tym więcej będzie darowania, im więcej gorliwości okaże osoba zyskująca odpust.

Można uzyskać tylko jeden odpust zupełny w ciągu dnia. Jednakże w momencie śmierci wierny może uzyskać odpust zupełny, chociażby tego dnia zyskał już inny odpust zupełny. Odpust cząstkowy można uzyskać kilka razy dziennie, chyba że co innego jest wyraźnie zaznaczone. Po jednej spowiedzi sakramentalnej można uzyskać kilka odpustów zupełnych, natomiast po jednej Komunii eucharystycznej i po jednej modlitwie w intencjach Ojca Świętego zyskuje się tylko jeden odpust zupełny. Wypada, by Komunia święta i modlitwa w intencjach Ojca Świętego miały miejsce w tym dniu, w którym wykonuje się dzieło obdarzone odpustem.

Odpust za siebie lub za zmarłego
Odpust cząstkowy lub zupełny możemy ofiarować za zmarłego na sposób wstawiennictwa lub za siebie. Nie możemy uzyskać odpustu dla nikogo z żyjących, ponieważ każdy człowiek, dopóki żyje, sam jest w stanie dokonać przemiany swojego życia i wypełnić warunki wymagane do otrzymania odpustu.
/Odpusty dla zmarłych - ks. Jan Glapiak - Przewodnik Katolicki/



Za zmarłych, spoczywających na danym cmentarzu

Boże, dzięki Twojemu miłosierdziu dusze wiernych odpoczywają w pokoju; udziel łaskawie odpuszczenia grzechów Twoim sługom i służebnicom, którzy tutaj spoczywają w Chrystusie, aby uwolnieni od wszystkich win cieszyli się z Tobą bez końca.
Panie, przyjmij łaskawie modlitwę zaniesioną za dusze sług i służebnic Twoich, którzy tutaj spoczywają w Chrystusie, niech oswobodzeni z więzów śmierci otrzymają życie wieczne.
Boże, Światłości dusz wiernych, wysłuchaj nasze prośby i daj miejsce w niebie, błogosławiony pokój oraz jasność Twojego światła sługom i służebnicom Twoim, których ciała tutaj spoczywają w Chrystusie.
Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen

Akty strzeliste za zmarłych

Boże, miłosierny Panie, daj duszom sług i służebnic Twoich miejsce w niebie, błogosławiony pokój i jasność Twojego światła.

Panie, wysłuchaj łaskawie naszych modlitw za dusze sług i służebnic Twoich, za które się modlimy prosząc, abyś je przyjął do społeczności swoich Świętych

Spraw, prosimy Cię, Panie, aby dusze sług i służebnic Twoich, oczyszczone ze swoich win, otrzymały przebaczenie i wieczny odpoczynek.


Modlitwy do Matki Bożej za dusze w czyśćcu

Najświętsza Panno Nieustającej Pomocy, Matko litościwa, racz spojrzeć na biedne dusze, które sprawiedliwość Boża zatrzymuje w płomieniach czyśćcowych. Są one drogie dla Twego Boskiego Syna, gdyż zawsze Go kochały i teraz gorąco pragną być blisko Niego, lecz nie mogą zerwać swych więzów, które je trzymają w palącym ogniu czyśćca. Niech się wzruszy Twe serce, Matko litościwa. Pośpiesz z pociechą dla tych dusz, które Cię zawsze kochały i teraz ślą do Ciebie swe westchnienia. Wszak są to Twoje dzieci, bądź więc im pomocą, nawiedzaj je, osładzaj ich męki, skróć ich cierpienia i nie zwlekaj z ich wybawieniem. Amen.

O Maryjo, swym litościwym sercem obejmij dusze zamknięte w ciemnych więzieniach pokuty, a nie mających na ziemi nikogo, kto by o nich pamiętał. Najlepsza Matko, wejrzyj swym miłosiernym wzrokiem na te dusze opuszczone, przyjdź im ze skuteczną pomocą wśród opuszczenia, w jakim pozostają i pobudź serca wielu wiernych do modlitwy za nie. O Matko Nieustającej Pomocy, zlituj się nad duszami opuszczonymi w czyśćcu!

