Kazanie ks. dr Tadeusza Jareckiego SDB, inspektora Inspektorii św. Stanisława Kostki w Warszawie, wygłoszone w bazylice czerwińskiej na rozpoczęcie jubileuszu 100 lecia obecności Salezjanów w Czerwińsku nad Wisłą 20.11.2022 roku.
Umiłowani w Chrystusie Panu Bracia i Siostry!
To wielka radość, że możemy być dzisiaj tu razem, aby uroczyście świętować 100 rocznicę przybycia salezjanów do Czerwińska.
100 lat Waszej wspólnej drogi wiary, 100 lat tworzenia i budowania wspólnoty, ten jubileusz rodzi w naszych sercach nie tylko radość, ale nade wszystko wdzięczność. Dzisiaj obejmujemy naszą wdzięcznością wszystkich, którzy te wspólnotę tworzyli, którzy byli u samych jej początków. Rzeczywiście możemy spojrzeć na każde przedsięwzięcie w życiu i zobaczyć, jak ważna jest wytrwałość do osiągnięcia znaczącego sukcesu i Kościół nie jest z tego wyłączony.
Dzisiaj kiedy obchodzimy 100 lecie obecności charyzmatu salezjańskiego na tej pięknej ziemi Mazowsza w Czerwińsku mamy świadomość, że wytrwałość była ważnym czynnikiem, który przyczynił się do sukcesu, który został tu osiągnięty.
Z wdzięcznością patrzymy na rodziny i wiernych tej parafii, na pracujących tu w przeszłości salezjanów, to oni wszyscy pomogli założyć fundament na którym zbudowana jest ta wspólnota. Drodzy, teraz jest Wasza kolej, aby dalej opierając się na tym fundamencie, z wytrwałością i zaangażowaniem budować przyszłość tej wspólnoty parafialnej. Widać w tym wszystkim obecność Boga i Jego obfite błogosławieństwo, którego Bóg na pewno dalej będzie udzielał. Musimy jednak zawsze pamiętać, że Bóg chce, abyśmy obdarzeni tym darem jakim jest wolność, współpracowali z Nim, i byli częścią tego planu Bożego, wykorzystując te dary którymi nas obdarza, aby dalej służyć i wspierać tę wspólnotę.
Moi Kochani!
Jubileusz, który dziś rozpoczynamy razem świętować, wytycza nam także drogę na przyszłość. Nie tylko bowiem dziękujemy, za to, co stało się tutaj udziałem Was wszystkich, ale z nadzieją pragniemy otwierać się na Bogu wiadomą przyszłość. On sam nas będzie prowadził. On sam, gdy Mu pozwolimy, czynił z nas będzie wciąż wspólnotę w drodze. Wspólnota salezjańska i parafia nie są bowiem jakimś miejscem zamkniętym. Nie jest i nie może być nigdy grupą zadowolonych z siebie ludzi, którzy odgradzają się od innych. Nie jest i nie może być gettem, do którego nie ma dostępu.
Jaką misję ma lud Boży – pytał w jednej ze swych katechez
o Kościele papież Franciszek – i jasno wskazywał, że jest nią niesienie światu nadziei i Bożego zbawienia – bycie znakiem miłości Boga, który wzywa wszystkich do życia w przyjaźni z Nim; bycie zaczynem, który sprawia, że rośnie całe ciasto; solą, która daje smak i chroni przed zepsuciem; bycie światłem, które rozświetla.
To prawda, że jest to postawa, która wiele kosztuje. To prawda, że często przeraża nas nieunikniona konfrontacja ze światem. To prawda, że i w naszym życiu realizować się będzie ten ofiarniczy wymiar, ale i ja za papieżem Franciszkiem pragnąłbym Wam dziś z głębi serca powtórzyć, że rzeczywistość, niekiedy mroczna, naznaczona przez zło, może się zmienić, jeśli my pierwsi wniesiemy w nią światło Ewangelii – przede wszystkim przez nasze życie.