O Niepokalana Maryjo, Matko Miłosierdzia, która widziałaś święte Ciało ukochanego Syna Twojego wiszące na krzyżu, patrzyłaś na ziemię przesiąkniętą Jego Krwią i byłaś obecna przy Jego okrutnej śmierci. Polecam Ci, Matko Najświętsza, dusze cierpiące w czyśćcu i błagam, racz wejrzeć na nie okiem swego miłosierdzia i wyjednaj im wybawienie z mąk. Dla wyproszenia Twej łaski, o Matko Niepokalana, przebaczam szczerze i serdecznie tym wszystkim, którzy mnie obrazili i przez Twoje wstawiennictwo proszę Jezusa o udzielenie im wszelkiego dobra, łaski i błogosławieństwa w zamian za zło, które mi wyrządzili lub którego mi życzyli. Przez Twoje ręce, o Panno Święta, ofiaruję Bogu ten akt miłości dla uproszenia miłosierdzia dla dusz, które poddane są oczyszczeniu. Amen.

Koronka za zmarłych

W imię Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen.
/Na trzech początkowych paciorkach mówimy:/

Boże mój, wierzę w Ciebie, boś jest prawdą nieomylną.
Mam nadzieję w Tobie, boś jest nieskończenie dobry.
Kocham Cię, Panie, boś jest godzien nieskończonej miłości.

/Na małych paciorkach 10 razy:/

Słodkie Serce Maryi, bądź moim zbawieniem.

/Zakończyć znakiem krzyża i modlitwą:/

Boże mój, przez Najsłodsze Serce Maryi ofiaruję Ci tę modlitwę i proszę, abyś ją przyjął za dusze w czyśćcu cierpiące (albo: za duszę nieznana).

Dodano:  29.10.2022 r.  
linia
foto
























We wtorek 1 listopada 2022 roku przypada Uroczystość Wszystkich Świętych. Uroczystość Wszystkich Świętych należy do świąt nakazanych – obowiązek uczestniczenia w Mszy Św.

Porządek Mszy Św. w Sanktuarium Maryjnym w Czerwińsku nad Wisłą o godz. 7:00, 8:30, 10:00, 11.30 cmentarz parafialny i 17:00.

Tego dnia Kościół pielgrzymujący oddaje należną chwałę Bogu przez wstawiennictwo Wszystkich Świętych, którzy uwielbiają w niebie Majestat Boży, a imion ich nie wspomina liturgia roku kościelnego.
O godzinie 11:00 odbędzie się procesja z Bazyliki Zwiastowania NMP na cmentarz parafialny w Czerwińsku nad Wisłą. Podczas procesji jak również na cmentarzu będziemy się modlić za zmarłych: papieży, biskupów, kapłanów, zakonników i zakonnice, za poległych w obronie Ojczyzny, za zmarłych z naszych rodzin, dobrodziejów i za wszystkich zmarłych polecanych w wypominkach.
Po skończonej procesji odbędzie się Msza Św. na cmentarzu - groby Salezjanów Księdza Bosko.
Różaniec z wypominkami o godz. 16.30. w Sanktuarium. Serdecznie zapraszamy do udziału w tej wspólnej modlitwie, w której odnawiamy naszą wiarę w „Świętych Obcowanie”.

WAŻNA INFORMACJA!!!

W związku z przypadającą 1 listopada uroczystością Wszystkich Świętych w Czerwińsku nad Wisłą zostanie wprowadzona czasowa zmiana organizacji ruchu na ulicach w pobliżu cmentarza parafialnego.

➡ W godzinach 6:00 - 15:00 na wysokości cmentarza zostanie całkowicie zamknięty dla ruchu odcinek ul. Polnej

➡ Dla mieszkańców oraz odwiedzających cmentarz w Czerwińsku zostanie przygotowany objazd ulicami: Świętokrzyską i Cmentarną.

➡ Na ulicy Piotra Dunina, na całej osi jezdni oraz przyległych chodnikach zostanie wprowadzony zakaz zatrzymywania się pojazdów.

W związku ze zmianą organizacji ruchu prosimy kierowców o zachowanie szczególnej ostrożności, o stosowanie się do znaków i nie jeżdżenie „na pamięć”


Uroczystość Wszystkich Świętych nie jest - wbrew spotykanym niekiedy opiniom - "Świętem Zmarłych". 1 listopada Kościół cieszy się z faktu, iż bardzo wielu zmarłych przebywa u Boga w niebie. W odróżnieniu od tej uroczystości, następnego dnia - 2 listopada - wspomina się wszystkich wiernych zmarłych. Jest to dzień modlitwy za tych, którzy w czyśćcu przygotowują się do chwały nieba.
Uroczystość Wszystkich Świętych jest jednym z najbardziej radosnych dni dla chrześcijan. W ciągu roku niemal każdego dnia przypada wspomnienie jednego lub kilku świętych znanych z imienia. Jednak ich liczba jest znacznie większa. Wiele osób doszło do świętości w zupełnym ukryciu. 1 listopada Kościół oddaje chwałę wszystkim świętym, tym oficjalnie uznanym i tym nieznanym z imienia.
Dzień 1 listopada przypomina prawdę o powszechnym powołaniu do świętości. Każdy z wierzących, niezależnie od konkretnej drogi życia: powołania do małżeństwa, do kapłaństwa czy zakonu, do życia w samotności, jest powołany do świętości. Tej pełni człowieczeństwa nie można osiągnąć własnymi siłami. Konieczna jest pomoc łaski Bożej, czyli dar życzliwości Boga. Ponieważ Stwórca powołuje do świętości wszystkich, także każdemu człowiekowi pomaga swą łaską. Teologia wskazuje, iż każdy otrzymał dar zbawienia, bo Jezus Chrystus złożył ofiarę za wszystkich ludzi. Od każdego z nas jednak zależy, w jakim stopniu przyjmiemy od Boga dar świętości.
/zasoby internetowe: KAI (mlk //mr)/

***************************************

Dodano:  29.10.2022 r.  
linia
foto

W sobotę, 29 października 2022 roku o godz. 20.00, serdecznie zapraszamy  wszystkich mężczyzn: chłopców, młodzieńców, małżonków, ojców, dziadków, samotnych w każdym wieku na Męski Różaniec do Sanktuarium Matki Bożej Pocieszenia w Czerwińsku nad Wisłą.

Dlaczego „Męski”

Wierzymy, że naszą rolą, tj. rolą mężczyzn w Bożym zamyśle jest ochrona na życie wieczne wszystkich tych, których Bóg podarował nam tu na ziemi. Tak jak święty Józef był ziemskim opiekunem Świętej Rodziny, tak i my mamy zadanie bronić świętości naszych rodzin i bliskich. Chcemy czynić to razem, we wspólnocie mężczyzn. W tej jedności umacniamy naszą męską tożsamość i męskie cnoty.

Dlaczego „Różaniec”

Taka jest wola Matki Bożej. W sobie wiadomy sposób wybrała tę drogę uświęcania nas wszystkich, ratowania grzeszników, ochrony swoich dzieci. Wielokrotnie przypominała o tym na przestrzeni dziejów. A szczególnie
w ostatnich wiekach, w Lourdes (1858), Gietrzwałdzie (1877), Fatimie (1917), Akita (1973), Kibeho (1981) – by wymienić choćby kilka miejsc, spośród wielu na całym świecie, które dostąpiły wielkiej radości oglądania oblicza Niepokalanie Czystej Pani. Poprzez różaniec wypełniamy tym samym testament duchowy św. Jana Bosko, św. Maksymiliana, św. Jana Pawła II czy bł. kardynała Stefana Wyszyńskiego, bł. ks. Jerzego Popiełuszki i wielu innych świętych.

SERDECZNIE ZAPRASZAMY!!!

Dodano:  27.10.2022 r.  
linia
foto

























Serdecznie zapraszamy w sobotą 29 października 2022 roku na Różaniec Kobiet. Po Mszy Św. porannej o godz. 7.00 - IV części Różańca Świętego.

Modlitwa różańcowa jest misją szczególną dla każdej matki, żony, siostry, córki, przyjaciółki, itd. Myślę, że w życiu kobiety ta forma modlitwy jest istotna jeszcze z jednego, ale to bardzo ważnego powodu. Odbywa się ona za wstawiennictwem największego i najwspanialszego wzoru kobiecości, jakim jest Maryja.