Nie jesteśmy przecież sami. Jesteśmy wspólnotą tych, którzy swoim życiem mogą na horyzoncie tej parafii dosłownie rozjaśnić niebo. Tak bardzo potrzeba dziś tego światła. Tak bardzo potrzeba światła płynącego z naszych wspólnot. Potrzeba światła Chrystusa, by rozświetlało ludzkie drogi. Potrzeba światła, by oświetlało różne trudne sytuacje w naszych rodzinach i wspólnotach. Potrzeba światła, by nas przemieniało i czyniło odpowiedzialnymi wobec innych. Albowiem żywa obecność Chrystusa, którą trzeba nam w nas strzec, bronić i rozwijać – jest lampą, która oświetla nasze kroki, światłem ukierunkowującym nasze wybory, płomieniem rozpalającym serca wychodzące na spotkanie Pana, czyniąc nas zdolnymi do pomagania tym, którzy idą drogą wraz z nami.
Jeżeli we mnie trwać będziecie, a słowa moje w was, poproście, o cokolwiek chcecie, a to wam się spełni - mówi Jezus w Ewangelii. Trwajcie z Chrystusem i w Chrystusie i dalej budujcie tę piękną winnicę Pańską. Niech Patronka Waszej parafii – Matka Boża Pocieszenia – wyjednuje Wam potrzebne łaski.
Salezjanie z czerwińskim wzgórzem są związani od 100 lat. Dla wielu pokoleń salezjanów było to miejsce zarówno formacji jak i pracy duszpasterskiej. Właśnie tutaj rozpoczynaliśmy drogę naszego życia salezjańskiego, to tutaj przed obrazem Pani Mazowsza składaliśmy swoje pierwsze śluby zakonne. Osobiście zawsze wracam tutaj z wieloma wspomnieniami z tego czasu.
Opactwo czerwińskie obejmuje zarówno parafię jak i cały kompleks klasztorny, do którego przez cały rok przybywają wierni, tutaj znajdują czas na modlitwę i wycieszenie, to szczególne miejsce formacji młodzieży, która chętnie przybywa z terenu całej inspektorii na organizowane spotkania formacyjne, to uczestnictwo kilku tysięcy wiernych w organizowanym corocznie Misterium Męki Pańskiej. Opactwo czerwińskie to również ciągła troska o utrzymanie i renowację tych zabytkowych obiektywów.
Za całokształt: pracę i nieustanną troskę o to dzieło pragnę w dniu dzisiejszym serdecznie podziękować moim Współbraciom Salezjanom. Na ręce obecnego ks. kustosza Łukasza Mastalerza z serca dziękuję całej Wspólnocie. Wyrażam wdzięczność wszystkim Współbraciom, którzy kiedykolwiek tutaj pracowali. Dziękuję z serca wszystkim parafianom czerwińskim, dobrodziejom i sympatykom za wszelką pomoc i dobre serce. Św. Jan Bosko zwykł mówić „miłość dobrych ludzi nie ma granic”. Dziękuję wszystkim obecnym za udział w tych uroczystościach, moją wdzięczność kieruję do obecnych tutaj parlamentarzystów, samorządowców i władz na wszystkich szczeblach.
Jubileusz, to czas dziękczynienia za zebrane polny, ale to również czas życzeń. Życzę Wam wszystkim, aby Opatrzność Boża zawsze Wam towarzyszyła, aby Wasze rodziny żyły w zdrowiu i spokoju, aby wam nie brakowało pracy, aby ta świątynia zawsze wypełniała się wiernymi. Aby ten kościół żywy, którym jesteście Wy wszyscy, jaśniał blaskiem świętości. Kochani Współbracia Salezjanie, od tej pory pracujcie jeszcze więcej, módlcie się więcej i kochajcie waszych parafian jeszcze więcej. Zarzućcie sieci na słowa Jezusa i wypłyńcie na głębię Jeziora Galilejskiego na następne 100 lat. Szczęść Wam Boże!
Amen.
Dodano: 13.02.2023 r.