To Ona z czułością i matczyną troską patrzy na nasze obawy, lęki, smutki i związane z nimi prośby. Delikatnie przygarnia nasze sprawy, pragnienia i szeptem wymówione słowa. Łowi je w sieć miłości i zanosi przed tron syna, składając ją w darze, prosząc o potrzebne łaski i nadzieję.

Św. Jan Paweł II mówił: „Odmawiajmy wytrwale różaniec we wspólnotach kościelnych i naszych rodzinach. W trakcie powtarzanych wezwań zjednoczy on serca, doprowadzi do zgody, ożywi nadzieję i obdarzy nas wszystkich pokojem i radością Chrystusa, który dla nas się narodził, umarł i zmartwychwstał. Odmawiać różaniec to znaczy udać się do szkoły Maryi i uczyć się od niej, Matki i apostołki Chrystusa, jak żyć całkowicie zgodnie z wymaganiami wiary chrześcijańskiej”

Dodano:  27.10.2022 r.  
linia
foto



















22 października, 2022
N. 8544/22

K O M U N I K A T

Ojciec Święty Franciszek mianował biskupem płockim dotychczasowego biskupa pomocniczego archidiecezji poznańskiej Szymona STUŁKOWSKIEGO.

Warszawa, 22 października 2022 roku.

+ Salvatore Pennacchio Nuncjusz Apostolski

BIOGRAM
Bp Szymon Stułkowski urodził się 21 lutego 1961 r. w Rokietnicy. Ochrzczony 5 marca 1961 r. w Cerekwicy k/Poznania.

W latach 1980-1986 odbywał formację w Arcybiskupim Seminarium Duchownym i studia na Papieskim Wydziale Teologicznym w Poznaniu. Święcenia kapłańskie przyjął 15 maja 1986 r. w Poznaniu.

W latach 1986-1988 był wikariuszem parafii pw. św. Marcina w Konarzewie. W latach 1988-1993 był wikariuszem w parafii pw. Najświętszego Zbawiciela w Poznaniu. W latach 1994-2000 był wikariuszem parafii św. Antoniego w Wiedniu. W tym czasie odbył też studia doktoranckie na Uniwersytecie Wiedeńskim. W latach 2000-2001 był duszpasterzem akademickim w parafii pw. Wniebowstąpienia Pańskiego w Poznaniu. W 2001 r. obronił w Wiedniu pracę doktorską w zakresie teologii pastoralnej.

W archidiecezji poznańskiej pełnił funkcję diecezjalnego duszpasterza rodzin, pracował w redakcji „Katechety”, był adiunktem na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, oraz kierował referatem duszpasterstwa ogólnego i specjalistycznego w Kurii Metropolitalnej. Jest kanonikiem gremialnym Metropolitalnej Kapituły Katedralnej w Poznaniu.

W latach 2006-2016 pełnił funkcję sekretarza Komisji Duszpasterstwa Konferencji Episkopatu Polski.

Bp Stułkowski przynależy do Stowarzyszenia Teologów Pastoralnych strefy niemieckojęzycznej, Stowarzyszenia Pastoralistów Europy Środkowowschodniej, Konferencji Dyrektorów Wydziałów Duszpasterskich strefy niemieckojęzycznej i Polskiego Stowarzyszenia Pastoralistów.

Szczególnie bliska jest mu działalność na polu misjologicznym. Od roku 2006 jest opiekunem Akademickiego Koła Misjologicznego im. Dr Wandy Błeńskiej na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Był też diecezjalnym dyrektorem Papieskich Dzieł Misyjnych. Dobrze zna język niemiecki.

W latach 2016-2019 był rektorem Arcybiskupiego Seminarium Duchownego w Poznaniu.

24 maja 2019 r. Ojciec Święty Franciszek mianował ks. Szymona Stułkowskiego biskupem pomocniczym archidiecezji poznańskiej i przydzielił mu stolicę tytularną Tabalta. Sakrę biskupią przyjął z rąk Arcybiskupa Stanisława Gądeckiego 9 czerwca 2019 r. w katedrze poznańskiej. Hasłem posługi biskupiej są słowa „Vos autem dixi amicos” (Nazwałem was przyjaciółmi).

W herbie biskupim znajduje się srebrna lilia (nawiązanie do Matki Bożej Częstochowskiej), złota muszla z której wypadają trzy krople srebrne (symbol sakramentu Chrztu św.), skrzyżowane klucze i miecz (godło herbowe Kapituły Katedralnej i symbol miasta Poznania).

Dotychczasowe funkcje pełnione w gremiach Konferencji Episkopatu Polski:

Członek Komisji ds. Misji (od 19 czerwca 2019 r.)
Członek Rady ds. Apostolstwa Świeckich (od 11 czerwca 2021 r.)
Członek Komisji Duszpasterstwa (od 18 listopada 2021 r.)

https://www.ekai.pl/bp-szymon-stulkowski-nowym-biskupem-plockim/


Bp Szymon Stułkowski: decyzję papieża rozumiem jako kontynuację misji.
Decyzję Ojca Świętego przyjmuję i rozumiem jako kontynuację tej misji, którą Pan Bóg mi wyznaczył, i którą przy święceniach kapłańskich związałem ze słowami proroka Jeremiasza: „Pójdziesz dokądkolwiek cię poślę i będziesz mówił, cokolwiek tobie polecę” – powiedział bp Szymon Stułkowski po ogłoszeniu nominacji na nowego biskupa w Płocku.

Decyzja papieża Franciszka została podana do wiadomości 22 października. W Poznaniu, w obecności biskupa nominata, odczytał ją abp Stanisław Gądecki, metropolita poznański.

„Wszystkie plany, które miałem na swoje kapłaństwo Pan Bóg przekreślił i poprowadził swoją ścieżką. Początki mojego posługiwania jako biskupa związane są z peregrynacją ikony nawiedzenia Matki Bożej Częstochowskiej w archidiecezji poznańskiej w 2019 r., teraz idę do diecezji, gdzie katedra poświęcona jest Matce Bożej. Ufam, że Maryja mnie prowadzi, że idzie ze mną, że czuwa też nad tym, co będę realizował, że będzie wypraszała mi potrzebne łaski” – mówi bp Stułkowski.

Biskup płocki podkreśla, że przez wiele lat współpracował z przewodniczącym Konferencji Episkopatu Polski, najpierw jako kapłan i sekretarz Komisji Duszpasterstwa KEP, a potem jako biskup pomocniczy. „Przez ponad trzy lata mogłem współpracować z abp. Stanisławem Gądeckim jako jego biskup pomocniczy, dostałem dobrą szkołę, ufam, że to się przyda w realizacji tej misji, którą podejmuję w diecezji płockiej” – zaznacza bp Stułkowski.

Zapewnia też o modlitwie za nową diecezję. „Modlę się za ludzi, którzy tam mieszkają, za biskupów, kapłanów, diakonów, osoby życia konsekrowanego, wiernych świeckich, cieszę się z tego, że będziemy razem budować Królestwo Boże. Będę musiał na początku uczyć się tej diecezji, tych ludzi, ale ufam, że to wszystko jest w rękach dobrego Boga. Z Wielkopolski przenoszę się na Mazowsze, znad Warty nad Wisłę, jest jakaś zmiana, ale wszędzie jest ten sam Chrystus, jest Kościół, jest Maryja, ufam, że to, co się rozpoczyna będzie służyło chwale Bożej. Bardzo proszę też o modlitwę w mojej intencji, jest ona potrzebna, abym podołał tym wszystkim wyzwaniom, które stają przede mną” – mówi bp Stułkowski.

Abp Stanisław Gądecki zapewnia, że bp Stułkowski był doskonałym organizatorem, i że radość z nominacji miesza się ze smutkiem. „Ksiądz biskup był bardzo dzielnym i gorliwym współpracownikiem, mając niespożyte siły. Ma ogromną łatwość dotarcia do świeckich, nie podejmuje na próżno działań, ale myśli od razu perspektywicznie tworząc właściwe struktury” – podkreśla przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski.

W mediach społecznościowych informacja została opatrzona licznymi komentarzami. „Szkoda Biskupa Szymona, ale jak jest napisane: Kto inny Cię przepasze i poprowadzi tam gdzie nie chcesz”. „Piękna informacja dla diecezji płockiej, ale przykra dla wiernych naszej archidiecezji”. „Ogromną strata dla archidiecezji poznańskiej. Będzie nam, wiernym brakować bp. Szymona”. „Wielka szkoda dla Poznania i błogosławieństwo dla Płocka”. „Wielka strata biskupa, który nie stwarza żadnego dystansu” – to tylko niektóre z komentarzy.

https://episkopat.pl/bp-szymon-stulkowski-decyzje-papieza-rozumiem-jako-kontynuacje-misji/


Słowo Ks. Biskupa Wiesława Śmigla, administratora apostolskiego diecezji płockiej

Nasze modlitwy zostały wysłuchane i papież Franciszek mianował biskupem płockim dotychczasowego biskupa pomocniczego archidiecezji poznańskiej Szymona Stułkowskiego. Jesteśmy wdzięczni Ojcu Świętemu za tę decyzję i nowego pasterza! Cieszymy się, że nominacja ma miejsce w dniu liturgicznego wspomnienia św. Jana Pawła II.

W dniu kanonicznego przejęcia diecezji przez biskupa Szymona wygasa misja administratora apostolskiego, którą spełniałem w duchu służby Kościołowi oraz w poczuciu szacunku dla diecezji płockiej. Wyrażam wdzięczność wszystkim duchownym, osobom konsekrowanym i wiernym świeckim za współpracę, życzliwość i zaangażowanie w sprawy diecezji.

Bardzo proszę o serdeczne przyjęcie biskupa Szymona Stułkowskiego! Nowy biskup płocki to doświadczony duszpasterz, gorliwy biskup, specjalista z zakresu teologii pastoralnej i dobry człowiek. Przez wiele lat posługiwał w duszpasterstwie w Polsce i Austrii, pracował również na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu oraz był rektorem Archidiecezjalnego Seminarium Duchownego w Poznaniu. Jego dewiza biskupia brzmi: Vos autem dixi amicos (Nazwałem was przyjaciółmi) – są to słowa zaczerpnięte z Ewangelii według św. Jana (15,15). W archidiecezji poznańskiej pełnił urząd wikariusza generalnego, a w ramach Konferencji Episkopatu Polski jest wiceprzewodniczącym Rady ds. Apostolstwa Świeckich, członkiem Komisji Duszpasterstwa i Komisji ds. Misji.

Zapraszam do wspólnej modlitwy za nowego biskupa i diecezję. Biskupowi Szymonowi gratuluję i życzę błogosławieństwa Bożego w posłudze. Zapewniam o życzliwości oraz gotowości do współpracy!

Toruń-Płock, 22 października 2022 r.
We wspomnienie św. Jana Pawła II


Z modlitwą i błogosławieństwem
† Wiesław Śmigiel


Zarządzenie: Słowo Księdza Biskupa Wiesława Śmigla, administratora apostolskiego diecezji płockiej, należy odczytać wiernym w najbliższą niedzielę, 23 października br., podczas wszystkich Mszy świętych, w ramach ogłoszeń parafialnych.
Płock, dnia 22 października 2022 r.

† Mirosław Milewski
wikariusz generalny


Dodano:  22.10.2022 r.  
linia
foto

Dodano:  22.10.2022 r.  
linia

[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7][8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20] [21] [22] [23] [24] [25] [26] [27] [28] [29] [30] [31] [32] [33] [34] [35] [36] [37] [38] [39] [40] [41] [42] [43] [44] [45] [46] [47] [48]

Czytania na dziś


line

Sanktuarium Matki Bożej Pocieszenia, Salezjanie, ul. Klasztorna 23; 09-150 Czerwińsk n. Wisłą ; tel: 784 447 768;  
Konto: 05 9011 0005 0269 7361 2000 0010


pomnik historii Rozporządzeniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Andrzeja Dudy z dnia 19 kwietnia 2021r.
„Czerwińsk nad Wisłą – dawne opactwo Kanoników Regularnych”, zostaje uznane za pomnik historii.
Dz.U. 2021 poz. 767

© Copyright Salezjanie Czerwińsk 2013-2024
© pphem


DUCHOWA STOLICA MAZOWSZA
Czerwińsk nad Wisłą

Zobacz nasz kanał na YouTube